Свето Тодори

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Свето Тодори
Свето Тодори се наоѓа во Republic of Macedonia
Свето Тодори
Местоположба на Свето Тодори во Македонија
Координати 41°13′45″ СГШ 21°20′12″ ИГД / 
Општина Општина Могила
Население 210 жит.
(поп. 2002)
Надм. вис. 604 м

Свето Тодори е село во Општина Могила, во околината на градот Битола.

Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Селото се наоѓа во котлината Пелагонија, југозападно од Прилеп и североисточно од Битола.

Историja[уреди | уреди извор]

Во османлиски даночни регистри на немуслиманското население од вилаетот Манастир од 1611 - 1612 година, селото е запишано под името Исвед Тодор со 13 домаќинства.[1]

Во XIX век селото е дел од Битолската каза, во Отоманската Империја.

Економија[уреди | уреди извор]

Демографија[уреди | уреди извор]

Според статистиката на Васил К'нчов („Македониja, Етнографиja и статистика“) од 1900 година, во Свето Тодори живееле 210 жители, сите Македонци.[2]

Според секретарот на бугарската егзархија Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Свето Тодори имало 128 Македонци, егзархисти.[3]

Според пописот од 2002 селото брои 210 жители, сите Македонци.[4]

На табелата е прикажан бројот на население во сите пописни години:[5]

Година 1900 1905 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 210[2] 128[3] 406 477 481 453 447 264 256 210

Општествени институции[уреди | уреди извор]

Администрација и политика[уреди | уреди извор]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Цркви[6]
Археолошки локалитети[7]

Редовни настани[уреди | уреди извор]

Личности[уреди | уреди извор]

  • Бранко Мицевски (р. 19 октомври 1958) - македонски зоолог и универзитетски професор

Култура и спорт[уреди | уреди извор]

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Турски извори за българската история, т. VII, София 1986, с. 181.
  2. 2,0 2,1 Васил Кънчов. „Македония. Етнография и статистика“. София, 1900, стр.237.
  3. 3,0 3,1 D.M.Brancoff. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, р.168-169.
  4. http://www.stat.gov.mk/publikacii/knigaX.pdf Попис во Македонија 2002. - Книга 10.
  5. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година) *Државен завод за статистика http://makstat.stat.gov.mk.
  6. Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска. уред (на македонски). Карта на верски објекти во Македонија. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7. 
  7. Коцо, Димче (1996). Археолошка карта на Република Македонија. Скопје: МАНУ. ISBN 9789989101069

Надворешни врски[уреди | уреди извор]