Хаме

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Хаме
Hame1.jpg

Влезот на селото

Хаме is located in Македонија
Хаме
Местоположба на Хаме во Македонија
Координати 41°33′6″N 20°31′36″E / 41.55167° N; 20.52667° E / 41.55167; 20.52667Координати: 41°33′6″N 20°31′36″E / 41.55167° N; 20.52667° E / 41.55167; 20.52667
Општина Grb-debar.jpg Дебар
Население 135 жит.
(поп. 2002)
Шифра на КО 08001
Хаме на општинската карта
Хаме во Општина Дебар.svg

Атарот на Хаме во рамките на општината

Хаме — село во Општина Дебар, во околината на градот Дебар.

Географија и местоположба[уреди | уреди извор]

Селото се наоѓа во областа Горен Дебар во Западна Македонија, на југозападните падини на Дешат.

Историја[уреди | уреди извор]

Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Амет било село со 53 домаќинства, сочинети од 87 Македонци-муслимани (торбеши) и 13 Македонци-христијани.[1][2]

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Хаме живееле 160 жители, сите „Албанци“.[3] Секако, станува збор за торбеши кои подлегнале на асимилација, и многу мал број вистински албански доселеници.

Демографија[уреди | уреди извор]

Според пописот од 2002 година, во селото имало 135 жители, сите „Албанци“.[4].

На табелата е прикажан бројот на населението во сите пописни години:[5]

Година 1900 1948 1953 1961 1971 1981 1994 2002
Население 160[3] 182 194 228 258 268 307 135

Родови[уреди | уреди извор]

Хаме е албанско село, иако долунаведените родови покажуваат доселувања од тогашните македонски муслимански краишта, и само ограничен прилив на вистински Албанци.

Според истражувањата од 1954 година, родови во селото се:

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Селската џамија
Археолошки наоѓалишта[7]
  • Равен — средновековна некропола;
  • Црква — средновековна некропола;
Џамии

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Покрај муслиманското население во селото порано живеело и православно население. Но тие целосно се иселиле од селото. Од Македонците се иселиле два рода, тоа биле Бекчевци и Амчевци. Некои отишле во Дебар, а други во Бугарија, во Софија.[6]

Од Албанците муслимани населението до 1954 година мигрирало во Дебар (најголем број), Гостивар и Тирана.[6]

Галерија[уреди | уреди извор]

Поврзано[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Како што е општопознато, Македонците во бугарските извори се присвојуваат и водат како Бугари, и покрај признанието дека самите отсекогаш се изјаснувале како Македонци.
  2. „Македония и Одринско. Статистика на населението от 1873 г.“ Македонски научен институт, София, 1995. стр. 170-171.
  3. 3,0 3,1 Кънчов, В. Македония. Етнография и статистика, София, 1900, с.259
  4. „Попис на Македонија“ (PDF). Завод за статистика на Македонија. 2002. Посетено на 28 јули 2016.
  5. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година). База на податоци МАКСтат. Државен завод за статистика.
  6. 6,0 6,1 6,2 Русиќ, Бранислав. Поље Дебарско.
  7. Коцо, Димче (1996). Археолошка карта на Република Македонија. Скопје: МАНУ. ISBN 9789989101069

Надворешни врски[уреди | уреди извор]