Подино

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето

Подино е село во Општина Могила, во околината на градот Битола.

Подино
Подино is located in Македонија
Подино
Местоположба на Подино во Македонија
Координати 41°13′05″N 21°20′34″E / 41.21806° СГШ; 21.34278° ИГД / 41.21806; 21.34278Координати: 41°13′05″N 21°20′34″E / 41.21806° СГШ; 21.34278° ИГД / 41.21806; 21.34278
Општина Општина Могила
Население 51 жит.
(поп. 2002)
Подино на општинската карта
Подино во Општина Могила.svg

Атарот на Подино во рамките на општината


Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Историja[уреди | уреди извор]

Економија[уреди | уреди извор]

Демографија[уреди | уреди извор]

Според статистиката на Васил К'нчов („Македониja, Етнографиja и статистика“) од 1900 година, во Подино живееле 115 жители, сите Македонци.[1]

Според секретарот на бугарската егзархија Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Подино имало 96 Македонци, егзархисти.[2]

Според пописот од 2002 година, во Подино имало 51 жител, сиод кои 48 Македонци и 3 Роми.[3]

На табелата е прикажан бројот на население низ сите пописни години:[4]

Година 1900 1905 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 115[1] 96[2] 158 172 194 172 134 76 67 51

Родови[уреди | уреди извор]

Подино е македонско село.

Родови во Подино се: Бошевци (5 куќи), Котевци (2 куќи) и Секуловци (9 куќи) староседелци, кои живееле во Старо Подино. Од родот Секуловци потекнува познатиот револуционер Ѓорги Сугарев. Во Секуловци се знае следната генеологија Илија (жив во 50тите на 60 години) Петре-Секуле, од Старо Подино се доселиле Секуле или неговиот татко; Коруновци (5 куќи) од Пашино Рувци се населиле најпрво во Бучин, па од таму во Подино; Мицаковци (1 куќа) доселени се 1916 година од селото Пашино Рувци; Штрковци (3 куќи) доселени се од селото Вирово, Железник во 1923 година. Најпрво во Свето Тодори, па во Подино.[5]

Општествени институции[уреди | уреди извор]

Администрација и политика[уреди | уреди извор]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Цркви[6]
Археолошки локалитети[7]

Редовни настани[уреди | уреди извор]

Личности[уреди | уреди извор]

Култура и спорт[уреди | уреди извор]

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 Кѫнчовъ, Василъ. Македония. Етнография и статистика. София, Българското книжовно дружество, 1900. ISBN 954430424X. с. 238.
  2. 2,0 2,1 D.M.Brancoff. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, р.166-167.
  3. http://www.stat.gov.mk/publikacii/knigaX.pdf Попис во Македонија 2002. - Книга 10.
  4. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година) *Државен завод за статистика http://makstat.stat.gov.mk.
  5. 1914-1997., Trifunoski, Jovan F., (1998). Битољско-Прилепска котлина : антропогеографска проучавања. Srpska akademija nauka i umetnosti. ISBN 8670252678. OCLC 469501519. http://worldcat.org/oclc/469501519. 
  6. Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска. уред (на македонски). Карта на верски објекти во Македонија. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7. 
  7. Коцо, Димче (1996). Археолошка карта на Република Македонија. Скопје: МАНУ. ISBN 9789989101069

Надворешни врски[уреди | уреди извор]