Долно Агларци

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Долно Агларци
Поглед на Долно Агларци 2.jpg

Поглед на селото

Долно Агларци is located in Македонија
Долно Агларци
Местоположба на Долно Агларци во Македонија
Долно Агларци на интерактивна карта

Координати 41°5′33″N 21°28′13″E / 41.09250° СГШ; 21.47028° ИГД / 41.09250; 21.47028Координати: 41°5′33″N 21°28′13″E / 41.09250° СГШ; 21.47028° ИГД / 41.09250; 21.47028
Регион Logo of Pelagonia Region.svg Пелагониски
Општина Coat of arms of Novaci Municipality.svg Новаци
Население 167[1] жит.
(поп. 2002)
Пошт. бр. 7211
Повик. бр. 047
Шифра на КО 02040
Надм. вис. 577 м
Слава Света Троица
Велигден
Долно Агларци на општинската карта
Долно Агларци во Општина Новаци.svg

Атарот на Долно Агларци во рамките на општината
Commons-logo.svg Долно Агларци на Ризницата


Долно Агларци — село во Општина Новаци, во околината на градот Битола.

Потекло и значење на името[уреди | уреди извор]

Името на селото се поврзува со фактот дека селото било чифлигарско село, кое го држел некој ага, па затоа околните жители го викале Агларци. Наречено е Долно Агларци, за да се разликува од соседното Горно Агларци, со кое во минатото биле едно село.[2]

Низ годините се сретнувале имињата Лаглар, Агаларце и Агларце.[2] Исто така, турските власти го користеле и името Имерлер.[3]

Географија и местоположба[уреди | уреди извор]

Улица низ селото

Селото се наоѓа речиси во средишниот дел на Битолското Поле, од левата страна на Црна Река, во северозападниот дел на територијата на Општина Новаци.[4] Селото е рамничарско, на надморска височина од 582 метри. Низ селото поминува регионалниот пат 2340, кој води за битолско Мариово и се движи низ Пелагонија. Од градот Битола е оддалечено 21 километар.[4] Од општинското средиште Новаци е оддалечено 5 километри.[2]

Долно Агларци е рамничарско и е сместено веднаш до соседното Горно Агларци, во непосредна близина на реката Црна. Друго соседно село е Далбеговци. Вода за пиење во минатото се обезбедувала од еден бунар, иако и самите мештани поседувале бунари со вода, која не била исправна за пиење.[3]

Месностите во атарот ги носат следниве имиња: Карталица, Аџиица, Мртвица, Дукојца, Новиње и Чешмиште.[3]

Селото има збиен тип поделено на Горно и Долно Маало.[3]

Историја[уреди | уреди извор]

На месноста Карталица се наоѓаат две тумби, од кои едната денес е изорана. На таа тумба, мештаните наоѓале стари пари, ќерамитки и камен, поради што тврдат дека некогаш се наоѓало село. На другата тумба се наоѓале гробиштата на три села, Долно Агларци, Горно Агларци и Далбеговци. Овие гробишта биле напуштени во 1878 година, кога била изградена новата заедничка црква помеѓу Долно и Горно Агларци и таму биле основани нови гробишта.[3]

Првпат селото е споменато во турските дефтери од XVI век под името Лаглар, во кое живееле девет турски семејства.[2]

Денешните села, Горно и Долно Агларци, се основани во отоманскиот период. Покрај овие имиња, во тој период се употребувале и други називи за селата. Така, за Горно Агларци се користело името Алиалар, додека за Долно Агларци се користело Имерлер.[3] За делењето на селата се претпоставува дека со делењето на имотите, некои останале понаисток и го создале Горно, додека другите отишле кон запад и го создале Долно Агларци.[2]

Во Долно Агларци најстари се родовите Кајмакамовци, Рашковци и Богдановци, додека другите доаѓале по нив. До крајот на отоманскиот период, сите родови работеле на чифлиците.[3]

Стопанство[уреди | уреди извор]

Селската продавница

Атарот на Долно и Горно Агларци бил заеднички до 1939 година.[3]

Атарот е мошне мал и зафаќа простор од 3,2 км2. На него преовладува обработливото земјиште на површина од 286,7 хектари, на пасиштата отпаѓаат 14,7 хектари, додека шумско земјиште нема.[4]

Селото, во основа, има полјоделска функција.[4]

Во селото имало неколку чифлици, кои отпрвин биле во посед на тројца, а до 1912 година бројот се зголемил на десет сахибии, сите од Битола. Мештаните поради малиот атар купувале ниви и надвор од нивниот атар.[3]

По Втората светска војна, селото било особено во развој, со голем број стока и обработливо земјиште.[2]

Население[уреди | уреди извор]

Население во минатото
ГодинаНас.±%
1948406—    
1953439+8.1%
1961416−5.2%
1971390−6.2%
ГодинаНас.±%
1981368−5.6%
1991269−26.9%
1994183−32.0%
2002167−8.7%

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Долно Агларци живееле 230 жители, од кои 170 Македонци и 60 Турци.[5] Според егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Долно Агларци имало 176 Македонци, под врховенството на Бугарската егзархија.[6]

Од Долно Агларци се иселило речиси половина од неговото население, така што, тоа преминало од средно во мало село. Во 1961 година, селото броело 416 жители, додека во 1994 година бројот се намалил на 183 жители, македонско население.[4]

Според последниот попис од 2002 година, во селото Долно Агларци живееле 167 жители, сите Македонци.[1]

Во 2019 година по неофицијални податоци во селото живееле околу 140 жители.[2]

Во табелата во продолжение е направен преглед на населението во сите пописни години:

Година 1900[7] 1905[8] 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 230 176 406 439 416 390 368 269 183 167
Извор за 1948-2002 г.: Државен завод за статистика на РМ.[9]

Родови[уреди | уреди извор]

Долно Агларци е македонско село.[3]

Според истражувањата на Јован Трифуноски во 1953 година родови во селото се:

  • Доселеници: Кајмаковци (4 к.), доселени се однекаде; Богдановци (7 к.) и Рашковци (2 к.), тие се гранка од родот Клештовци во Горно Агларци; Спасевци (2 к.), Араковци (5 к.), Чорбевци (5 к.), Апчевци (2 к.) и Спанчевци (1 к.), доселени се однекаде; Пројовци (6 к.), доселени се од некое место во денешна Грција; Волкановци (2 к.), од Дедебалци се населиле во Арматуш, а од Арматуш во 1908 година во денешното село; Романовци (6 к.), доселени се од Горно Агларци, каде имаат истоимени роднини; Кајларовци (1 к.), доселени се во турско време од околината на Кајлари во Грција; Головодовци (6 к.), потекнуваат од предокот Китан кој бил донесен од селото Далбеговци; Гунгуловци (3 к.), доселени се во 1910 година од селото Поешево; Мијовци (2 к.), доселени се од Добрушево и Борис (1 к.), доселени однекаде.

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Од Долно Агларци иселеници има на следните места: Калајџиовци (3 к.), Клештовци (3 к.) и Апчевци (2 к.) се иселиле во селото Добромири; Шиндевци (6 к.) преминале во Горно Агларци; Домузовци (3 к.) живеат во Дедебалци. Од родот Кајларовци има иселеници во Логоварди и во Прилеп.[3]

Бројот на иселеници од селото изнесува над 300 лица. Најмногу се иселени во градовите Битола, Прилеп и Скопје, како и во прекуокеанските земји и Европа.[2]

Општествени установи[уреди | уреди извор]

Основното училиште помеѓу Горно и Долно Агларци

Самоуправа и политика[уреди | уреди извор]

Во XIX век, Долно Агларци било село во Битолската каза на Отоманското Царство.

Селото влегува во рамките на Општина Новаци, која била проширена при новата територијална поделба на Македонија во 2004 година.

Во периодот од 1996 до 2004 година, селото се наоѓало во рамките на некогашната општина Новаци.

Во периодот од 1965 до 1996 година, селото било сместено во големата општина Битола.

Во периодот од 1955 до 1965 година, селото влегувало во рамките на тогашната општина Новаци.

Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Новаци, во која покрај селото Долно Агларци, се наоѓале и селата Балдовенци, Биљаник, Врановци, Гнеотино, Горно Агларци, Грумази, Добромири, Мегленци, Новаци, Ново Село, Долно Орехово, Паралево, Рибарци, Суводол и Тепавци. Селото било дел од некогашната општина Дедебалци во периодот 1950-1952, во која влегувале следниве села: Арматуш, Горно Агларци, Далбеговци, Дедебалци, Долно Агларци и Црничани.

Избирачко место[уреди | уреди извор]

Во селото постои избирачкото место бр. 0159 според Државната изборна комисија, сместено во просториите на објект на општината.[10]

На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 141 гласач.[11] На локалните избори во 2021 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 138 гласачи.[12]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Главната селска црква „Св. Петар и Павле“
Археолошки наоѓалишта[13]
Цркви[14]
Параклиси

Редовни настани[уреди | уреди извор]

Слави

Личности[уреди | уреди извор]

Родени во или по потекло од Долно Агларци

Галерија[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 „Попис на Македонија“ (PDF). Завод за статистика на Македонија. 2002. Посетено на 18 ноември 2011.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 2,7 2,8 „Мој Роден Крај“. www.mojrodenkraj.com.mk. Посетено на 2021-11-18.
  3. 3,00 3,01 3,02 3,03 3,04 3,05 3,06 3,07 3,08 3,09 3,10 3,11 Трифуноски; Јован Ф. (1998). Bitoljsko-Prilepska kotlina: antropogeografska proučavanja. Белград: Српска академија на науките и уметностите. ISBN 8670252678. OCLC 41961345.
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 Панов, Митко (1998). Енциклопедија на селата во Република Македонија (PDF). Скопје: Патрија. стр. 104. Посетено на 18 ноември 2021.
  5. Кънчов, Васил. „Македония. Етнография и статистика“. София, 1900, стр. 237.
  6. Brancoff, D.M. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, рр. 166-167.
  7. К’нчов, Васил. „Македонија. Етнографија и статистика“. Софија, 1900
  8. Brancoff, D.M. „La Macédoine et sa Population Chrétienne“. Paris, 1905.
  9. „Население по возраст и по пол, по населени места, според пописите спроведени во Република Македонија по Втората светска војна“. Државен завод за статистика.
  10. „Описи на ИМ“. Посетено на 3 ноември 2019.
  11. „Претседателски избори 2019“. Посетено на 3 ноември 2019.
  12. „Локални избори 2021“. Посетено на 18 ноември 2021.
  13. Грозданов, Цветан; Коцо, Димче; и др. (1996). Археолошка карта на Република Македонија. Т. 2. Скопје: МАНУ. стр. 29. ISBN 9989-649-28-6.
  14. Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска (уред.). Карта на верски објекти во Македонија. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7.

Поврзано[уреди | уреди извор]

Надворешни врски[уреди | уреди извор]