Прејди на содржината

Романовце

Координати: 42°5′40″N 21°41′35″E / 42.09444° СГШ; 21.69306° ИГД / 42.09444; 21.69306
Од Википедија — слободната енциклопедија
Романовце
Романовце во рамките на Македонија
Романовце
Местоположба на Романовце во Македонија
Романовце на карта

Карта

Координати 42°5′40″N 21°41′35″E / 42.09444° СГШ; 21.69306° ИГД / 42.09444; 21.69306
Регион Жеглигово
Општина Куманово
Население 2.566 жит.
(поп. 2021)[1]

Пошт. бр. 1322
Шифра на КО 17086, 17586
Романовце на општинската карта

Атарот на Романовце во рамките на општината
Романовце на Ризницата

Романовце — село во Општина Куманово, во околината на градот Куманово.

Географија и местоположба

[уреди | уреди извор]

Селото Романовце се наоѓа во близина на Куманово, во котлината Жеглигово.

Историја

[уреди | уреди извор]

Во XIX век, селото е дел од нахијата Чаирско Поле (Блатија) во Скопската каза во Отоманското Царство.

Стопанство

[уреди | уреди извор]

Население

[уреди | уреди извор]
Население во минатото
ГодинаНас.±%
19481.981—    
19532.087+5.4%
19612.077−0.5%
19712.238+7.8%
19812.492+11.3%
ГодинаНас.±%
1991844−66.1%
19942.591+207.0%
20022.794+7.8%
20212.566−8.2%

Според опширните османлиски дефтери за населението на Скопската Каза од 1832/33 година, селото било заведено под името Рахманли и имало мешано христијанско[2] и муслиманско[3] население, каде имало 24 христијански и 27 муслимански домаќинства. На овој попис биле забележани 78 мажи христијани, со 2 новороденчиња и 104 мажи муслимани со 12 новороденчиња. Се проценува дека селото во тој период имало 416 жители.

Стефан Верковиќ во 1857 го бележи со 509 жители.[4]

Според германска карта издадена во 1941 година, а заснована на пописот на Кралство Југославија во 1931 година, селото имало 700 Македонци, 500 Албанци, 150 Турци и 50 Роми.[5]

Според пописот од 2002 година во Романовце живееле 2.794 жители, од кои: 716 Македонци, 2.028 Албанци, 35 Турци, 6 Срби и 9 останати.[6]

Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 2.566 жители, од кои 569 Македонци, 1.804 Албанци, 11 Турци, 3 Срби, 1 Бошњак, 7 останати и 171 лице без податоци.[7]

На табелата е прикажан националниот состав на населението низ сите пописни години:[8]

Година Македонци Албанци Турци Роми Власи Срби Бошњаци Ост. б.п. Вкупно
1948 1.981
1953 997 72 939 44 30 ... 5 2.087
1961 1.013 126 833 ... ... 41 ... 64 2.077
1971 924 292 939 9 ... 31 ... 43 2.238
1981 860 940 663 10 ... 19 2.492
1991 749 17 69 6 ... 3 844
1994 711 1.722 145 6 ... 7 2.591
2002 716 2.028 35 6 9 2.794
2021 569 1.804 11 3 1 7 171 2.566

Романовце е мешано православно-муслиманско село.

Според истражувањата од 1963 година, родови во селото се:

  • Македонски: Латиновци (32 к.), Ѓорчевци (17 к.) и Ристевци (12 к.) потекнуваат од ист предок. Основачот на овие родови се доселил пред 250-60 години од некое место во околината на Гнилане во Косово. Во првиот род го знаат следното родословие: Младен (жив на 74 г. во 1963 година) Величко-Цветко-Ѓорче-Марко-Латин, основачот на родот кој се доселил и се оженил со девојка од селото Текија; Колевци (12 к.) и Цеевци (12 к.) доселени се од селото Раштак; Жмијаци (19 к.), Сердарци (17 к.), Бобевци (8 к.), Стаменковци (6 к.) и Големиновци (9 к.) доселени се, но не знаат од каде; Шупљокаменци (3 к.), Пезовчанци (2 к.) и Пчињци (2 к.) доселени се во 1917 година, првите од селото Шупљи Камен, вторите од Пезово, а третите од селото Пчиња; после Втората светска војна во селото се доселиле околу (30 к.) од Кривопаланечко и околината на Босилеград.
  • Албански: Шутевци (30 к.), Биљаловци (15 к.), Дураци (10 к.), Брцолари (10 к.), Емруловци (6 к.), Ајдиновци (6 к.) и Мусовци (6 к.) се стари селски родови. Веројатно некои од нив потекнуваат од првите три куќи што го основале селото Романовце. Поедино се знае дека родот Биљаловци е доселен од Топојани во Љума, а Ајдиновци и Дураци се од фисот Гаш во северна Албанија; Дошљак (2 к.) доселени се во 1878 година од некое село кај Сурдулица; Станчиклије (10 к.), Жегралије (4 к.) и Мојанчанци (11 к.) доселени се после 1912 година. Првите од селото Станчиќ кај Гнилане, вторите од селото Жегре кај Гнилане, а третите се од селото Мојанци.
  • Турски: Ипчевци или Алимовци (8 к.) овде се од турско време, но не знаат од каде се доселени.
  • Ромски: Реџовци (1 к.) селски ковачи се.[9]

Општествени установи

[уреди | уреди извор]
Женско оро во Романовце, почеток на XX век

Самоуправа и политика

[уреди | уреди извор]

Културни и природни знаменитости

[уреди | уреди извор]

Редовни настани

[уреди | уреди извор]

Култура и спорт

[уреди | уреди извор]

Иселеништво

[уреди | уреди извор]
  1. „Пописна слика на населените места во Македонија, Попис 2021“. Државен завод за статистика. Посетено на 22 декември 2022.
  2. Османлиски документи за историјата на Македонија - пописи од XIX век на христијанското население - Скопски Санџак, каза Скопје. Скопје: д-р Емил Крстески. 2021.
  3. Османлиски документи за историјата на Македонија - пописи од XIX век на муслиманското население - Скопски Санџак, каза Скопје. Скопје: д-р Емил Крстески. 2020.
  4. Верковиќ, Стефан (1889). Топографическо-этнографическій очеркъ Македоніи. Санкт Петербург.
  5. „200K Volkstumskarte Jugoslawien“.
  6. „Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година)“. Државен завод за статистика.
  7. „Оваа категорија опфаќа лица коишто учествуваат во вкупното резидентно население, но поради нивно одбивање да бидат попишани, неможност да бидат најдени на својата адреса на живеење и непотполност во работата на попишувачите не биле официјално попишани, туку за нив податоците биле преземени од административни извори и затоа не учествуваат во изјаснувањето за етничка припадност, вероисповед и мајчин јазик (Прочитајте повеќе...).“
  8. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година). База на податоци МАКСтат Архивирано на 10 декември 2021 г.. Државен завод за статистика.
  9. Трифуноски, Јован (1964). Сеоска насеља скопске котлине. Скопје.

Надворешни врски

[уреди | уреди извор]