Суводол (Битолско)

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Суводол
Суводол is located in Македонија
Суводол
Местоположба на Суводол во Македонија
Координати 41°3′54″N 21°32′4″E / 41.06500° N; 21.53444° E / 41.06500; 21.53444Координати: 41°3′54″N 21°32′4″E / 41.06500° N; 21.53444° E / 41.06500; 21.53444
Општина Новаци
Население 2 жит.
(поп. 2002)
Шифра на КО 02114
Надм. вис. 680 м
Суводол на општинската карта
Суводол во Општина Новаци.svg

Атарот на Суводол во рамките на општината


Суводол — село во Општина Новаци, во околината на градот Битола.

Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Селото е сместено во западните падини на Селечка Планина, оддалечено 20 километри источно од градот Битола.

Историja[уреди | уреди извор]

Во XIX век селото е дел од Битолската каза во Отоманското Царство.

После Илинденското востание, на почетокот на 1904 година целото село потпаѓа под водството на Бугарската егзархија.

Стопанство[уреди | уреди извор]

Демографија[уреди | уреди извор]

Според статистиката на Васил К'нчов („Македониja, Етнографиja и статистика“) од 1900 година, во Суводол живееле 350 жители, од кои 300 Македонци и 50 Албанци.[1]

Според егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“), во 1905 година во Суводол имало 176 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.[2]

Според пописот од 2002 година во селото имало само 2 жители, Македонци.[3]
На табелата е прикажана состојбата на населението во сите пописни години:[4]

Година 1900 1905 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 350[1] 176[2] 407 496 550 479 430 231 17 2

Родови[уреди | уреди извор]

Суводол е македонско православно село, кое е пред целосно изумирање. Според истражувањата од 1956 година, родови се:

  • Староседелци: Најдовци (11 куќи), Митревци (6 куќи), Ѓоргијовци (4 куќи), Џемаиловци (4 куќи) и Корајци (4 куќи)
  • Доселеници: Маргерци (13 куќи) доселени се од селото Грнчари, Преспа. Го знаат следното родословие: Цане (жив на 31 г. во 1951 година) Петре-Стојче-Марко-Трајче-Петко-Марге, кој се доселил во селото; Ѓорговци (6 куќи) и Пројчевци (4 куќи) доселени се однекаде; Трајковци (6 куќи), Џебовци (5 куќи) и Пројчевци (4 куќи) порано чинеле еден род, доселени се од Агларци ( најверојатно Горно Агларци); Поповци (4 куќи) доселени се во XIX век од селото Паралово, таму се доселени од Грнчари, Преспа.[5]

Општествени установи[уреди | уреди извор]

Самоуправа и политика[уреди | уреди извор]

Изборно место[уреди | уреди извор]

Во селото постои изборното место бр. 167 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште во Мегленци. Во изборното место се опфатени населените места: Суводол, Арматуш и Мегленци.[6]

На претседателските избори во 2019 година, на ова изборно место биле запишани вкупно 62 гласачи.[7]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Цркви[8]
Археолошки наоѓалишта[9]
  • Бројанец — црква од старохристијанско време;
  • Бртви — населба од доцноантичко време;
  • Дибек — гробница од хеленистичко време;
  • Ѓорев Рид — населба од неолитско и доцноантичко време;
  • Ѓорчева Воденица — населба од римско време;
  • Манастирец — базилика од старохристијанско време;
  • Тумба — населба од бронзено време;
  • Туриграв — населба од доцноантичко време;
  • Ума — населба од доцноантичко време;
  • Шуплевец — населба од бакарно време;

Редовни настани[уреди | уреди извор]

Личности[уреди | уреди извор]

Култура и спорт[уреди | уреди извор]

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Постари иселеници има во селата Ношпал (Цветковци), Добромири (Мајсторовци), Породин (Најдовци), Кравари (Китановци) и во Новаци (Суводолци).[5]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 Кънчов, В. Македония. Етнография и статистика, София, 1900, с.237
  2. 2,0 2,1 Brancoff, D.M. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, рр. 168-169.
  3. Попис на населението, домаќинствата и становите во Република Македонија, 2002 - Книга X
  4. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година). База на податоци МАКСтат. Државен завод за статистика.
  5. 5,0 5,1 Trifunoski F., Jovan (1998). Битољско-Прилепска котлина : антропогеографска проучавања (1914-1997). Српска академија наука и уметности. ISBN 8670252678. OCLC 469501519.
  6. „Описи на ИМ“. Посетено на 3 ноември 2019.
  7. „Претседателски избори 2019“. Посетено на 3 ноември 2019.
  8. Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска (уред.). Карта на верски објекти во Македонија. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7.
  9. Коцо, Димче (1996). Археолошка карта на Република Македонија. Скопје: МАНУ. ISBN 9789989101069
  10. Николов, Борис Й. Вътрешна македоно-одринска революционна организация. Войводи и ръководители (1893-1934). Биографично-библиографски справочник, София, 2001, стр. 129.
  11. Николов, Борис. ВМОРО - псевдоними и шифри 1893-1934, Звезди, 1999, стр.78

Надворешни врски[уреди | уреди извор]