Ореовец (Прилепско)

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Ореовец
Ореовец is located in Македонија
Ореовец
Местоположба на Ореовец во Македонија
Координати 41°23′17″N 21°38′06″E / 41.38806° СГШ; 21.63500° ИГД / 41.38806; 21.63500Координати: 41°23′17″N 21°38′06″E / 41.38806° СГШ; 21.63500° ИГД / 41.38806; 21.63500
Општина Coat of arms of Prilep Municipality.svg Прилеп
Население 17 жит.
(поп. 2002)
Шифра на КО 20076
Надм. вис. 780 м
Ореовец на општинската карта
Ореовец во Општина Прилеп.svg

Атарот на Ореовец во рамките на општината

Ореовец — село во Општина Прилеп, во околината на градот Прилеп. Се наоѓа во северниот дел на општината, лево од патот Прилеп-Скопје.

Географија и местоположба[уреди | уреди извор]

Ова село се наоѓа источно од Прилепското Езеро, а 5 километри северозападно од Прилеп (воздушна линија), на висорамнина помеѓу три планини, како и на 1 километар од патот Прилеп - Скопје. Близу селото поминува Оревоечката Река која е една од притоките на Прилепска Река. Близу селото има повеќе помали пештери, од кои најголема и најпозната е Оревоечката до која има поставено повеќе знаци и маркери на карпите кои водат до неа. Селото е ридско, на надморска височина од 780 метри.

Историја[уреди | уреди извор]

Подрачјето на Ореовец е населено уште од неолитот, за што сведочи наоѓалиштето Пештерица на околу 2 км југозападно од селото.[1]

Селото се споменува во турските пописни дефтери од 1467/68 година, како дел од Прилепскиот Вилает (Vilayet-I Prilepe) под името Раховец и имало 34 семејства и 3 вдовици.[2]

Во XIX век, Ореовец било наполно македонско село во Прилепската каза на Отоманското Царство.

Демографија[уреди | уреди извор]

Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Ореовец живееле 505 жители, сите Македонци.[3] Според егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“), во 1905 година во Ореовец имало 480 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.[4]

Ореовец е село со значителна емиграција на населението поради што тоа преминало од средно во мало село. Така, во 1961 година броело 308 жители, додека во 1994 година бројот на населението се зголемил на 16 жители, македонско население.

Според последниот попис од 2002 година, во селото Ореовец живееле 17 жители, од кои 16 Македонци и 1 останат.[5]

Население во минатото
ГодинаНас.±%
1948424—    
1953406−4.2%
1961308−24.1%
1971172−44.2%
ГодинаНас.±%
198144−74.4%
199128−36.4%
199416−42.9%
200217+6.2%

Во табелата во продолжение е направен преглед на населението во сите пописни години:

Година 1900[6] 1905[7] 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 505 480 424 406 308 172 44 28 16 17
Извор за 1948-2002 г.: Државен завод за статистика на РМ.[8]

Родови[уреди | уреди извор]

Ореовец е македонско православно село, во селото има староседелски родови и доселенички.

Родови во Ореовец се:

Староседелски родови: Стојановци (10 куќи), Симоновци (7 куќи), Брмбевци (4 куќи) и Зеленковци (4 куќи). Еден дел од Симоновци се викаат Ацевци, од кои се произлезени многу комити и партизани, борци за слободата на Македонија;

Доселеници: Богоевци (7 куќи), Пашовци (5 куќи), Гуцевци (4 куќи), Басмовци (2 куќи) и Ветаковци (2 куќи) доселени се, но не знаат од каде; Адамовци (9 куќи) доселени се од некое место во Албанија; Тапановци (8 куќи) доселени се од Дебарско.[9]

Самоуправа и политика[уреди | уреди извор]

Избирачко место[уреди | уреди извор]

Во селото постои избирачкото место бр. 1424 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.[10]

На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 15 гласачи.[11]

Културни и природни знаменитсти[уреди | уреди извор]

Цркви
Археолошки наоѓалишта[1]

Редовни настани[уреди | уреди извор]

Оревоец е постојано одредиште на училишни екскурзии и кампувања особено во пролет и есен. Исто така е многу популарно одредиште за време на 2 мај.

Личности[уреди | уреди извор]

  • Марко Цепенков најголем собирач на македонски народни умотворби, кои имаат непроценливо значење за македонската фолклористика, за етнографијата, за лингвистиката, за националната историја, за правото и за моралот на Македоците.
  • Петар Ацев, војвода од илинденскиот период
  • Мирче Ацев, војвода од илинденскиот период
  • Ѓорѓи Ацев, војвода од илинденскиот период
  • Мирче Ацев, македонски револуционер, Народен херој на Македонија, од втората светска војна, внук на илинденскиот војвода Мирче Ацев.
  • Вера Ацева - Доста, учесник во НОБ и народен херој.
  • Киро Ацески и Зора Ацеска - месни жители од 1892-1947 (поседувале 2 куќи од кои едната е сега рушевина а другата е вила, помогнале да се изгради локалната црква, на тоа место и се погребани)
  • Пере Јосифов Наумоски, македонски револуционер, илинденец.[12]
  • Никола Сотиров Василески, македонски револуционер, илинденец.[13]

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Преселувањето е извршено најмасовно во втората половина на XX век и тоа во правец кон Прилеп.

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 Грозданов, Цветан; Коцо, Димче; и др. (1996). Археолошка карта на Република Македонија. Т. 2. Скопје: МАНУ. стр. 306. ISBN 9989-649-28-6.
  2. Турски документи за историјата на македонскиот народ кн.4, Методија Соколоски, д-р Александар Стојановски, Скопје 1971, стр.78
  3. Васил К’нчов. „Македонија. Етнографија и статистика“. Софија, 1900, стр.246.
  4. D.M.Brancoff. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, рр. 150-151.
  5. Попис на населението, домаќинствата и становите во Република Македонија, 2002 - Книга X
  6. К’нчов, Васил. „Македонија. Етнографија и статистика“. Софија, 1900
  7. Brancoff, D.M. „La Macédoine et sa Population Chrétienne“. Paris, 1905.
  8. „Население по возраст и по пол, по населени места, според пописите спроведени во Република Македонија по Втората светска војна“. Државен завод за статистика.
  9. Трифуноски Ф., Јован (1998). Битољско-Прилепска котлина : антропогеографска проучавања (1914-1997). Српска академија наука и уметности. ISBN 8670252678. OCLC 469501519.
  10. „Описи на ИМ“. Посетено на 3 ноември 2019.
  11. „Претседателски избори 2019“. Посетено на 3 ноември 2019.
  12. . Јасмина Дамјановска, Ленина Жила и Филип Петровски (2017). Илинденски сведоштва. том III, дел I. Скопје: Државен архив на Република Македонија. Отсутно или празно |title= (help)CS1-одржување: others (link)
  13. . Јасмина Дамјановска, Ленина Жила и Филип Петровски (2016). Илинденски сведоштва. том I, дел I. Скопје: Државен архив на Република Македонија. Отсутно или празно |title= (help)CS1-одржување: others (link)

Надворешни врски[уреди | уреди извор]