Кадино Село

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Кадино Село
Кадино Село is located in Македонија
Кадино Село
Местоположба на Кадино Село во Македонија
Координати 41°18′24″N 21°27′34″E / 41.30667° N; 21.45944° E / 41.30667; 21.45944Координати: 41°18′24″N 21°27′34″E / 41.30667° N; 21.45944° E / 41.30667; 21.45944
Регион Прилепско Поле
Општина Coat of arms of Prilep Municipality.svg Прилеп
Население 269 жит.
(поп. 2002)
Шифра на КО 20045
Надм. вис. 613 м
Слава Мала Богородица
Кадино Село на општинската карта
Кадино Село во Општина Прилеп.svg

Атарот на Кадино Село во рамките на општината
Commons-logo.svg Кадино Село на Ризницата

Кадино Село — село во Општина Прилеп, во областа Пелагонија, во околината на градот Прилеп.

Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Кадино Село е сместено во областа Пелагонија, во јужниот дел на Прилепско Поле. Лежи меѓу Галичани на исток, Мало Коњари на север и Боротино на запад.

Историja[уреди | уреди извор]

За време на Отоманското Царство, Кадино Село му припаѓало на некој прилепски кадија, по што го добило и името.[1] Турците го нарекувале Кади-ќој. Во XIX век, Кадино Село било село во Прилепската каза на Отоманското Царство. На 24 март 1902 година, охридскиот војвода Методија Патче при престојот во Кадино Село ќе биде предаден на властите. Војводата со својата чета која броела седум членови од старата кула во селото се бореле против 500 турски војници. Борбата траела до наредниот ден, а кога им снемало муниција војводата и револуционерите херојски се самоубиле. Кон крајот на турското ропство во Кадино Село биле затекнати осум чифлици, чии сопственици биле: Рашид-бег, Гура-ефенди, Музуровци, Изет-ага, Фаик-паша, Ештреф-ефенди, Алиабовци и Милан Небреклија.[1] По 1912 година повеќето жители ја купиле земјата од чифликсајбиите, а помал дел ја добиле со аграрната реформа.[1]

Демографија[уреди | уреди извор]

Според статистиката на Васил К'нчов („Македониja, Етнографиja и статистика“) од 1900 година, во Кадино Село живееле 300 жители, сите Македонци.[2]

Според егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Кадино Село имало 264 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.[3]

Во 1961 година селото има 564 жители, додека во 1994 година населението се намалило на 314 жители.

Кадино Село е македонско национално село по големина со население и според пописот од 2002 година, има 269 жители, сите Македонци.[4]

На табелата е прикажана состојбата на населението во сите пописни години:[5]

Година 1900 1905 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 340[2] 264[3] 520 533 564 521 418 328 314 269

Родови[уреди | уреди извор]

Кадино Село е македонско село.

Родови во селото се:

  • Доселеници: Самарџиовци (11 куќи) и Митревци (6 куќи) порано чинеле еден род - Кутловци. Доселени се од некое битолско село, го знаат следното родословие: Велко (жив на 60 г. во 1950-тите) Ѓорге-Илија-Коте, се доселил неговиот татко; Стевчевци (3 куќи) доселени се однекаде; Јовевци (7 куќи) родот го основал Јове, доселени се во првата половина на XIX век од селото Мало Коњари, таму им се род Анѓелевци. Го знаат следното родословие: Диме (жив на 100 г. во 1950-тите) Ристе-Јове, основачот на родот кој дошол. Подалечно потекло овој род има од Албанија; Музуровци (7 куќи) доселени се од селото Утово во Железник, за нив се вели дека се Брсјаци; Ќебаковци (10 куќи), Ѓорчевци (7 куќи) и Врбовци (5 куќи) порано биле еден род - Вршиконоповци, доселени се од некое битолско село; Боневци (3 куќи) и Цветановци (3 куќи) доселени се однекаде; Малкадија (2 куќи) доселени се пред 1912 година од селото Дрен во Тиквеш; Чукале (1 куќа) доселени се пред 1912 од некое соседно село; Черговци (1 куќа) и Мертовци (1 куќа) доселени се од Крушеани. И таму биле доселени однекаде; Парталко (1 куќа) доселени се после 1912 година од Свето Тодори; Мицковци (1 куќа) потекнуваат од домазет доселен од селото Загорани; Чагорци (1 куќа) доселени се од Заполжани после 1918 година, подалечно потекло од селото Чагор.[6]

Општествени установи[уреди | уреди извор]

Мажи од Кадино Село во народни носии, почеток на XX век

Самоуправа и политика[уреди | уреди извор]

Изборно место[уреди | уреди извор]

Во селото постои изборното место бр. 1449 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.[7]

На претседателските избори во 2019 година, на ова изборно место биле запишани вкупно 205 гласачи.[8]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Редовни настани[уреди | уреди извор]

Личности[уреди | уреди извор]

;Починале

Култура и спорт[уреди | уреди извор]

ФК Кадино

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Се знае за следните постари иселени родови и семејства од ова село.

Ангелевци иселени се во Мало Коњари. Бошевци иселени се во Мало Рувци. Муловци иселени се во Алинци. Барлевци и Илијовци иселени се во Галичани. Чапраговци иселени се во Големо Коњари. Има иселеници и во Прилеп. Највеќе иселеници има во Галичани. А народот од Кадино Село, вели дека пола село од Галичани потекнува од Кадино Село.[6]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 1,2 Ф. Трифуноски, Јован (1998). Битољско-прилепска котлина (српски). Српска академија наука и уметности. стр. 335.
  2. 2,0 2,1 Васил Кънчов. „Македония. Етнография и статистика“. София, 1900, стр. 246.
  3. 3,0 3,1 D.M.Brancoff. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, рр. 148-149.
  4. Попис на населението, домаќинствата и становите во Република Македонија, 2002 - Книга X
  5. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година). База на податоци МАКСтат. Државен завод за статистика.
  6. 6,0 6,1 Trifunoski F., Jovan (1998). Битољско-Прилепска котлина : антропогеографска проучавања (1914-1997). Српска академија наука и уметности. ISBN 8670252678. OCLC 469501519.
  7. „Описи на ИМ“. Посетено на 3 ноември 2019.
  8. „Претседателски избори 2019“. Посетено на 3 ноември 2019.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]