Франгово

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Франгово
Викиекспедиција во Дримкол 189.jpg

Панорама на селото

Франгово is located in Македонија
Франгово
Местоположба на Франгово во Македонија
Координати 41°8′43″N 20°37′23″E / 41.14528° СГШ; 20.62306° ИГД / 41.14528; 20.62306Координати: 41°8′43″N 20°37′23″E / 41.14528° СГШ; 20.62306° ИГД / 41.14528; 20.62306
Регион Logo of Southwestern Region, North Macedonia.svg Југозападен
Општина Coat of arms of Struga Municipality.svg Струга
Област Дримкол
Население 1.739[1] жит.
(поп. 2002)
Пошт. бр. 6333
Повик. бр. 046
Надм. вис. 798 м
Франгово на општинската карта
Франгово во Општина Струга.svg

Атарот на Франгово во рамките на општината
Commons-logo.svg Франгово на Ризницата


Франгово — село во областа Дримкол, во Општина Струга, во околина на градот Струга.

Етимологија[уреди | уреди извор]

Името на селото прв пат е споменато како „Франгови“ во 1345 година.[2]

Постојат повеќе објаснувања за потеклото на името:

  • Од антроп. Франго; и
  • Од посесивната форма образувана со суфиксот -ово од етимонот Франг/Франк што зоанчува „Европеец, не-Балканец“ и веројатно е сврзано со крстоносните походи.

Географија и местоположба[уреди | уреди извор]

Поглед на селото

Селото се наоѓа во областа Дримкол, во југозападниот дел на територијата на Општина Струга, чиј атар се издига до сртот на планината Јабланица, каде се допира со државната гранична линија со Албанија.[3] Селото е ридско, чии куќи се издигаат на надморска височина од 810 метри. Од самиот град Струга е оддалечено 6 километри.[3]

Селото се наоѓа во Струшкото Поле, во подножјето на планината Јабланица, на четири километри источно од македонско-албанската државна граница.

Селото се наоѓа на источните падини на планината Јабланица, десно од регионалниот пат Струга-Ќафасан. Околни села се: Калишта, Радолишта и Мали Влај.[4]

Месностите во планинскиот дел на атарот на селото ги носат следниве имиња: Цунга (1.078 м.), Грмаде, Маша, Гропа, Урда, Бота, Исра, Те-крала, Каменица, Лопата, Варса, Зае, Фазлица и Аргунга.[4]

Селото се состои од неговиот главен дел и издвоеното маало Фиериште, кое е оддалечено околу 2 километри од главното село.[4]

Историја[уреди | уреди извор]

Селото спаѓа меѓу старите села во Струшко. Него, кралот Стефан Душан го предал на црквата „Св. Богородица Перивлепта“ од Охрид.[4]

Иако, Франгово е целосно муслиманско албанско село, одредени месности во атарот на селото наведуваат дека некогаш во него имало словенско население, најверојатно во средниот век.[4]

Денешните албански родови во селото потекнуваат од доселени предци од села во јужна и северна Албанија.[4]

Стопанство[уреди | уреди извор]

Атарот зафаќа простор од 9,4 км². На него преовладуваат шумите на површина од 648 хектари, на пасиштата отпаѓаат 138 хектари, а на обработливото земјиште 124 хектари.[3]

Во минатото, населението многу се занимавало со сточарство. Одгледувале бројна стока: кози, овци, говеда и коњи. Меѓутоа, по Втората светска војна тоа е сменето. Денес, повеќе се посветени на полјоделството и на печалбата.[4]

Население[уреди | уреди извор]

Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Франгово имало 360 жители Албанци муслимани.[5]

Франгово е големо село, населено со албанско население. Тоа, во 1961 година имало 844 жители, додека во 1994 година бројот се зголемил на 1.534 жители.[3]

Според последниот попис од 2002 година, во селото Франгово живееле 1.739 жители, од кои 1.734 Албанци и 5 останати.[1]

Во табелата во продолжение е направен преглед на населението во сите пописни години:

Година 1900[6] 1905[7] 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 360 652 758 844 1.088 1.254 0[заб 1] 1.554 1.739
Извор за 1948-2002 г.: Државен завод за статистика на РМ.[8]

Родови[уреди | уреди извор]

Во селото живее муслиманско-албанско население.[4]

Родови се: Даутлар (20 к.), Шаќирлар (10 к.), Мерколар (5 к.), Асолар (10 к.) и Маљеље (6 к.), потекнуваат од петмина браќа, синови на извесен Осман. Се доселиле околу 1825 година. По потекло се од јужниот дел на Албанија.[9]; Љазилар (околу 20 к.), ја знаат следнава генеалогија: Зија (жив, 46 год.)-Изет-Јусуф-Илјаз-Максут, основач на родот, доселен околу 1840 г.; Вишколар (околу 30 к.), Голелер (околу 30 к.) и Амзолар (7 к.), доселени од некаде од јужна Албанија; Љуманлар (15 к.), најнов селски род и единствени припаѓаат на групата Геги, доселени од областа Љума од Албанија.

Општествени установи[уреди | уреди извор]

Самоуправа и политика[уреди | уреди извор]

Селото влегува во рамките на Општина Струга, која била проширена по новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото се наоѓало во некогашната Општина Струга.

Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Струга. Селото припаѓало на некогашната општина Струга во периодот од 1955 до 1965 година.

Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Радолишта, во која покрај селото Франгово, се наоѓале и селата Вишни, Заграчани, Калишта, Мали Влај, Радожда, Радолишта и Шум. Во периодот 1950-1952 година, селото било дел од тогашната општина Калишта, во која влегувале селата Калишта, Мали Влај, Радожда и Франгово.

Изборно место[уреди | уреди извор]

Во селото постојат изборните места место бр. 1879 и 1880 според Државната изборна комисија, сите сместени во основното училиште.[10]

На локалните избори во 2017 година, на овие изборни места биле запишани вкупно 1.639 гласачи.[11] На референдумот во 2018 година, на ова изборно место биле запишани вкупно 1.634 гласачи.[12]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Џамии[13]
  • Џамија — главна селска џамија, изградена околу 1925 година.

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Од денешниот род Мерколар неколку семејства се иселени во Турција и во градот Струга. Родот Френговци (1 к.) се иселил во струшкото село Мислешево. По кажување, помеѓу двете светски војни, од селото се имаат иселено околу 50 домаќинства, кои се иселиле во градовите Струга, Охрид, Битола и во Турција.[4]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 „Попис на Македонија“ (PDF). Завод за статистика на Македонија. 2002. конс. 10 декември 2018. 
  2. Иванова, Олга (2014). Речник на имињата на населените места во Р. Македонија. Скопје: Институт за македонски јазик „Крсте Мисирков“. стр. 194. 
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 Панов, Митко (1998) (на македонски). Енциклопедија на селата во Република Македонија. Скопје: Патрија. стр. 308. https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%D0%95%D0%BD%D1%86%D0%B8%D0%BA%D0%BB%D0%BE%D0%BF%D0%B5%D0%B4%D0%B8%D1%98%D0%B0_%D0%BD%D0%B0_%D1%81%D0%B5%D0%BB%D0%B0%D1%82%D0%B0_%D0%B2%D0%BE_%D0%A0%D0%B5%D0%BF%D1%83%D0%B1%D0%BB%D0%B8%D0%BA%D0%B0_%D0%9C%D0%B0%D0%BA%D0%B5%D0%B4%D0%BE%D0%BD%D0%B8%D1%98%D0%B0.pdf. посет. 3 декември 2018 г. 
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 4,6 4,7 4,8 Трифуноски, Јован (1992). Охридско-струшка област. Белград: Српска академија на науките и уметностите. стр. 165-167. 
  5. Васил К’нчов. „Македонија. Етнографија и статистика“. Софија, 1900, стр. 254.
  6. К’нчов, Васил. „Македонија. Етнографија и статистика“. Софија, 1900
  7. Brancoff, D.M. „La Macédoine et sa Population Chrétienne“. Paris, 1905.
  8. „Население по возраст и по пол, по населени места, според пописите спроведени во Република Македонија по Втората светска војна“. Државен завод за статистика. 
  9. Албанците во Македонија само од 1780 година, д-р Ристо Ивановски, Битола, 2014 год., 11 стр.
  10. „Описи на ИМ“. конс. 10 декември 2018. 
  11. „Локални избори 2017“. конс. 10 декември 2018. 
  12. „Референдум 2018“. конс. 10 декември 2018. 
  13. Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска. уред (на македонски). Карта на верски објекти во Македонија. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7. 
Забелешки
  1. Во пописот од 1991 година, во населените места: Грачани, Никиштане, Ново Село (Боговиње), Раковец, Селце Кеч, Гургурница, Долно Јаболчиште, Клуковец, Добовјани, Врановци, Јажинце, Орашје, Равен, Спас, Богојци, Поум, Џепин, Долна Ѓоновица, Горна Лешница, Групчин, Добарце, Копачин Дол, Ларце, Мерово, Ново Село (Желино), Палатица, Рогле, Седларево, Стримница, Церово, Чифлик (Желино), Грешница, Длапкин Дол, Долно Строгомиште, Колибари, Речани - Зајаско, Вражале, Горно Седларце, Новаќе, Синичане, Мамудовци, Трапчин Дол, Горно Свиларе, Дворце, Рашче, Алашевце, Ваксинце, Виштица, Глажња, Гошинце, Злокуќане, Извор (Липково), Липково, Лојане, Оризари, Отља, Р’нковце, Руница, Слупчане, Стрима, Бибај, Богдево, Грекај, Нивиште, Орќуше, Рибница, Горјане, Градец, Ѓурѓевиште, Ломница, Арангел, Жубрино, Папрадиште, Ќафа, Црвивци, Бојане, Копаница, Паничари, Раовиќ, Чајлане, Патишка Река, Света Петка, Чифлик (Сопиште), Лакавица, Падалиште, Србиново, Страјане, Трново, Франгово, Шум, Алдинци, Горно Количани, Драчевица, Рамни Габер, Црвена Вода, Црн Врв, Нераште, Вејце, Селце, Корито, Блаце, Брест, Танушевци, Ѓермо, Порој, Бозовце, Бродец, Вешала и Шипковица, целото население не прифати да земе учество (го бојкотираше) во Пописот.

Поврзано[уреди | уреди извор]

Надворешни врски[уреди | уреди извор]