Бељаковце

Од Википедија — слободната енциклопедија
Бељаковце
Бељаковце is located in Македонија
Бељаковце
Местоположба на Бељаковце во Македонија
Бељаковце на интерактивна карта

Координати 42°6′55″N 21°55′48″E / 42.11528° СГШ; 21.93000° ИГД / 42.11528; 21.93000Координати: 42°6′55″N 21°55′48″E / 42.11528° СГШ; 21.93000° ИГД / 42.11528; 21.93000
Општина Куманово
Население 54 жит.
(поп. 2021)[1]

Шифра на КО 17009
Надм. вис. 357 м
Бељаковце на општинската карта
Бељаковце во Општина Куманово.svg

Атарот на Бељаковце во рамките на општината
Commons-logo.svg Бељаковце на Ризницата


Бељаковце или Бељаковци — село во Општина Куманово, во околината на градот Куманово.

Географија и местоположба[уреди | уреди извор]

Историја[уреди | уреди извор]

Подрачјето на Бељаковце е населено уште од римско време, за што сведочат две наоѓалишта околу селото.[2]

Стопанство[уреди | уреди извор]

Население[уреди | уреди извор]

Население во минатото
ГодинаНас.±%
1948570—    
1953669+17.4%
1961807+20.6%
1971694−14.0%
1981355−48.8%
ГодинаНас.±%
1991146−58.9%
1994119−18.5%
200264−46.2%
202154−15.6%

Во 2002 година во селото имало 64 жители.

Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 54 жители, од кои 25 Македонци, 23 останати и 6 лица без податоци.[3]

Во табелата во продолжение е направен преглед на населението во сите пописни години:

Година 1900 1905 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002 2021
Население 532 648 570 669 807 694 355 146 119 64 54
Извор за 1900 г.: Македонија. Етнографија и статистика.[4]; за 1905 г.: La Macédoine et sa Population Chrétienne.[5]; за 1948-2002 г.: Државен завод за статистика на РМ.[6]; за 2021 г.: Државен завод за статистика на РМ.[7]

Родови[уреди | уреди извор]

Бељаковце е македонско село

Според истражувањата од 1972 година, родови во селото се:

Ѓуревско Mаало

  • Ѓуревци (11 к.), Портаровци (5 к.), Николчевци (3 к.), Илијевци (2 к.), Јаневци (1 к.), Рокинци (1 к.) и Миленковци. Ѓуревци се најстар род во селото. Николчевци се доселени од селото Мургаш. Рокинци се гранка од родот Вардарци. А другите не си го знаат потеклото.

Чивлак Mаало

  • Кајсевци (10 к.), Дрдорковци (6 к.), Мусевци (6 к.), Ѓурковци (4 к.),Суќевци (4 к.), Барабунци (3 к.) и Ѓурчинци (3 к.) Дрдорковци се доселени од Кривопаланечко. Ѓурчинци и Суќевци потекнуваат од ист предок доселен од селото Коњух кај Кратово. Другите не си го знаат потеклото.

Mаало Качаровци

  • Качаровци (8 к.) и Дурмишовци (2 к.) Качаровци се доселени однекаде. Додека Дурмишовци се гранка од родот Портаровци.

Mаало Вардарци

  • Вардарци (7 к.) и Грблевци (4 к.) првиот род потекнува од предок доселен од некое село во Мариово. Го знаат следното родословие: Стевко (жив на 99 г. во 1972 година) Пешо-Стојан-Стеван, кој се доселил.

Mаало Шавтировци

  • Шавтировци (6 к.) доселени се однекаде.

Mаало Големиновци

  • Големиновци (7 к.) доселени се однекаде.

Mаало Неделинци

  • Неделинци (10 к.) доселени се однекаде.

Mаало Средоречани

Општествени установи[уреди | уреди извор]

Самоуправа и политика[уреди | уреди извор]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Верски објекти
Археолошки наоѓалишта[2]

Настани[уреди | уреди извор]

Личности[уреди | уреди извор]

Култура и спорт[уреди | уреди извор]

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Портарци се иселиле во селото Зубовце. Јовановски се иселиле во селото Умин Дол. Постари иселеници од селото има и во кривопаланечкото село Добровница.

После Втората светска војна иселувањето продолжило кон градовите.[8]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. „Пописна слика на населените места во Македонија, Попис 2021“. Државен завод за статистика. Посетено на 22 декември 2022.
  2. 2,0 2,1 Грозданов, Цветан; Коцо, Димче; и др. (1996). Археолошка карта на Република Македонија. Т. 2. Скопје: МАНУ. стр. 205. ISBN 9989-649-28-6.
  3. „Оваа категорија опфаќа лица коишто учествуваат во вкупното резидентно население, но поради нивно одбивање да бидат попишани, неможност да бидат најдени на својата адреса на живеење и непотполност во работата на попишувачите не биле официјално попишани, туку за нив податоците биле преземени од административни извори и затоа не учествуваат во изјаснувањето за етничка припадност, вероисповед и мајчин јазик (Прочитајте повеќе...).“
  4. К’нчов, Васил. „Македонија. Етнографија и статистика“. Софија, 1900
  5. Brancoff, D.M. „La Macédoine et sa Population Chrétienne“. Paris, 1905.
  6. „Население по возраст и по пол, по населени места, според пописите спроведени во Република Македонија по Втората светска војна“. Државен завод за статистика.
  7. „Вкупно резидентно население на Република Северна Македонија според етничката припадност, по населени места, Попис, 2021“. Државен завод за статистика.
  8. 8,0 8,1 Трифуноски, Јован (1974). Кумановска област. Скопје.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]