Горно Агларци

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето

Горно Агларци е село во Оштина Новаци, во околината на градот Битола, од левата страна на Црна Река.

Горно Агларци
Горно Агларци is located in Македонија
Горно Агларци
Местоположба на Горно Агларци во Македонија
Координати 41°5′4″N 21°28′35″E / 41.08444° СГШ; 21.47639° ИГД / 41.08444; 21.47639Координати: 41°5′4″N 21°28′35″E / 41.08444° СГШ; 21.47639° ИГД / 41.08444; 21.47639
Општина Општина Новаци
Население 185 жит.
(поп. 2002)
Надм. вис. 586 м


Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Горно Агларци е рамничарско село и лежи на надморска височина од 586 метри, а од градот Битола е оддалечено 21 километар. Лежи на локален пат, којшто во меридијански правец поврзува повеќе околни села. Според местоположбата селото има изразито полјоделска функција.

Историja[уреди | уреди извор]

Селото за прв пат се спомнува во XVI век (податок од турските дефтери),каде се среќава под името Лаглар и во кое живееле девет фамилии кои имале свој имот поделен на девет чифлици и сите биле Турци. Подоцна се среќава првиот арнаутин Македонец по име Стојан, односно тој бил прв чорбаџија во селото. Во тие времиња кај нив работеле Македонци како момоци во чувањето на стока на турските чорбаџии. Потоа селото се среќава како Агаларце за најпосле при крајот на 18 век да се сретне како Агларце. Веројатно при делењето на имотот некои останале понаисток при што се формирало селото Горно Агларци, а некои отишле кон запад при што го формирале селото Долно Агларци.

Економија[уреди | уреди извор]

Сиромашно село кое се занимава пред се со земјоделство, производство на тутун, сточарство, а нешто има и вработени во РЕК БИТОЛА.

Демографија[уреди | уреди извор]

Според статистиката на Васил К'нчов („Македониja, Етнографиja и статистика“) од 1900 година, во Горно Агларци живееле 230 жители, од кои 180 Македонци и 50 Турци.[1]

Според секретарот на бугарската егзархија Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Горно Агларци имало 240 Македонци, егзархисти.[2]

Според пописот од 2002 година, во Горно Агларци имало 185 жители, сите Македонци.[3]

На табелата е прикажан бројот на население низ сите пописни години:[4]

Година 1900 1905 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 230[1] 144[5] 328 377 437 355 369 262 215 185

Родови[уреди | уреди извор]

Горно Агларци е македонско село.

Родови во селото се: Димовци (10 к.) доселени се однекаде; Шамковци (14 к.) за нив се вели дека се доселиле од Шам во Турција; Каранфиловци или Клештовци (8 к.) доселени се од селото Клештино во Хисар (веројатно раселено село во околината на Демир Хисар); Слепецовци (6 к.) доселени се од селото Слепче, Железник; Шиндевци (6 к.) доселени се од селото Долно Агларци, таму се доселиле од територијата на денешна Грција; Спасевци (1 к.) доселени се од селото Лажец; Станчевци (1 к.) доселени се од некое село во Преспа; Перковци (4 к.), Романовци (3 к.) и Гуговци (3 к.) доселени се однекаде.[6]

Општествени институции[уреди | уреди извор]

Во селото постои месна заедница при општина Новаци каде населението ги истакнува и бара решение на проблемите. Постои и училиште до четворто одделение, а потоа продолжуваат во основното училиште во општина Новаци.

Администрација и политика[уреди | уреди извор]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Цркви[7]
Археолошки локалитети[8]
  • Тумба - населба од неолитско време;

Редовни настани[уреди | уреди извор]

Личности[уреди | уреди извор]

Култура и спорт[уреди | уреди извор]

Во селото повремено егзистира фудбалската екипа ЗЕМЈОДЕЛЕЦ составена од играчи од селото, кои се натпреваруваат во Битолската општинска лига.

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 Кънчов, Васил. „Македония. Етнография и статистика“. София, 1900, стр. 237.
  2. Brancoff, D.M. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, рр. 166-167.
  3. http://www.stat.gov.mk/publikacii/knigaX.pdf Попис во Македонија 2002. - Книга 10.
  4. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година) *Државен завод за статистика http://makstat.stat.gov.mk.
  5. Brancoff, D.M. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, рр. 166-167.
  6. 1914-1997., Trifunoski, Jovan F., (1998). Битољско-Прилепска котлина : антропогеографска проучавања. Srpska akademija nauka i umetnosti. ISBN 8670252678. OCLC 469501519. http://worldcat.org/oclc/469501519. 
  7. Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска. уред (на македонски). Карта на верски објекти во Македонија. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7. 
  8. Коцо, Димче (1996). Археолошка карта на Република Македонија. Скопје: МАНУ. ISBN 9789989101069
  9. „Македоно-одринското опълчение 1912-1913 г. Личен състав“, Главно управление на архивите, 2006, стр. 163.

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Надворешни врски[уреди | уреди извор]