Безово

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Безово
Безово 05.jpg

Поглед на селото Безово

Безово се наоѓа во Republic of Macedonia
Безово
Местоположба на Безово во Македонија
Координати 41°19′45″ СГШ 20°36′06″ ИГД / 
Општина Coat of arms of Struga Municipality.svg Струга
Население 54 жит.
(поп. 2002)
Надм. вис. 721 м
Слава Митровден
Commons-logo.svg Безово на Ризницата

Безово е село во Општина Струга, во областа Дримкол, на патот помеѓу Струга и Дебар.

Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Селото се наоѓа во областа Дримкол, на источните падини под врвот Радук на планината Јабланица. Оддалечено е 25 северно од Струга и 33 километри јужно од Дебар.

Историja[уреди | уреди извор]

На крајот на XIX век, селото било дел од Дебарската каза на Отоманската Империја.

Население[уреди | уреди извор]

Според податоците од 1873 година, селото имало 40 домаќинства и 118 жители мажи. [1]

Според статистиката на Васил К'нчов („Македониja, Етнографиja и статистика“) од 1900 година, во Безово живееле 890 жители, сите Македонци.[2]

Според секретарот на бугарската егзархија Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Безово имало 192 Македонци, егзархисти.[3]

Според последниот попис на населението на Македонија од 2002 година, селото има 54 жители, од кои 53 Македонци и 1 останат.[4]

На табелата е прикажан бројот на населението во сите пописни години: [5]

Година 1900 1905 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 180[2] 192[3] 165 185 179 199 142 80 67 54

Родови[уреди | уреди извор]

Селото Безово од секогаш па до денес е населено исклучиво со Македонци од православна вероисповед. Староседелски родови се: Васковци, Митановци и Митровци (слават Митровден) потекнуваат од основачот на селото; Затараковци (слават Митровден) самите се сметаат за старинци, но во селото постои општо предание дека нивниот предок дошол како домазет пред околу 170 години од селото Стеблево во Голо Брдо, а постарото презиме им е Цацановци[6]. Доселенички родови се: Велјановци (слават Св. Димитрија) од селото Присовјани во струшка Малесија пред 170 години се доселил нивниот предок Спасе чиј татко се викал Велјан; Битолковци (слават Митровден) нивниот предок се доселил од Битола; Цветановци (слават Митровден) се мисли дека се по потекло од селото Јабланица; Павлевци (слават Митровден) нивниот предок дошол како домазет одамна од некое непознато место[6]. Освен родовите Велјановци и Битолковци сите родови како преслава празнуваат Свети Никола[6].

Личности[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. „Македония и Одринско. Статистика на населението от 1873 г.“ Македонски научен институт, София, 1995. стр. 172-173.
  2. 2,0 2,1 „Македония и Одринско. Статистика на населението от 1873 г.“ Македонски научен институт, София, 1995. стр. 172-173.
  3. 3,0 3,1 D.M.Brancoff. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, рр. 184-185.
  4. http://www.stat.gov.mk/publikacii/knigaX.pdf Попис во Македонија 2002. - Книга 10.
  5. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година) *Државен завод за статистика http://makstat.stat.gov.mk.
  6. 6,0 6,1 6,2 Филиповиќ, Миленко (1939) (на српски). Дебарски Дримкол. Скопје. стр. 142–143. 

Поврзано[уреди | уреди извор]

Портал „Македонија

Надворешни врски[уреди | уреди извор]