Нуно Гомеш

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Португалија Нуно Гомеш
Nuno Gomes (1388215345).jpg
Лични податоци
Роден на 5 јули 1976 (1976-07-05) (воз. 41 г.)
Роден во Амаранте, Португалија
Висина &100000000000001800000001,80 м
Позиција напаѓач
Повлекување 2 април 2014 (37 години)
Младинска кариера
Боавишта Боавишта
Кариера*
Години Клуб Наст. (Гол.)
1994–1997 Боавишта Боавишта 79 (23)
1997-2000 Бенфика Бенфика 101 (60)
2000–2002 Фјорентина Фјорентина 53 (14)
2002-2011 Бенфика Бенфика 189 (66)
2011-2012 Брага Брага 20 (6)
2012-2013 Блекбурн Роверс Блекбурн Роверс 18 (4)
Репрезентација
1995-2011 Португалија Португалија 79 (29)
  • Сениорските учества и голови се сметаат само за домашни натпревари
податоците се од 6 јануари 2011.

† Учества (Голови).

‡ Учествата и головите за репрезентација се според податок од 17 ноември 2010

Нуно Мигел Соареш Переира Рибеиро познат како Нуно Гомеш, (роден на 5 јули, 1976, во Амаранте), е поранешен португалски фудбалер, напаѓач. Тој во моментов е на функцијата спортски директор во екипата на Бенфика.

Неговиот прекар Гомеш го добил во младоста, по португалскиот напаѓач, Фернандо Гомеш.

Кариера[уреди | уреди извор]

Клупска кариера[уреди | уреди извор]

Нуно Гомеш го направил своето професионално деби со Боавишта во сезоната 1994-95. Во сезоната 1996-97, тој постигнал 15 гола во лигата: а благодарение на голот во финалето на Купот на Португалија при победата над Бенфика, заработил трансфер во Бенфика, најтрофејниот португалски клуб. После 101 натпревар и 60 гола со орлите од Лисабон, но и неговите настапи за репрезентацијата на Евро 2000 драстично се зголемила неговата вредност на трансфер-пазарот.

Во летото 2000 година Нуно Гомеш го завршил својот трансфер во италијанската Фјорентина, кои платиле 17 милиони евра за тогаш дваесет и четири годишниот напаѓач. Веќе во првата сезона со виола го освоил италијанскиот куп и загубил во Суперкупот на Италија освоен од Рома, пред клубот да банкротира, принудувајќи го Нуно Гомеш, стрелецот на 20 гола за двете последни сезони (14 во лигата), да се врати во Португалија.

Во јануари 2002 година, заедно со Марко Роси, го раскинал договорот со Фјорентина, поради неплаќање на бонус премија од натпревар во вредност од 25.000 €. Гестот, со кој само формално го известил клубот, бил сметан за кршење на пактот за почит од страна на неговите соиграчи[1] како и предавство кон навивачите на Фјорентина. Така, во текот на летото на 2002 година, тој се вратил во Бенфика, каде потоа станал капитен. Го зел дресот со број 21., кој го носел и во Фјорентина.

Серија од досадни повреди го ограничиле Гомеш да одигра помалку од 70 натпревари од 2002 до 2005 година,[2][3] но и покрај тоа тој и помогнал на Бенфика да го освои домашниот куп во сезоната 2003-04 и лигата следната сезона - во вториот случај, придонесол со седум гола во 23 настапи. Во сезоната 2005-06 уживал во неговата најдобра сезона по враќањето во Португалија, постигнувајќи 15 првенствени гола, вклучувајќи ги и двата во гостинската победа против Порто (0-2)[4] како и хет-трикот против Леирија, заземајќи го второто место на листата на стрелците и освојувајќи го Суперкупот на Португалија, каде тој го постигнал единствениот гол на натпреварот против Виторија Сетубал.[5]

На 15 јуни, 2011 објавил дека нема намера да го обнови договорот кој му истекувал, со што по 12 години ја напуштил Бенфика. [6] На 1 јули, како слободен играч потпишал едно-годишен договор со екипата на Брага. На 3 јули, 2012, потпишал двегодишен договор со англискиот второлигаш Блекбурн Роверс.[7] На 28 јуни, 2013 го раскинал договорот со Роверс. На 2 април, 2014 ја завршил својата играчка кариера и истиот ден влегол во раководството на Бенфика, во улога на асистент на меѓународниот сектор.

Репрезентативна кариера[уреди | уреди извор]

Тој има 79 настапи и 29 гола за националниот тим, и е петти по бројот на постигнати голови за португалската репрезентација зад Кристијано Роналдо (52), Паулета (47 гола), Еузебио (41) и Луиш Фиго (32). Сите играчи кои го претходат (освен Кристијано Роналдо) ја имаат завршено репрезентативната кариера.

На Европското првенство 2000 постигнал четири гола, помагајќи и на Португалија да стигне до полуфиналето. Исто така тој бил трет стрелец на турнирот зад Патрик Клајврт и Саво Милошевиќ, кој постигнале по 5.

На Европското првенство 2008, тој бил капитен на националниот тим, постигнувајќи еден гол за моментални 1-2 против Германија, со што успеал да постигне гол на три европски првенства.

Титули[уреди | уреди извор]

Португалија Боавишта[уреди | уреди извор]

Португалија Бенфика[уреди | уреди извор]

Италија Фјорентина[уреди | уреди извор]

Надворешни врски[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. „Fiorentina, i giocatori se ne vogliono andare“. 
  2. Early finish for Nuno Gomes; UEFA.com, 15 May 2003
  3. Nuno Gomes enjoys happy return; UEFA.com, 5 November 2003
  4. Nuno Gomes inspires Benfica; UEFA.com, 15 October 2005
  5. Benfica earn Super Cup success; UEFA.com, 13 August 2005
  6. Tuttomercatoweb.com, уред. „UFFICIALE: Nuno Gomes lascia il Benfica“. http://www.tuttomercatoweb.com/?action=read&id=274516. 
  7. Rovers.co.uk, уред. „Rovers sign Nuno Gomes“. http://www.rovers.co.uk/page/NewsDetail/0,,10303~2831078,00.html.