Жељувино

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Жељувино
Жељувино is located in Македонија
Жељувино
Местоположба на Жељувино во Македонија
Координати 42°13′40″N 22°0′39″E / 42.22778° N; 22.01083° E / 42.22778; 22.01083Координати: 42°13′40″N 22°0′39″E / 42.22778° N; 22.01083° E / 42.22778; 22.01083
Регион Logo of Northeastern Region, North Macedonia.svg Североисточен
Општина Coat of arms of Staro Nagoričane.svg Старо Нагоричане
Област Козјачија
Население 58[1] жит.
(поп. 2002)
Пошт. бр. 1302
Повик. бр. 031
Шифра на КО 17037
Надм. вис. 801 м
Жељувино на општинската карта
Жељувино во Општина Старо Нагоричане.svg

Атарот на Жељувино во рамките на општината


Жељувино — село во Општина Старо Нагоричане, во областа Козјачија, во околината на градот Куманово.

Население[уреди | уреди извор]

Според пописот од 2002 година, во селото Жељувино имало 58 жители, сите Македонци.[1]

Во табелата во продолжение е направен преглед на населението во сите пописни години:

Година 1900[2] 1905[3] 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 252 264 234 252 257 206 130 71 64 58
Извор за 1948-2002 г.: Државен завод за статистика на РМ.[4]

Родови[уреди | уреди извор]

Жељувино е македонско село.

Според истражувањата од 1971 година родови во селото се:

  • Доселеници: Брндинци (2 к.), Ѓоринци (2 к.), Анџије (2 к.), Додевци (2 к.), Шумарци (2 к.), Вељинци (1 к.), Кљунчини (6 к.), Шуќуровци (6 к.), Чукинци (3 к.) и Бисерци (1 к.) сите потекнуваат од тројца браќа кои се доселиле од денес воглавно албанското село Матејче, во родот Шуќуровци се знае следното родословие: Томислав (жив на 35 г. во 1971 година) Трпко-Стојан-Арсо-Таско, се доселил неговиот татко; Грци (2 к.) доселени се однекаде, не знаат од каде родовското име; Думановци (5 к.) доселени се од селото Думановце, го знаат следното родословие: Пајсије (жив на 62 г. во 1971 година) Божин-Јован-Атанас-Неделко, кој се доселил; Баџинци (4 к.) доселени се однекаде.[5]

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Поради слабите услови за живот многу од населението почнало да се иселува кон најблиските градови во Македонија, веројатно и во некои градови од бивша Југославија.[5]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 „Попис на Македонија“ (PDF). Завод за статистика на Македонија. 2002. Посетено на 19 март 2017.
  2. К’нчов, Васил. „Македонија. Етнографија и статистика“. Софија, 1900
  3. Brancoff, D.M. „La Macédoine et sa Population Chrétienne“. Paris, 1905.
  4. „Население по возраст и по пол, по населени места, според пописите спроведени во Република Македонија по Втората светска војна“. Државен завод за статистика.
  5. 5,0 5,1 Трифуноски, Јован (1974). Кумановска област. Скопје.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]