Алинци (Битолско)

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето

Алинци е село во Општина Могила, во околината на градот Битола.

Алинци
Алинци is located in Македонија
Алинци
Местоположба на Алинци во Македонија
Координати 41°09′03″N 21°30′20″E / 41.15083° СГШ; 21.50556° ИГД / 41.15083; 21.50556Координати: 41°09′03″N 21°30′20″E / 41.15083° СГШ; 21.50556° ИГД / 41.15083; 21.50556
Општина Општина Могила
Население 57 жит.
(поп. 2002)
Надм. вис. 596 м
Commons-logo.svg Алинци на Ризницата


Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Селото е сместено во Пелагониската Котлина, во северниот дел на Битолското Поле, оддалечено 26 километри североисточно од Битола.

Историja[уреди | уреди извор]

Економија[уреди | уреди извор]

Демографија[уреди | уреди извор]

Според статистиката на Васил К'нчов („Македониja, Етнографиja и статистика“) од 1900 година, во Алинци живееле 264 жители, сите Македонци, од кои обележани се како 150 во Долно Алинци, и 114 во Пусто Алинци.[1]

Според секретарот на бугарската егзархија Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Алинци имало 96 Македонци, егзархисти.[2]

Според пописот од 2002 година, селото Бонче има 57 жители, сите Македонци.[3]

На табелата е прикажан бројот на населението во сите пописни години:[4]

Година 1900 1905 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 350[1] 240[5] 202 238 276 260 196 121 79 57

Родови[уреди | уреди извор]

Алинци е православно македонско село. Народната традиција наведува дека селата Алинци и Мусинци се основани во втората половина на ХVIII век и нив ги основале двајца браќа Турци, Алија и Мусо, затоа селата порано се викале Али Оба и Муса Оба, така и се запишани на топографската карта. Денес, Турците во селото не живеат, бидејќи го напуштиле селото во средината на XIX век[6]

Родови во селото се: Паламидовци (6 к.), први доселеници, местото на старина не го знаат; Минчевци (9 к.), доселени се од селото Доленци, Железник; Симиџовци (3 к.), доселени се од Канатларци, таму обработувале земја на еден текија; Аспровци (3 к.), доселени се средината на XIX век од селото Добрушево; Димовци (1 к.), потекнуваат од „раненик“ кој бил од селото, сега населба Варош,Прилеп; Симоновци (1 к.), доселени се од Битола; Анѓеловци (1 к.), доселени се од Мојно; Измировци (2 к.), доселени се од Добрушево, имаат деленици во Дедебалци, подалечно потекло од Бучин и Шутаковци (2 к.), доселени се од споменатото село Дедебалци.

Општествени институции[уреди | уреди извор]

Администрација и политика[уреди | уреди извор]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Археолошки локалитети[7]

Редовни настани[уреди | уреди извор]

Личности[уреди | уреди извор]

Култура и спорт[уреди | уреди извор]

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 Васил Кънчов, Македония.Етнография и статистика, 1900, София
  2. D.M.Brancoff. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, р.150-151.
  3. http://www.stat.gov.mk/publikacii/knigaX.pdf Попис во Македонија 2002. - Книга 10.
  4. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година) *Државен завод за статистика http://makstat.stat.gov.mk.
  5. D.M.Brancoff. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, рр. 148-149.
  6. 1914-1997., Trifunoski, Jovan F., (1998). Битољско-Прилепска котлина : антропогеографска проучавања. Srpska akademija nauka i umetnosti. ISBN 8670252678. OCLC 469501519. http://worldcat.org/oclc/469501519. 
  7. Коцо, Димче (1996). Археолошка карта на Република Македонија. Скопје: МАНУ. ISBN 9789989101069

Надворешни врски[уреди | уреди извор]