Биљановце

Од Википедија — слободната енциклопедија
Биљановце
Биљановце is located in Македонија
Биљановце
Местоположба на Биљановце во Македонија
Биљановце на интерактивна карта

Координати 42°6′32″N 21°43′58″E / 42.10889° СГШ; 21.73278° ИГД / 42.10889; 21.73278Координати: 42°6′32″N 21°43′58″E / 42.10889° СГШ; 21.73278° ИГД / 42.10889; 21.73278
Општина Куманово
Население 1.423 жит.
(поп. 2021)[1]

Шифра на КО 17010, 17510
Надм. вис. 367 м
Биљановце на општинската карта
Биљановце во Општина Куманово.svg

Атарот на Биљановце во рамките на општината
Commons-logo.svg Биљановце на Ризницата


Биљановце — село во Општина Куманово, во околината на градот Куманово.

Географија и местоположба[уреди | уреди извор]

Селото се наоѓа во котлината Жеглигово, недалеку од градот Куманово.

Историја[уреди | уреди извор]

Во XIX век селото било дел од Кумановската каза во Отоманското Царство.

Стопанство[уреди | уреди извор]

Население[уреди | уреди извор]

Население во минатото
ГодинаНас.±%
1948212—    
1953266+25.5%
1961354+33.1%
1971372+5.1%
1981585+57.3%
ГодинаНас.±%
1991863+47.5%
1994829−3.9%
20021.231+48.5%
20211.423+15.6%

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Биљановце живееле 88 жители, сите Македонци.[2] Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Биљановце имало 64 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.[3]

Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 1.423 жители, од кои 1.251 Македонец, 2 Роми, 40 Срби, 13 останати и 117 лица без податоци.[4]

На табелата е прикажан националниот состав на населението низ сите пописни години:[5]

Година Македонци Албанци Турци Роми Власи Срби Бошњаци Ост. Лица без под. Вкупно
1948 212
1953 237 6 18 ... 5 266
1961 349 ... ... 2 ... 3 354
1971 368 ... 2 ... 2 372
1981 572 1 11 ... 1 585
1991 814 12 ... 37 863
1994 791 37 ... 1 829
2002 1.195 32 4 1.231
2002 1.251 2 40 13 117 1.423

Родови[уреди | уреди извор]

Биљановце е македонско село.

Според истражувањата од 1965 година, родови во селото се:

  • Доселеници: Алексини (2 к.), Ангеловци (2 к.), Јосимовци (2 к.), Стојчевци (2 к.), Апостоловци (1 к.), Лазаревци (1 к.), Спасовци (1 к.), Цветковци (1 к.) и Кипријановци (1 к.) доселени се од селото Дренок; Додевци (1 к.), Богдановци (2 к.), Костадиновци (2 к.), Алексовци (1 к.), Јовановци (1 к.), Митковци (1 к.) и Савевци (1 к.) доселени се од селото Гулинце кај Крива Паланка; Јовановци (2 к.), Марковци (2 к.), Петрушевци (2 к.) и Митевци (1 к.) доселени се од селото Ранковце кај Крива Паланка; Трајановци (2 к.) и Додевци (1 к.) доселени се од селото Жељувино; Младеновци (4 к.) и Стојановци (4 к.) доселени се од селото Милутинце кај Крива Паланка; Зафировци (2 к.) доселени се од селото Липково; Арсовци (1 к.) доселени се од селото Отља; Блажиновци (1 к.) доселени се од селото Коњух; Мишаци (1 к.) доселени се од селото Отошница кај Крива Паланка; Пендаканци (1 к.) доселени се од селото Пендак кај Кратово; Антовци (2 к.) доселени се од селото Љубинци кај Крива Паланка; Петрушевци (1 к.) доселени се од селото Пчиња.[6]

Општествени установи[уреди | уреди извор]

Самоуправа и политика[уреди | уреди извор]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Редовни настани[уреди | уреди извор]

Личности[уреди | уреди извор]

Култура и спорт[уреди | уреди извор]

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Од ова село целосно се иселиле родовите Нешини и Величкови, кои се иселиле во Куманово. За нивното подалечно потекло не се знае ништо. Биљановчани и Ѓорчеви се иселиле во селото Зубовце. Станковски се иселиле во селото Проевце.[6]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. „Пописна слика на населените места во Македонија, Попис 2021“. Државен завод за статистика. Посетено на 22 декември 2022.
  2. Кънчов, Васил. Македония. Етнография и статистика, София, 1900, стр. 215.
  3. Brancoff, D.M. La Macédoine et sa Population Chrétienne. Avec deux cartes ethnographiques, Paris, 1905, pp. 126-127.
  4. „Оваа категорија опфаќа лица коишто учествуваат во вкупното резидентно население, но поради нивно одбивање да бидат попишани, неможност да бидат најдени на својата адреса на живеење и непотполност во работата на попишувачите не биле официјално попишани, туку за нив податоците биле преземени од административни извори и затоа не учествуваат во изјаснувањето за етничка припадност, вероисповед и мајчин јазик (Прочитајте повеќе...).“
  5. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година). База на податоци МАКСтат. Државен завод за статистика.
  6. 6,0 6,1 Трифуноски, Јован (1974). Кумановска Област. Скопје: Универзитетска Печатница.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]