Ерековци

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Ерековци
Ерековци is located in Македонија
Ерековци
Местоположба на Ерековци во Македонија
Координати 41°12′46″N 21°28′59″E / 41.21278° СГШ; 21.48306° ИГД / 41.21278; 21.48306Координати: 41°12′46″N 21°28′59″E / 41.21278° СГШ; 21.48306° ИГД / 41.21278; 21.48306
Општина Coat of arms of Prilep Municipality.svg Прилеп
Население 385 жит.
(поп. 2002)
Пошт. бр. 7514
Шифра на КО 20037
Надм. вис. 660 м
Слава Велигден
Ерековци на општинската карта
Ерековци во Општина Прилеп.svg

Атарот на Ерековци во рамките на општината
Commons-logo.svg Ерековци на Ризницата


Ерековци — село во Општина Прилеп, во околината на градот Прилеп, од левата страна на патот Прилеп - Битола.

Географија и местоположба[уреди | уреди извор]

Зајдисонце кај Ерековци

Ерековци е рамничарско село на надморска височна од 660 метри, недалеку од Бакарно Гумно. Се наоѓа во крајниот јужен дел од Прилепско Поле. Од градот Прилеп селото е оддалечено 22 километри. Во Ерековци работат основно училиште до IV одделение и 4 прехранбени продавници.

Историја[уреди | уреди извор]

Пред доаѓањето на Турците селото се нарекувало Сливово,(Слива = Ерек тур.)

Стопанство[уреди | уреди извор]

Населението се занимава исклучиво со земјоделство особено со одгледување тутун и житни култури (најмногу пченица и јачмен).

Демографија[уреди | уреди извор]

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Ерековци живееле 478 жители, од кои 360 Турци, 110 Македонци и 8 Роми.[1]

Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, во 1905 година во Ерековци имало 110 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.[2]

Според Димитар Гаџанов во 1916 година во Ерековци живееле 554 жители, од кои 425 Турци и 129 Македонци.[3]

Според пописот од 2002 г. во Ерековци живеат 385 жители. Од нив 382 биле Македонци, 1 Србин и 2 останати.[4]

Население во минатото
ГодинаНас.±%
1948881—    
19531.003+13.8%
1961789−21.3%
1971643−18.5%
ГодинаНас.±%
1981684+6.4%
1991561−18.0%
1994455−18.9%
2002385−15.4%

На табелата е прикажан националниот состав на населението низ сите пописни години:[5]

Година Македонци Албанци Турци Роми Власи Срби Бошњаци Ост. Вкупно
1948 881
1953 266 736 1 ... 1.003
1961 698 89 ... ... 1 ... 1 789
1971 624 1 16 ... 2 ... 643
1981 677 7 ... 684
1991 556 5 ... 561
1994 450 4 ... 1 455
2002 382 1 2 385

Родови[уреди | уреди извор]

Ерековци е македонско село, додека во минатото во селото имало и Турци.

Турски родови во селото биле:

  • Доселеници: Гомарлар (10 к.), Сирвилер (8 к.), Љамелер (7 к.), Тиролар (6 к.), Голи Мутолар (6 к.), Палалар (7 к.), Крџелер (13 к.), Кара-Асанлар (13 к.), Амзалар (6 к.) и Ганиалар (5 к.) овие родови воглавно дошле во исто време, тоа било во втората половина на XVIII век. Во родот Палалар се знае следното родословие: Селман (жив на 72 г. во 1950-тите) Рамадан-Суљман (наречен Палалар) -Селман-Абаз.

Македонски родови:

  • Доселеници: Вршковци (12 к.) овде живееле и пред 1912 година, доселени се од селото Штавица, подалечно потекло од селото Кален во Мариово; Од 1912 до 1940 се доселиле родовите; Марковци (3 к.) доселени се од селото Лознани; Карабелевци (1 к.) доселени се од селото Новоселани; Шестаковци (2 к.) и Кромидовци (1 к.) доселени се од селото Боротино; Николевци (2 к.) доселени се од селото Вирово во Железник; Китановци (3 к.), Бошевци (2 к.) и Јошевци (2 к.) доселени се од селото Лознани; Дојчиновци (4 к.) и Наумчевци (3 к.) доселени се од селото Чепигово; Мицковци (5 к.) и Сиџимовци (1 к.) доселени се од селото Шелеверци; Стојковци (1 к.) доселени се од селото Веселчани; Годините 1955 и 1956 на имотите на иселените турски родови населени се Македонци од Караорманските села (10 к.), Струшко (10 к.), Кичевско (5 к.) и Мариово (5 к.).[6]

Општествени установи[уреди | уреди извор]

Основно училиште Кирил и Методиј, до IV одделение. Во селото функционира и Месна Заедница, со цел подобрување на животните услови во селото.

Самоуправа и политика[уреди | уреди извор]

Изборно место[уреди | уреди извор]

Во селото постои изборното место бр. 1495 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на просторија на мз.[7]

На претседателските избори во 2019 година, на ова изборно место биле запишани вкупно 252 гласачи.[8]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Редовни настани[уреди | уреди извор]

Село Ерековци го слави како селска слава големиот Христијански празник Велигден. По повод Христијанскиот празник Водици,традиционално секоја година селото организира собир во Црковниот Храм -Воскресение Христово-, проследено со фрлање на крст во базенот на Црквата.

Култура и спорт[уреди | уреди извор]

Од спортот во Ерековци,постарите генерации го паметат фудбалскиот клуб Стрела. За жал тој клуб повеќе не постои.Во селото долги години опстојувало и Културно Уметничко Друштво.

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Во последно време селото почнува демографски да изумира. Тоа се должи на емиграцијата село-град т.е. и така малиот број на младо население во потрага за подобар живот заминуваат во Прилеп, Битола, а нечесто и во Скопје. Заради малиот број на ученици селското училиште може наскоро да биде затворено.

Од село Ерековци постојат голем број на иселеници во Австралија,САД,Германија,Швајцарија,Франција,Австрија,Србија и др.

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Васил Кънчов. „Македония. Етнография и статистика“. София, 1900, стр. 246.
  2. Brancoff, D.M. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, pp. 148-149.
  3. Гаджанов, Димитър Г. Мюсюлманското население в Новоосвободените земи, в: Научна експедиция в Македония и Поморавието 1916, Военноиздателски комплекс „Св. Георги Победоносец“, Университетско издателство „Св. Климент Охридски“, София, 1993, стр. 267.
  4. Попис на населението, домаќинствата и становите во Република Македонија, 2002 - Книга X
  5. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година). База на податоци МАКСтат. Државен завод за статистика.
  6. Трифуноски Ф., Јован (1998). Битољско-Прилепска котлина : антропогеографска проучавања (1914-1997). Српска академија наука и уметности. ISBN 8670252678. OCLC 469501519.
  7. „Описи на ИМ“. Посетено на 3 ноември 2019.
  8. „Претседателски избори 2019“. Посетено на 3 ноември 2019.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]