Мојно

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето

Мојно е село во Општина Могила, во околината на градот Битола.

Мојно
Мојно is located in Македонија
Мојно
Местоположба на Мојно во Македонија
Координати 41°08′58″N 21°33′58″E / 41.14944° СГШ; 21.56611° ИГД / 41.14944; 21.56611Координати: 41°08′58″N 21°33′58″E / 41.14944° СГШ; 21.56611° ИГД / 41.14944; 21.56611
Општина Општина Могила
Население 71 жит.
(поп. 2002)
Надм. вис. 775 м


Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Селото е сместено во котлината Пелагонија, североисточно од Битола и е најисточно село во Општина Могила.

Историja[уреди | уреди извор]

Економија[уреди | уреди извор]

Демографија[уреди | уреди извор]

Според статистиката на Васил К'нчов („Македониja, Етнографиja и статистика“) од 1900 година, во Мојно живееле 222 жители, од кои 210 Македонци и 12 Роми.[1]

Според секретарот на бугарската егзархија Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Мојно имало 128 Македонци, егзархисти.[2]

Според пописот од 2002 година, во селото Мојно живеат 71 жител, сите Македонци.[3]

На табелата е прикажан бројот на население низ сите пописни години:[4]

Година 1900 1905 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 222[1] 128[2] 194 209 258 266 198 142 116 71

Родови[уреди | уреди извор]

Мојно е македонско село.

Родови во Мојно се: Бошевци (7 куќи) староседелци; Богојевци (3 куќи) доселени се од Чегр раселено село во Мариово, се сметаат за први доселеници, ја знаат следната генеологија Илија (жив на 58 год. во 1950тите) Стојан-Митре-Гроздан, се доселил неговиот татко; Смилевци (1 куќа) доселени се од мариовското село Зовиќ; Гудевци (3 куќи) доселени се од мариовското село Старавина; Ивановци (4 куќи) доселени се од мариовското село Крушевица; Атанасовци (2 куќи) доселени се од мариовското село Орле; Аспровци (1 куќа) потекнуваат од домазет доселен од Добрушево; Божиновци (3 куќи), Тасевци (1 куќа) и Мамалиговци (1 куќа) доселени се од Мусинци; Димовци (1 куќа) доселени се од Бонче; Трајановци (1 куќа) доселени се од Црничани, таму биле доселени од Арматуш.[5]

Општествени институции[уреди | уреди извор]

Администрација и политика[уреди | уреди извор]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Цркви[6]
Археолошки локалитети[7]
  • Бел Камен - населба од железно и доцноантичко време;
  • Еленик - населба од хеленистичко и доцноантичко време;
  • Лилјак - населба од железно време;
  • Шипур - населба од римско време и старохристијанска базилика;
  • Рупа - населба од доцноантичко време;

Редовни настани[уреди | уреди извор]

Личности[уреди | уреди извор]

Култура и спорт[уреди | уреди извор]

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 Кѫнчовъ, Василъ. Македония. Етнография и статистика. София, Българското книжовно дружество, 1900. ISBN 954430424X. с. 244.
  2. 2,0 2,1 D.M.Brancoff. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, р.150-151.
  3. http://www.stat.gov.mk/publikacii/knigaX.pdf Попис во Македонија 2002. - Книга 10.
  4. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година) *Државен завод за статистика http://makstat.stat.gov.mk.
  5. 1914-1997., Trifunoski, Jovan F., (1998). Битољско-Прилепска котлина : антропогеографска проучавања. Srpska akademija nauka i umetnosti. ISBN 8670252678. OCLC 469501519. http://worldcat.org/oclc/469501519. 
  6. Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска. уред (на македонски). Карта на верски објекти во Македонија. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7. 
  7. Коцо, Димче (1996). Археолошка карта на Република Македонија. Скопје: МАНУ. ISBN 9789989101069
  8. Ацев, Петър. Спомени, Алфаграф, София, 2011, стр. 396.
  9. „Македоно-одринското опълчение 1912-1913 г. Личен състав“, Главно управление на архивите, 2006, стр. 775.
  10. „Македоно-одринското опълчение 1912-1913 г. Личен състав“, Главно управление на архивите, 2006, стр. 779.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]