Летни олимписки игри 1976

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
XII Зимски олимписки игри

Град домаќин Инсбрук, Австрија
Бр. на држави 92
Бр. на спортисти 6,028 (4,781 мажи, 1,247 жени)
Натпревари 198 од 21 спортови
Отворени 4 февруари
Затворени 15 февруари
Официјално отворени од: Елизабета II
Спортска заклетва Пјер Сент- Жан
Олимписка заклетва Морис Фужо
Олимписки оган Стефан Префонтен и
Сандра Хендерсон
Стадион Бергисел

21-те Летни олимписки игри се одржале 1976 година во Монтреал. Градот бил избран за домаќин на 12 мај 1970 на 69-тата сесија на МОК во Амстердам. Останати конкуренти биле Москва и Лос Анџелес.

Резултати од гласањето за избор на град-домаќин на Летните олимписки игри - 1976
Град Земја Прв круг Втор круг
Монтреал Flag of Canada.svg Канада 25 41
Москва Flag of the Soviet Union.svg СССР 28 28
Лос Анџелес Flag of the United States.svg САД 17 -

Ретроспектива[уреди]

Олимпискиот стадион во Монтреал, иронично наречен „Големиот долг“
  • Олимписките игри во Монтреал биле отворени од кралицата Елизабета II (како владетел на Канада) и целата канадска кралска фамилија присуствувала на отворањето на церемониите.
  • Канада не го признала името на Тајван како автономна држава, но направила компромис со Тајванците за да можат да имаат свој грб и знаме, но тоа било одбиено од нивна страна.
  • Организацијата на олимписките игри за градот Монтреал била финансиска катастрофа, бидејќи градот отплаќал долгови од Олимпијадата уште наредните 30 години, се до 2006. Олимпискиот стадион, храбар дизајн на французинот Роже Тајибер се смета за споменик на големиот дефицит и го нарекуваат „Големиот Долг“. Подвижниот кров на стадионот никогаш практично и не проработел, а кулата над него била завршена дури по Игрите. Вкупниот трошок за стадионот, вклучувајќи ги и поправките, реновациите, градбата, каматите и инфлацијата изнесува 1,6 милијарди канадски долари. По сето ова, Монтреалските игри во 1976 се најскапите игри кои се досега организирани.
  • Олимпискиот оган бил „електронски“ пренесен преку сателит од Атина до Отава, со помош на електронски пулс кој потекнувал од вистинскиот пламен кој горел во Атина. Од Отава, бил пренесен рачно до Монтреал. По една дождовна бура која го изгаснала Олимпискиот пламен, еден официјален претставник на игрите го запалил повторно со помош на својата запалка. Организаторите бргу го изгаснале и го запалиле користејќи резерва на оригиналниот оган.
  • 14-годишната Надја Kоманечи од Романија освоила седум перфектни десетки и освоила три златни медали, вклучувајќи го престижниот сеопфатен медал или „All Around“. Семафорот можел да покаже само три цифри па така резултатот бил прикажан како 1:00. Во женска гимнастика Нели Ким од СССР освоила три златни медали. Николај Андријанов од СССР освоил четири златни медали, вклучувајќи го и сеофпатниот, во машка гимнастика.
  • Борис Онишенко, член на тимот на СССР во модерен пентатлон, бил дисквалификуван по отривањето дека ја наместил својата еспада да регистрира удар дури и кога немало. Поради ова, тимот на СССР во модерен пентатлон бил дисквалификуван. Онишенко го заработил непријателството на другите членови на Советскиот олимписки тим, и на пример, тимот на СССР во одбојка се заканувал дека ќе го исфрли од хотелот низ прозорец доколку го сретнат.
  • Јапонскиот гимнастичар Шун Фуџимото настапувал со скршено десно колено, и му помогнал на јапонскиот тип да го освои златниот медал во тимскиот шампионат. Фуџимото ја скршил неговата нога на вежби на партер, и поради блискоста во севкупниот поредок со СССР, тој ја скрил својата повреда. Со скршено колено, Фуџимото бил во состојба да го комплетира својот настап на карики изведувајќи совршен краен скок со тројно салто, задржувајќи совршена рамнотежа на приземјувањето. Освоил 9,7 и со тоа го обезбедил златото за Јапонија. По неколку години, кога го прашале дали би го направил тоа повторно, тој бледо рекол „Не, не би.“
  • Луан Рајан го освоила женскиот златен медал во стрелаштво за САД; Рајан никогаш порано не се натпреварувала на меѓународно ниво.

Спортови[уреди]

Олимпиското село коешто постои и денес

Земји-учеснички[уреди]

Со сина боја се обележани земјите кои дебитираат на Олимписките игри

Спортистите од Камерун, Египет, Мароко и Тунис се натпреварувале само од 18 до 20 јули по што ги напуштиле игрите.

Земји кои ги бојкотирале игрите[уреди]

Земјите кои ги бојкотирале игрите се обележане со жолта, зелена и портокалова боја

Следните 28 земји ги бојкотирале игрите и неучествувале поради дуелот во рагби помеѓу Нов Зеланд, тим во којшто сите играчи биле црномурести и Јужноафриканската Република, земја која не учествувала на Олимписките игри од 1964 до 1992 поради политиката на апартхејдот.

Заир не учествувал на игрите, но повеќе од финансиски причини отколку од политички. Од игрите отсуствувале и Кина и Република Кина (Тајван), поради тоа што Кина не го признавала Тајван како посебна држава. Но, сепак истата 1976 година Меѓународниот олимписки комитет го признал Тајван како посебна држава.

Освојувачи на медали[уреди]

Rank Country Злато Сребро Бронза Вкупно
1 Flag of the Soviet Union.svg СССР 49 41 35 125
2 Flag of East Germany.svg Источна Германија 40 25 25 90
3 Flag of the United States.svg САД 34 35 25 94
4 Flag of Germany.svg Западна Германија 10 12 17 39
5 Flag of Japan.svg Јапонија 9 6 10 25
6 Flag of Poland.svg Полска 7 6 13 26
7 Бугарија 6 9 7 22
8 Flag of Cuba.svg Куба 6 4 3 13
9 Flag of Romania (1965-1989).png Романија 4 9 14 27
10 Flag of Hungary.svg Унгарија 4 5 13 22

Видете исто така[уреди]

Олимписки игри со бојкоти[уреди]

Надворешни врски[уреди]