Добрача

Од Википедија — слободната енциклопедија
Добрача
Добрача во рамките на Македонија
Добрача
Местоположба на Добрача во Македонија
Добрача на карта

Карта

Координати 42°13′13″N 21°53′39″E / 42.22028° СГШ; 21.89417° ИГД / 42.22028; 21.89417Координати: 42°13′13″N 21°53′39″E / 42.22028° СГШ; 21.89417° ИГД / 42.22028; 21.89417
Регион  Североисточен
Општина  Старо Нагоричане
Област Козјачија
Население 49 жит.
(поп. 2021)[1]

Пошт. бр. 1302
Повик. бр. 031
Шифра на КО 17029
Надм. вис. 500 м
Добрача на општинската карта

Атарот на Добрача во рамките на општината
Добрача на Ризницата

Добрача — село во Општина Старо Нагоричане, во областа Козјачија, во околината на градот Куманово.

Население[уреди | уреди извор]

Население во минатото
ГодинаНас.±%
1948230—    
1953255+10.9%
1961246−3.5%
1971184−25.2%
1981155−15.8%
ГодинаНас.±%
1991100−35.5%
199492−8.0%
200276−17.4%
202149−35.5%

Според пописот од 2002 година, во селото Добрача имало 76 жители, од кои 75 Македонци и 1 Србин.[2]

Според последниот попис од 2021 година, во селото живееле 49 жители, од кои 43 Македонци, 1 Албанец и 5 лица без податоци.[3]

Во табелата во продолжение е направен преглед на населението во сите пописни години:

Година 1900 1905 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002 2021
Население 150 254 230 255 246 184 155 100 92 76 49
Извор за 1900 г.: Македонија. Етнографија и статистика.[4]; за 1905 г.: La Macédoine et sa Population Chrétienne.[5]; за 1948-2002 г.: Државен завод за статистика на РМ.[6]; за 2021 г.: Државен завод за статистика на РМ.[7]

Родови[уреди | уреди извор]

Добрача е македонско село.

Според истражувањата од 1971 година, родови во селото се:

  • Староседелци: Дулутовци (4 к.), Бајдовци (4 к.), Царци (3 к.), Трајановци (9 к.) и Велковци (7 к.) сите родови потекнуваат од двајца браќа кои се викале Ристо и Велко, и кои преживеале по пропаста на старото село. Во родот Велковци се знае следното родословие: Постол (жив на 65 г. во 1971 година) Манасија-Анто-Илија-Ристо.[8]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Цркви
Археолошки наоѓалишта[9]

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Добрача до 1944 година пораснала до 40 домаќинства. А потоа настанало големо иселување на населението. Населението почнало да се иселува во Глогоњ кај Панчево (околу 4 семејства), Куманово, Скопје и Белград.

Постари иселеници по селата се. Добрачани се иселени во селото Опае. Бачковци во Горно Коњаре. Китановци во Бедиње.[8]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. „Пописна слика на населените места во Македонија, Попис 2021“. Државен завод за статистика. Посетено на 22 декември 2022.
  2. „Попис на Македонија“ (PDF). Завод за статистика на Македонија. 2002. Посетено на 19 март 2017.
  3. „Оваа категорија опфаќа лица коишто учествуваат во вкупното резидентно население, но поради нивно одбивање да бидат попишани, неможност да бидат најдени на својата адреса на живеење и непотполност во работата на попишувачите не биле официјално попишани, туку за нив податоците биле преземени од административни извори и затоа не учествуваат во изјаснувањето за етничка припадност, вероисповед и мајчин јазик (Прочитајте повеќе...).“
  4. К’нчов, Васил. „Македонија. Етнографија и статистика“. Софија, 1900
  5. Brancoff, D.M. „La Macédoine et sa Population Chrétienne“. Paris, 1905.
  6. „Население по возраст и по пол, по населени места, според пописите спроведени во Република Македонија по Втората светска војна“. Државен завод за статистика.
  7. „Вкупно резидентно население на Република Северна Македонија според етничката припадност, по населени места, Попис, 2021“. Државен завод за статистика.
  8. 8,0 8,1 Трифуноски, Јован (1974). Кумановска Област. Скопје: Универзитетска Печатница.
  9. Коцо, Димче (1996). Археолошка карта на Република Македонија. II. Скопје: Македонска академиjа на науките и уметностите. стр. 208. ISBN 9989649286.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]