Чумово

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Чумово
Чумово се наоѓа во Republic of Macedonia
Чумово
Местоположба на Чумово во Македонија
Координати 41°16′55″ СГШ 21°34′09″ ИГД / 
Општина Coat of arms of Prilep Municipality.svg Прилеп
Население 17 жит.
(поп. 2002)
Пошт. бр. 7501

Чумово е село во Општина Прилеп.


Потекло на името[уреди | уреди извор]

Селото Чумово го добило своето име бидејќи го основале луѓе кои преживеале една тешка чума.[1]

Историja[уреди | уреди извор]

На потегот Табачица кој лежи према соседниот Прилепец, жителите наоѓале стари гробови, земјени лонци (земјени вршници) и ѕидови „со тули и вар“. Овие старини се од некогашна градска населба која лежела во соседниот Прилепец. Се зборува дека Чумово најнапред се нарекувало Мало молци. Лежело 500 метри југозападно од денешното место, на местата сега наречени Лозишта и Корија. Во тоа село „ватила чума и народот се изгубил“.Чумата „отепала 90 невести“. После тоа од друга населба дошле нови родови кои го оснивале Чумово на денешното место. На земјиштето каде што лежело споменатото Мало молци се најдуваат парчиња ќерамиди. Над селото е црквата Св. Никола, изградена 1925 година. И порано тука била стара црква. До црквата е местото чумини гробишта. Таму до 1925 година биле околу 30 гробови со плочите во правец исток-запад, при градењето на црквата тие плочи се искористени за ѕидови. Крај црквата се и гробиштата на денешните селски родови. „Панаѓурот“ е третиот ден на Велигден. Пред крајот на турското владеење овде постоеле три читлузи: два турски и „еден каурски“. Сопствениците на читлузите се викале : Мамут бег, Голосабјовци, Миноски.Сите биле од Прилеп.Христијанинот Мино го куппил читлукот од еден турчин. Селаните земјата ја купиле до 1912 година. Бројот на домаќинства изнесувал: 1921г. -18, 1948г. -31, 1961г.-37, 1971г.-34, 1991г.-18, 2001г.-10.

Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Тоа е потпланинско село југоисточно од Прилеп. Околни населби се: Прилепец, Волково, Штавица и Мало Рувци. Водата за пиење се добива од два извори кои избиваат во самата населба ( еден е изѕидан во чешма).На планината источно од Чумово извира изворот Честак а во полето, на запад, извира изворот Шопур.Тој извор обично е сув три до четири години, потоа има вода една до две години, па повторно пресушува.Чумово е село од збиен тип. се дели на долно и горно маало. Сродните куќи се блиску една до друга.Помалите делови на селото носат родовски имиња: Писокалци, Џинговци и.т.н. Во чумово во 1954 имало само 39 домаќинства. Поедини делови на атарот се нарекуваат : Корија, Честак, Ставројца, Табачица, Биро, Среде друм, Слатина,Шопур, Слива, Ристејца и Чучурка.Од Прилеп е оддалечено 12 километри, и до него се стигнува по регионалниот пат Прилеп-Витолиште, на 10-тиот километар се свртува лево и потоа се патува уште два километри по тампониран пат.

Економија[уреди | уреди извор]

Населението во селото се занимава со сточарство и земјоделство. во селото има околку 1200 овци и 100 говеда во приватна сопственост. Во околината на селото се засадуваат по 50 хектари тутун, 50 хектари житни култури, како и 10 хектари лозја. Инфраструктурата е на многу ниско ниво, нема вода, нема асфалтен и пристапен до селото и низ селото, нема доволно вода за животните во долгите и жешки лета.

Демографија[уреди | уреди извор]

Според пописот од 2002 година, селото Чумово брои 17 жители, сите Македонци.

Општествени институции[уреди | уреди извор]

Црква:Св.Никола, месна заедница,

Администрација и политика[уреди | уреди извор]

Совет на Месна заедница

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Црква: Св. Никола која се наоѓа на исток во селото

Редовни настани[уреди | уреди извор]

Селска слава е Велигден, и се празнува третиот ден. Секако домаќинставата си имаат и свои домашни слави. Во минатото на тој ден се одржувал и селскиот панаѓур. Црковна слава е Св. Никола - летен, Талалеј на 2 јуни денски. Се слави од 2010 година, и на тој ден селото е посетено од повеќе стотици луѓе, кои потекнуваат од тука, како и од соседните села.

  • Покрсти — специфичен и уникатен обичај од верски карактер;[2]

Личности[уреди | уреди извор]

Филип Божинов, деец на Македонската револуционерна организација, заробен во 1903 година, испратен на заточение, убиен со бајонет во Мала Азија

Култура и спорт[уреди | уреди извор]

Иселеништво[уреди | уреди извор]

иселувањетоозапочнува уелува некаде итераната 1960игодина а иселеници има најмногу во Прилеп,Битола,Австралија,Австрија итн.

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Ф. Трифуноски, Јован (1998) (на српски). Битољско-прилепска котлина. Српска академија наука и уметности. стр. 30. 
  2. „Жива историја – раскажувања за историјата на Пелагонија и Мариово (1856 – 1950)“ – од авторот Томе Велјаноски, во подготовка на Тренчо Димитриоски, КИДЦМ „Калеш Анѓа“, с. Крушевица, Прилеп 2004.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]