Горно Коњаре

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето

Горно Коњаре е село во Општина Куманово, во околината на градот Куманово.


Горно Коњаре
Горно Коњаре is located in Македонија
Горно Коњаре
Местоположба на Горно Коњаре во Македонија
Координати 42°10′54″N 21°43′39″E / 42.18167° СГШ; 21.72750° ИГД / 42.18167; 21.72750Координати: 42°10′54″N 21°43′39″E / 42.18167° СГШ; 21.72750° ИГД / 42.18167; 21.72750
Општина Општина Куманово
Население 1.136 жит.
(поп. 2002)
Commons-logo.svg Горно Коњаре на Ризницата


Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Низ средината на Коњаре протекува река која се влева во Кумановка. Селото е претежно рамничарско.

Историja[уреди | уреди извор]

Пред доселување на Македонци и Срби селото било населено со Турци. По нивното иселување во Турција и купување на земјата од Македонските семејства кои претежно живееа во планинските села почнаа да се населуваат во истото.

Џамијата која ја оставиле Турците била срушена од доселениците кои се православни христијани.

Економија[уреди | уреди извор]

Населението е претежно вработени во компаниите во Куманово, дел се занимава со земјоделство.Во селото постои млекара Алпи Сан, додека во фаза на изградба е рибник.

Демографија[уреди | уреди извор]

Според статистиката на Васил К'нчов („Македониja, Етнографиja и статистика“) од 1900 година, во Горно Коњаре живееле 224 жители, сите Македонци.[1]

Според секретарот на бугарската егзархија Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Горно Коњаре имало 240 Македонци, егзархисти.[2]

Според пописот од 2002 во с.Горно Коњаре живеат 1.136 жители од кои Македонци 565, Срби 314 и Албанци 255.Популацијата е во нагорна линија кај сите заедници.Постои и доселувања од планинските села од Козјачкиот реон, кои немаат инфраструктура и водовод.

Во селото заедно живеат Македонци и Срби, додека македонските Албанци се на одалеченост од околу 1 до 2 киломенри од овие 2 заедници.

На табелата е прикажан националниот состав на населението низ сите пописни години:[3]

Години Македонци Албанци Турци Роми Власи Срби Бошњаци Ост. Вкупно
1948 814
1953 331 13 474 71 1 890
1961 457 12 158 316 4 947
1971 543 82 14 405 1 1.045
1981 579 179 9 372 15 1.154
1994 499 236 366 5 1.106
2002 565 265 314 2 1.136

Општествени институции[уреди | уреди извор]

Администрација и политика[уреди | уреди извор]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

  • Црква „Пресвета Богородица“
  • Параклис „Св. Ѓорѓи Победоносец“
  • Параклис „Св. Петка“
  • Црква „Св. пророк Илија“

Редовни настани[уреди | уреди извор]

Личности[уреди | уреди извор]

Култура и спорт[уреди | уреди извор]

Постојат две игралишта, едното за фудбал другото за кошарка и фудбал.

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Има околу 50 иселеници, кои претежно работат и живеат во Швајцарија и Германија.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]

  1. Кънчов, Васил. Македония. Етнография и статистика, София, 1900, стр. 217.
  2. Brancoff, D.M. La Macédoine et sa Population Chrétienne, Paris, 1905, pp. 126-127.
  3. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година) *Државен завод за статистика http://makstat.stat.gov.mk.