Кокошиње

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Кокошиње
Кокошиње is located in Македонија
Кокошиње
Местоположба на Кокошиње во Македонија
Координати 42°1′44″N 21°56′35″E / 42.02889° N; 21.94306° E / 42.02889; 21.94306Координати: 42°1′44″N 21°56′35″E / 42.02889° N; 21.94306° E / 42.02889; 21.94306
Општина Куманово
Население 45 жит.
(поп. 2002)
Шифра на КО 17049
Кокошиње на општинската карта
Кокошиње во Општина Куманово.svg

Атарот на Кокошиње во рамките на општината


Кокошиње — село во Општина Куманово, во околината на градот Куманово.

Географија и местоположба[уреди | уреди извор]

Селото се наоѓа во западното подножје на планината Манговица, оддалечено 28 километри јужно од Куманово.

Историја[уреди | уреди извор]

Во XIX век, Кокошиње било село во Кумановската каза, на Отоманското Царство.

Во август 1904 година чети на ТМОРО извршуваат масакр врз селаните од Кокошиње при што се убиени 53 селани.[1] Кон средината на септември истата година во Кокошиње влегол и Мише Развигоров со својата чета во Кокошиње и убил осуммина селани.[2]

Демографија[уреди | уреди извор]

Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година во Кокошиње живееле 560 жители, сите Македонци.[3] Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Кокошиње имало 880 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.[4]

Кокошиње било средно по големина село според бројот на жители. Така, во 1961 година имало 634 жители, додека во 1994 година бројот се намалил на 69 жители, македонско население.

Според последниот попис на населението на Македонија од 2002 година, селото има 45 жители, од кои 44 Македонци и 1 Србин.[5]

На табелата е прикажан бројот на населението во сите пописни години:[6]

Година 1900 1905 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 560[3] 880[4] 741 779 634 417 170 84 69 45

Родови[уреди | уреди извор]

Кокошиње е македонско село.

Според истражувањата од 1957 година, родови во селото се:

  • Доселеници: Младеновци (23 к.) доселени се од селото Матка, Скопско. Го знаат следното родословие: Цане (жив на 48 г. во 1957 година) Стојче-Лазо-Зафир-Младен, се доселил неговиот татко кон крајот на XVIII век. Они се делат и на други помали гранки како. Поповци, Коневци, Кајмаковци и др; Галевци (12 к.), Даутовци (14 к.), Чајевци (13 к.) и Стамболџиовци (2 к.) доселени се од селото Петралица, Кривопаланечко; Бошковци (6 к.), Јанкуловци (3 к.), Јовановци (6 к.), Ѓорговци (6 к.), Стојанчевци (6 к.), Јовевци (7 к.) доселени се, но не знаат од каде се доселени.[7]

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Иселеништвото од ова село во главно се одвивало кон Куманово и Свети Николе. До 1957 година, таму се иселиле преку 12 домаќинства.[7]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Влатко Билески, „Војводата Кочо Куршумот“, „Македонска нација“
  2. Христо Силјанов, “Ослободителните борби на Македонија”, том 2, Софија, 1993, 309 стр.
  3. 3,0 3,1 Кънчов, Васил. Македония. Етнография и статистика, София, 1900, стр. 216.
  4. 4,0 4,1 Brancoff, D.M. La Macédoine et sa Population Chrétienne. Avec deux cartes ethnographiques, Paris, 1905, pp. 126-127.
  5. Попис на населението, домаќинствата и становите во Република Македонија, 2002 - Книга X
  6. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година). База на податоци МАКСтат. Државен завод за статистика.
  7. 7,0 7,1 Трифуноски, Јован (1961). Овчеполска Котлина.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]