Џепиште

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Џепиште
Џепиште 01.jpg

Поглед на селото од патот за Коџаџик преку Дебарското Езеро (исток)

Џепиште is located in Македонија
Џепиште
Местоположба на Џепиште во Македонија
Координати 41°26′34″N 20°31′58″E / 41.44278° СГШ; 20.53278° ИГД / 41.44278; 20.53278Координати: 41°26′34″N 20°31′58″E / 41.44278° СГШ; 20.53278° ИГД / 41.44278; 20.53278
Регион Голо Брдо
Општина Coats of arms of None.svg Општина
Население 499 жит.
(поп. 2002)
Надм. вис. 758 м

Џепиште — село во Општина Дебар, во околината на градот Дебар. Селото е населено со Македонци, но дел од Македонците-муслимани поради политичко-религиски причини се изјасниле како Турци и мал дел како Албанци.

Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Селото Џепиште се наоѓа во областа Голо Брдо и заедно со селото Отишани се единствените села од Голо Брдо кои се наоѓаат во Македонија, додека останатите се во Албанија. Од градот Дебар, селото е оддалечено 12 километри јужно.

Историja[уреди | уреди извор]

Според податоците од 1873 година, селото имало 35 домаќинства со 25 жители муслимани (Македонци) и 75 христијани (Македонци).[1]

Население[уреди | уреди извор]

Според статистиката на Васил К'нчов („Македониja, Етнографиja и статистика“) од 1900 година, во Џепиште живееле 300 жители, сите Македонци, од кои 165 православни и 135 муслимани.[2]

Според секретарот на бугарската егзархија Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Џепиште имало 168 Македонци, егзархисти.[3]

Според пописот од 2002 година, селото Џепиште брои 499 жители, од кои:[4]

На табелата е прикажан бројот на населението во сите пописни години:[5]

Година 1900 1905 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 300[2] 168[3] 312 287 293 303 382 476 421 499

Родови[уреди | уреди извор]

Селото Џепиште од секогаш е населено во целост со Македонци. Денес селото е речиси целосно населено со Македонци-муслимани, а во минатото во него живееле и православни христијани. Според народно предание, од тројца браќа потекло водат главните муслимански родови: Јусуфовци, Бајрамовци и Селмановци, а како старинци се сметаат и Лимановци[6]. Доселенички македонски муслимански родови се: Колецовци кои дошле пред 155 години од голобрдското село Стушани во Албанија, бегајќи од крвна одмазда; Љатифовци со непознато место на доселување; Шабановци со непознато место на доселување; Ајдаровци и Ибраимовци кои се доселиле од селото Торбач во Голо Брдо под Албанија, додека родот Изеировци изумрел во селото[6]. Староседелски православни македонски родови во Џепиште биле: Трајковци (слават Свети Никола и Св. Архангел); Трајовци или Блажевци (слават Св. Никола и Св. Архангел); Марковци, додека доселенички родови биле: Симоновци (слават Св. Архангел) нарекувани „скитници“ по потекло се од Прилеп од каде што избегале поради Турците, а пред да дојдат во Џепиште живееле и во струшките села Добовјани и Модрич; Гиновци (слават Св. Архангел и сечат колач на Ѓурѓовден) избегале од селото Којовец во Голо Брдо во Албанија; Петковци (слават Св. Никола) дошле од областа Мат пред 175 години; Стефановски (слават Св. Никола и Св. Архангел) со непознато место на иселување[6].

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Археолошки локалитети[7]
Цркви

Галерија[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. „Македония и Одринско. Статистика на населението от 1873 г.“ Македонски научен институт, София, 1995, стр.170-171.
  2. 2,0 2,1 Кънчов, В. Македония. Етнография и статистика, София, 1900, с.259
  3. 3,0 3,1 Brancoff, D.M. La Macédoine et sa Population Chrétienne, Paris, 1905, рр. 184-185.
  4. „Попис на Македонија“ (PDF). Завод за статистика на Македонија. 2002. конс. 28 јули 2016. 
  5. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година) *Државен завод за статистика http://makstat.stat.gov.mk.
  6. 6,0 6,1 6,2 Филиповиќ, Миленко (1940) (на српски). Голо Брдо - белешке о насељима, порекло становништва, народном животу и обичајима. Скопје: Штампарија „Јужна Србија“. стр. 28–30. 
  7. Коцо, Димче (1996). Археолошка карта на Република Македонија. Скопје: МАНУ. ISBN 9789989101069
  8. Во посета на Бигорскиот метох посветен на Соборот на Светиот Архангел Гаврил
  9. Бигорскиот манастир со денационализација си врати имот од 650 хектари

Поврзано[уреди | уреди извор]

Надворешни врски[уреди | уреди извор]