Осој (Дебарско)

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Осој
Во Осој.jpg

Поглед на дел од селото

Осој is located in Македонија
Осој
Местоположба на Осој во Македонија
Координати 41°31′45″N 20°38′39″E / 41.52917° СГШ; 20.64417° ИГД / 41.52917; 20.64417Координати: 41°31′45″N 20°38′39″E / 41.52917° СГШ; 20.64417° ИГД / 41.52917; 20.64417
Регион Logo of Southwestern Region, North Macedonia.svg Југозападен
Општина Grb-debar.jpg Дебар
Население 6[1] жит.
(поп. 2002)
Пошт. бр. 1250
Повик. бр. 046
Надм. вис. 1000 м
Слава Света Петка
Commons-logo.svg Осој на Ризницата


Осојмијачко село во Општина Дебар, во околината на градот Дебар[2]. Селото е сместено на северните падини на планината Стогово на надморска височина од 900 до 1000 метри.

Соседни села на Осој се селата Могорче и Гари, кои иста така се наоѓаат во Општина Дебар.

Географија и местоположба[уреди | уреди извор]

Селото Осој се наоѓа во Западна Македонија, во областа Мала Река, на падините на планината Стогово, на надморска висина од 900-1000 метри. Соседни села се Могорче од левата страна и Гари од десната. Селото Осој е дел од мијачките села по долината на Радика и Мала Река.

Во селото се сретнуваат повеќе маала, кои претежно се наречени по родовите кои живееле таму. Така, се сретнуваат Младеновци, Пулевци, Јоновци, Прајовци и други маала.[3]

Селото е оддалечено 14 километри источно од градот Дебар.

Историја[уреди | уреди извор]

Во селото се доселило дел од населението на соседното село Могорче, односно населението кое не прифатило да се потурчи, го напуштило Могорче и се упатиле кон селото Осој.[3]

Според опис на Георги Трајчев, селото било претставено дека се наоѓа на терасовидна ливада, со овошни дрвја. Во тоа време броело 80 куќи. Куќите биле малтерисани со вар. На Ѓурѓовден жителите излегувале со литија до манастирската месност.[4]

Потекло и значење на името[уреди | уреди извор]

Името на селото веројатно настанало поради тоа што селото се наоѓа на осојно место[4] што е поради неговата местоположба на северната страна на планината Стогово.

Население[уреди | уреди извор]

Според податоците од 1873 година, селото имало 80 домаќинства со 223 жители христијани (Македонци).[5] Според податоците на Васил К’нчов од 1900 година, селото имало 600 жители христијани (Македонци).[6]

Селото брои околу 50-тина куќи. Сите фамилии се од христијанска вероисповед. Мал е бројот на оние кои постојано живеат во Осој. Претежно живеат и работат во Скопје и внатрешноста на Македонија. Според пописот од 2002 година, селото брои 6 жители, сите Македонци.[1] Моментално, во селото се останати одвај по некој жител, кои живеат постојано, иако за време на летниот период нивниот број се зголемува претежно од иселениците.[3]

Во табелата во продолжение е направен преглед на населението во сите пописни години:

Година 1900[7] 1905[8] 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 600 688 228 232 169 2 5 2 1 6
Извор за 1948-2002 г.: Државен завод за статистика на РМ.[9]

Самоуправа и политика[уреди | уреди извор]

Селото влегува во рамките на големата Општина Дебар, која била проширена по новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото припаѓало на некогашната Општина Ростуша.

Во периодот од 1955 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Дебар.

Во периодот 1952-1955, селото било во рамките на тогашната Општина Косоврати, во која покрај селото Осој, се наоѓале и селата Горно Косоврасти, Горно Мелничани, Долно Косоврасти, Долно Мелничани, Могорче и Скудриње. Во периодот 1950-1952, селото било дел од Општина Долно Косоврати, во која влегувале селата Горно Косоврасти, Долно Косоврасти, Горно Мелничани, Долно Мелничани, Могорче и Осој.

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Во селото постои споменик од Народноослободителната борба за борците од селото Осој, кои учествувале во борбата против балистите и другите окупаторски сили во Македонија во текот на Втората светска војна. Споменикот е посветен на борците: Косте Д. Трипуновски, Николе Б. Николовски, Јован Е. Таневски, Соколе Б. Таневски и Бибо Т. Дуковски. Бил поставен од страна на здружението од селото Осој во текот на 1981 година.

Цркви[10]
Археолошки наоѓалишта[11]
  • Крст — археолошки локалитет во близина на манастирот „Св. Архангел Михаил“

Редовни настани[уреди | уреди извор]

Како главна селска слава се одбележува Света Петка, при што секоја година на 8 август, селаните и иселениците од самото село организираат црковно-народен собор посветен на светицата.[3]

Личности[уреди | уреди извор]

Галерија[уреди | уреди извор]

Поврзано[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 "Попис на Македонија" (PDF). Завод за статистика на Македонија. 2002. конс. 30 март 2013. 
  2. Павловски, Јован (2006) (на македонски). Ми-Анова енциклопедија: М-П. Скопје: Книгоиздателство МИ-АН. ISBN 9989613915. 
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 Според кажување на селанец од селото Осој. Забележале Тони Ристовски, Ѕвонко Петровски, Никола Цибрев, Цветко Неделковски и Кирил Симеоновски на 4 јули 2015
  4. 4,0 4,1 Трајчев, Георги (1941). Книга за Мијаците (12 издание). Софија: Македонска библиотека. 
  5. „Македония и Одринско. Статистика на населението от 1873 г.“ Македонски научен институт, София, 1995, стр.170-171.
  6. Кънчов, В. Македония. Етнография и статистика, София, 1900, с.259
  7. К’нчов, Васил. „Македонија. Етнографија и статистика“. Софија, 1900
  8. Brancoff, D.M. „La Macédoine et sa Population Chrétienne“. Paris, 1905.
  9. "Население по возраст и по пол, по населени места, според пописите спроведени во Република Македонија по Втората светска војна". Државен завод за статистика. 
  10. Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска. уред. Карта на верски објекти во Македонија. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7. 
  11. Коцо, Димче (1996). Археолошка карта на Република Македонија. Скопје: МАНУ. ISBN 9789989101069

Надворешни врски[уреди | уреди извор]