Бизмарково Море

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Карта на Бизмарковото Море

Бизмарково Море — мало погранично море во југозападниот дел на Тихиот Океан, северно од островот Папуа Нова Гвинеја и јужно од Бизмарковиот Архипелаг и Адмиралитетските Острови. Како и архипалагот, морето е наречено во чест на германскиот канцеларот Ото фон Бизмарк. Архипелагот се протега северно и источно од морето, заобиколувајќи го Бизмарковото Море и одделувајќи го од Тихиот Океан. На југ е поврзано со Соломонското Море преку протокот Витјаз.[1]

Во морето на 3 и 4 март 1943 г. се одиграла Битка во Бизмарковото Море за време на Втората светска војна, каде американските и австралиските воздхопловни сили [2]

Граници[уреди | уреди извор]

Бизмарково Море се наоѓа во Океанија
Местоположба на Бизмарковото Море во рамките на Океанија

Според Меѓународната хидрографска организација, Бизмарковото Море е „оној дел од Јужниот Тихи Океан кај североисточниот брег на Нова Гвинеја“, со следниве граници:[3]

на север и исток. По северниот и североисточниот брег на островите Нова Ирска, Нов Хановер, Адмиралитетските Острови, Пустиничкиот Остров и групата Ниниго, преку островите Ману и Ауа до Вувулу, а оттаму линија до ’ртот Бодисен во Нова Гвинеја (142°02' ИГД).

на југоисток. линија од јужниот крај на Нова Ирска долж напоредникот 4°50' ЈГШ до брегот на Нова Британија, долж нејзиниот северен брег, а оттаму линија од западниот крај преку северниот крај наостровот Умбој до ’ртот Телијата, Нова Гвинеја (5°55′ ЈГШ 147°24′ ИГД /  )

на југозапад. По северниот брег на Нова Гвинеја.

Минерално богатство[уреди | уреди извор]

Со неодамнешните испитувања на морското дно се откриени богати наоѓалишта на сулфиди, бакар, цинк, сребро и злато. Наодите имаат особено значење бидејќи се сместени во плитка и мирна вода. Правата на нивно искористување ги поседува Папуа Нова Гвинеја согласно меѓународното право.[4]

Поврзано[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. „Bismarck Sea“. Encyclopædia Britannica. http://www.britannica.com/eb/article-9080308/Bismarck-Sea. конс. 15 јули 2007 г. 
  2. „Pacific War Maps“. http://www.combinedfleet.com/btl_bs.htm. конс. 15 јули 2007 г. 
  3. „Граници на океаните и морињата, III изд.“. Меѓународна хидрографска организација. 1953. http://www.iho-ohi.net/iho_pubs/standard/S-23/S23_1953.pdf. конс. 7 февруари 2010 г.  (англиски)
  4. „The Mineral Wealth of the Bismarck Sea“. Scientific American Digital. http://www.sciamdigital.com/index.cfm?fa=Products.ViewIssuePreview&ARTICLEID_CHAR=1BB8D7F3-09CD-4011-BCFC-B1287044F9A. конс. 15 јули 2007 г. 

Надворешни врски[уреди | уреди извор]