Гнеотино

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Гнеотино
Гнеотино is located in Македонија
Гнеотино
Местоположба на Гнеотино во Македонија
Координати 40°58′59″N 21°28′59″E / 40.98306° N; 21.48306° E / 40.98306; 21.48306Координати: 40°58′59″N 21°28′59″E / 40.98306° N; 21.48306° E / 40.98306; 21.48306
Општина Новаци
Население 32 жит.
(поп. 2002)
Шифра на КО 02024
Надм. вис. 568 м
Гнеотино на општинската карта
Гнеотино во Општина Новаци.svg

Атарот на Гнеотино во рамките на општината


Гнеотино — село во Општина Новаци, во околината на градот Битола.

Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Селото е сместено во источниот дел на Пелагонија, источно од Битола.

Историja[уреди | уреди извор]

Во XIX век селото е дел од Битолската каза во Отоманското Царство.

Стопанство[уреди | уреди извор]

Демографија[уреди | уреди извор]

Според статистиката на Васил К'нчов („Македониja, Етнографиja и статистика“) од 1900 година, во Гнеотино живееле 300 жители, сите Македонци.[1]

Според егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“), во 1905 година во Гнеотино имало 360 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.[2]

Според пописот од 2002 година, во селото Гнеотино живеат 32 жители, сите Македонци.[3]

На табелата е прикажана состојбата на населението во сите пописни години:[4]

Година 1900 1905 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 300[1] 360[2] 204 225 274 255 208 64 73 32

Родови[уреди | уреди извор]

Гнеотино е македонско село.

Според истражувањата од 1953 година, родови во селото:

  • Доселеници: Брајановци (8 к.) доселени се од селото Бонче кај Прилеп; Врашевци (3 к.) доселени се од селото Сливица; Мијовци (2 к.) доселени се од селото Орехово, го знаат следното родословие: Петко (жив на 70 г. во 1950-тите) Ристе-Стојо-Мијо, предокот кој се доселил; Талевци (1 к.) доселени се од селото Гнилеш, го знаат следното родословие: Трипун (жив на 58 г. во 1953 година) Секула-Тале, кој се доселил во селото; Љатовци (1 к.) доселени се од селото Букри (денес раселено); Совичани (2 к.) доселени се од селото Совиќ, таму имаат роднини доселени од селото Чагор (денес во Грција); Ванѓеловци (1 к.) и Јанкуловци (2 к.) доселени се во турско време од Балдовенци, таму припаѓале на родот Рамнешковци; Стојановци (1 к.) потекнуваат од дедо Стојан, кој се доселил од селото Новаци; Лазаровци (1 к.) доселени се во турско време од селото Балдовенци; Митревци (1 к.) доселени се од селото Долно Егри во 30тите на 20 век; Лазаровци (1 к.) доселени се после 1918 година од мијачкото село Гари; Николовци (1 к.) доселени се од селото Врањевци, таму биле староседелци; Николовци (1 к.), Василевци (1 к.), Ѓоргијовци (1 к.), Глигоровци (1 к.) и Кутлевци (1 к.) доселени се 1941 година од охридското село Опеница; Петревци (1 к.) и Ѓоргијовци (1 к.) доселени се 1941 година од охридското село Свиништа; Китлевци (1 к.) доселени се 1941 година од охридското село Велестово; Теодосија (1 к.) најмлад род во селото, доселен од кичевското село Душегубица.[5]

Општествени установи[уреди | уреди извор]

Цркви
Археолошки наоѓалишта[7]

Самоуправа и политика[уреди | уреди извор]

Изборно место[уреди | уреди извор]

Во селото постои изборното место бр. 162 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.[8]

На претседателските избори во 2019 година, на ова изборно место биле запишани вкупно 32 гласачи.[9]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Редовни настани[уреди | уреди извор]

Личности[уреди | уреди извор]

Култура и спорт[уреди | уреди извор]

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 Кънчов, В. Македония. Етнография и статистика, София, 1900, с.237
  2. 2,0 2,1 Brancoff, D.M. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, рр. 166-167.
  3. Попис на населението, домаќинствата и становите во Република Македонија, 2002 - Книга X
  4. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година). База на податоци МАКСтат. Државен завод за статистика.
  5. Trifunoski F., Jovan (1998). Битољско-Прилепска котлина : антропогеографска проучавања (1914-1997). Српска академија наука и уметности. ISBN 8670252678. OCLC 469501519.
  6. „Села, цркви и манастири“. Општина Новаци. Посетено на 2011-04-26.
  7. Коцо, Димче (1996). Археолошка карта на Република Македонија. Скопје: МАНУ. ISBN 9789989101069
  8. „Описи на ИМ“. Посетено на 3 ноември 2019.
  9. „Претседателски избори 2019“. Посетено на 3 ноември 2019.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]