Ташмаруништа

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Ташмаруништа
Ташмаруништа 01.jpg

Поглед на селото Ташмаруништа

Ташмаруништа is located in Македонија
Ташмаруништа
Местоположба на Ташмаруништа во Македонија
Координати 41°16′18″N 20°38′22″E / 41.27167° СГШ; 20.63944° ИГД / 41.27167; 20.63944Координати: 41°16′18″N 20°38′22″E / 41.27167° СГШ; 20.63944° ИГД / 41.27167; 20.63944
Општина Општина Струга
Население 210 жит.
(поп. 2002)
Надм. вис. 997 м
Ташмаруништа на општинската карта
Ташмаруништа во Општина Струга.svg

Атарот на Ташмаруништа во рамките на општината
Commons-logo.svg Ташмаруништа на Ризницата


Ташмаруништа — село во Општина Струга, во околината на градот Струга.

Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Поглед на селото Ташмаруништа

Селото лежи во СтрушкоСтрушкото Поле од десната страна на реката Дрим во подножјето на планината Караорман.

Историja[уреди | уреди извор]

На крајот на XIX век, селото било дел од Струшката нахија во Охридската каза во Отоманската Империја.

Економија[уреди | уреди извор]

Crystal Clear app xmag.svg Главна статија: „ХЕЦ Ташмаруништа.

Во 2011 година Електрани на Македонија разработила проект да гради хидроцентрала на езерото Глобочица. Пумпно-реверзибилната хидроцентрала Ташмаруниште, чија инсталирана моќност треба да биде вкупно 225 мегавати, ЕЛЕМ планирала да ја користи за балансирање на енергијата. Се проценува дека оваа електрана годишно би произведувала 231 гигават-часови електрична енергија, со можност итно да обезбеди струја во следните 20 часа од вклучувањето.[1]

Демографија[уреди | уреди извор]

Според статистиката на Васил К'нчов („Македониja, Етнографиja и статистика“) од 1900 година, во Ташмаруништа живееле 470 жители, од кои 400 Македонци и 70 Албанци.[2]

Според секретарот на бугарската егзархија Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Ташмаруништа имало 400 Македонци, егзархисти.[3]

Според последниот попис на населението на Македонија од 2002 година, селото има 210 жители, од кои 209 Македонци и 1 останат.[4]

На табелата е прикажан бројот на населението во сите пописни години:[5]

Година 1900 1905 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 470[2] 400[3] 523 529 588 419 229 198 210 210

Родови[уреди | уреди извор]

Ташмаруништа е македонско село.

Доселеници: Магаревчани или Крстановци (10 к.) доселени се од селото Магарево, битолско. Од овој род потекнувал Ставре Крстаноски, селски учител од пред крајот на турското владеење; Великарди (3 к.) доселени се од некое место во Црна Гора; Тоски (7 к.) доселени се од некое место во јужна Албанија; Уруми (5 к.) доселени се од некое место во денешна Грција; Огњановци (5 к.) доселени се, но не знаат од каде; Сулевци (2 к.) и Зенговци (2 к.) потекнуваат од муслимански Роми, кои се женеле за две православни сестри (Македонки).[6]


Според истражувањата на Бранислав Русиќ од крајот на 1940тите, родови во селото биле:

  • Староседелци: Петревци (9 к.), Трајчевци (6 к.) и Огненовци (9 к.)
  • Доселеници: Костовци (11 к.) по преданието се Црногорци. Пред повеќе од 260 избегале од Црна Гора поради крв, најпрво во Матија во Албанија. Па од таму 50 години потоа се доселиле во Ташмаруништа; Уруми или Столевци или Марковци (15 к.) доселени се после претходниот род од некое место во Грција; Тоски или Јаковчевци (5 к.) доселени се пред околу 200 години од околината на Корча во јужна Албанија, по кое и го добиле името Тоски; Чупевци (1 к.) доселени се од селото Глобочица, каде припаѓале на родот Мечкаровци.[7]

Општествени институции[уреди | уреди извор]

Цркви[8]

Познато е по вредните црковни храмови како што се црквата Св. Архангел Михаел стара повеќе од 150 години и ранохристијанската базилика „Св. Мартинија“.[9]

Администрација и политика[уреди | уреди извор]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Археолошки локалитети[10]
  • Главје - средновековна населба и топилница,
  • Градиште - утврдена населба од римско време,
  • Млака - сакрален објет и некропола од доцноантичко време,
  • На Чука - сакрален објект од доцнохристијанско време,
  • Св. Димитриј - сакрален објект од доцноантичко време,
  • Св. Мартиниј - сакрален објект од доцноантичко време.

Редовни настани[уреди | уреди извор]

Личности[уреди | уреди извор]

Родени
  • Ристо Тасев (? - 1903) - Војвода на селската чета во Ташмаруништа на ВМОРО, загинува на 4 август за време на Илинденското востание, заедно со својот брат Наум за време на сража со турската војска[11].
  • Цветко Тасев (? - 1906), македонски револуционер од ВМОРО
Починати

Култура и спорт[уреди | уреди извор]

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Од родовите поединечно се знае за следните иселеници до крајот на 1940тите:

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Поповска, Катерина. „ЕЛЕМ ЌЕ ГРАДИ ХИДРОЦЕНТРАЛА НА ГЛОБОЧИЦА“, Капитал, 28 јули 2011 (посет. 30 август 2011 г). (на македонски)
  2. 2,0 2,1 Васил Кънчов. „Македония. Етнография и статистика“. София, 1900, стр. 253.
  3. 3,0 3,1 D.M.Brancoff. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, рр. 162-163.
  4. http://www.stat.gov.mk/publikacii/knigaX.pdf Попис во Македонија 2002. - Книга 10.
  5. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година) *Државен завод за статистика http://makstat.stat.gov.mk.
  6. Jovan., Trifunoski, (1992). Охридско-струшка област : антропогеографска проучавања. SANU. ISBN 8670251582. OCLC 466478840. http://worldcat.org/oclc/466478840. 
  7. 7,0 7,1 . Архив МАНУ Фонд „ Бранислав Русиќ “ АЕ 88/1. „ Струшко Поле “Ташмаруништа. 
  8. „Цркви во Драслачката парохија“ (македонски). Дебарско-кичевска епархија. конс. 2011-08-30. 
  9. „Во струшко Ташмаруништа откриени вредни предмети од 6 и 7 век п.н.е“ (македонски). Сител. 04.06.2010 - 09:15. конс. 2011-08-30. 
  10. Коцо, Димче (1996). Археолошка карта на Република Македонија. Скопје: МАНУ. ISBN 9789989101069
  11. Николов, Борис Й. Вътрешна македоно-одринска революционна организация. Войводи и ръководители (1893-1934). Биографично-библиографски справочник, София, 2001, стр. 164

Надворешни врски[уреди | уреди извор]