Чиле
| Република Чиле
República de Chile (шпански)
|
||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
|
||||||
| Гесло: Por la razón o la fuerza "Со право или моќ" (шпански)[1] |
||||||
| Химна: Himno Nacional de Chile (шпански) |
||||||
 |
||||||
| Главен град | Сантијаго |
|||||
| Најголем град | главниот град | |||||
| Службен јазик | шпански | |||||
| Народности | 52,7% белци, 44,1% мешани, 3,2% староседелци.[2] | |||||
| Демоним | Чилеанец | |||||
| Уредување | Репрезантативна демократија | |||||
| - | Претседател | Себастијан Пињера | ||||
| Независност | од Шпанија | |||||
| - | Првта владина хунта | 18 септември 1810 | ||||
| - | Објавена | 12 февруари 1818 | ||||
| - | Призната | 25 април 1844 | ||||
| - | Моментален устав | 11 септември 1980 | ||||
| Површина | ||||||
| - | Вкупна | 756.950 км2 (38-ма) | ||||
| - | Вода (%) | 1.07² | ||||
| Население | ||||||
| - | проценка за јуни 2009 | 16,928,873 (60-та) | ||||
| - | Попис 2002 | 15,116,435 | ||||
| - | Густина | 22 жит/км2 (194-та) | ||||
| БДП (ПКМ) | проценка за 2008 | |||||
| - | Вкупен | $243.044 милијарди[3] | ||||
| - | По жител | $14,510[3] | ||||
| БДП (номинален) | проценка за 2008 | |||||
| - | Вкупно | $169.573 милијарди[3] | ||||
| - | По жител | $10,124[3] | ||||
| Џини (2006) | 54 (висок) | |||||
| ИЧР (2006) | ▲ 0.874 (висок) (40-та) | |||||
| Валута | Пезо (CLP) |
|||||
| Часовен појас | н/п (UTC-4) | |||||
| - | (ЛСВ) | н/п (UTC-3) | ||||
| НИД | .cl | |||||
| Повик. бр. | 56 | |||||
Чиле е држава која го опфаќа централниот и јужнозападниот брег на Јужна Америка. Главен град е Сантијаго. Чиле се граничи со Tихиот Oкeaн на запад, сo Перу на север, Боливија на североисток и со Аргентина на исток.
Содржина |
Етимологија на име [уреди]
Историја [уреди]
Територијата на денешната држава Чиле била населувана уште пред 10.000 години. Ова се должи главно поради своите плодородни долини кои се наоѓаат по бреговите на земјата. Во текот на 16 век, португалецот Фернандо Магелан го открил т.н. Мегеланов проток. Во 1531 година Шпанија завладеала со Империјата на Инките во денешно Перу. Еден од конквистадорите за овој регион бил Диего де Алмагро, но тој не оставил скоро никакви остатоци од тоа време. Шпанското присуство започнало да се чувствива во времето на Педро де Валдивија (1540–1541). Тој успеал да основа поголем број на градови и села на јужниот дел од крајбрежјето. На 12 февруари 1541 година ја основал денешната престолнина Сантијаго де Чиле. И покрај тоа што Шпанците не откриле злато во регионот, сепак поради својата стратегиска положба земјата станала дел од Вицекралство Перу. Така територијата на Чиле до 1810-тите била под контрола на Шпанија за да во 1818 година добие независнот. Карактеристично за Чиле е тоа што станала една од поразвиените земји во регионот со развиена морска флота и силна армија. Оваа надмоќ и дозволило на земјата да стапи во конфликт со Перу и Боливија во 1879-1883 година, да окупира Лима и да и ги одзеде крајбрежните области на Боливија. Во 1925 година бил изгласен нов устав според кој претседателот станал највлијателен во републиката. Во 1970 година на чело на земјатазастанал Салвадор Алиенде, за да по само три години со воен удар на власт дошол генералот Аугусто Пиноче. По неговата смрт во 1990 година бил спроведен референдум по кој бил ставен крај на милитаристичкото управување на земјата.
Географија и клима [уреди]
Политички систем [уреди]
Административна поделба [уреди]
Економија [уреди]
Население, јазик и религија [уреди]
Чиле е мешавина од различни етнички групи, главно потомци на европските доселеници.[4] [5] [6][7] Тие сочинуваат околу 52,7% и 90% од населението.[2] [8] Бранови емигранти од европските земји пристигнувале во Чиле во доцниот 19-ти век и почетокот на 20 век: Германци, Французи, Британци, Полјаци, Италијанци, Шпанци, Руси, Хрвати, Срби и други, како и помал број на имигранти од Блискиот Исток.
Што се однесува до религијата, Католиците сe 70%, додека протестантите се 15,1% од вкупното население.
Култура во Чиле [уреди]
Музика во Чиле [уреди]
Спорт во Чиле [уреди]
Надворешни врски [уреди]
Видете исто така [уреди]
Слики [уреди]
-
Јужниот дел на Чиле
-
Сантијаго, Чиле
-
Чиле главното пристаниште
-
Чиле
-
Порт Октај во јужниот дел на Чиле
-
карта на Чиле
Наводи [уреди]
- ↑ „Banknotes and Coins“. „Chilean Central Bank“. http://www.bcentral.cl/eng/banknotes-coins/coins/m0100.htm. проверено на 2007-11-11.
- ↑ 2,0 2,1 „Composición Étnica de las Tres Áreas Culturales del Continente Americano al Comienzo del Siglo XXI“ (PDF). http://books.google.cl/books?id=LcabJ98-t1wC&pg=PA93&lpg=PA93&dq=chile+60%25+blancos+Esteva-Fabregat&source=bl&ots=AMUjY09aVi&sig=3PCwfKDokrZYem3dcZ2gkToFIoE&hl=es&ei=k8WjSYT3HJaitgfGncnOBA&sa=X&oi=book_result&resnum=9&ct=result#PPA110,M1.
- ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 „Chile“. International Monetary Fund. http://www.imf.org/external/pubs/ft/weo/2009/01/weodata/weorept.aspx?sy=2006&ey=2009&scsm=1&ssd=1&sort=country&ds=.&br=1&c=228&s=NGDPD%2CNGDPDPC%2CPPPGDP%2CPPPPC%2CLP&grp=0&a=&pr.x=35&pr.y=5. проверено на 2009-04-22.
- ↑ SOCIAL IDENTITY Marta Fierro Social Psychologist
- ↑ Massive immigration of European: Argentina, Uruguay, Chile, Brazil
- ↑ Latinoamerica
- ↑ Атлас нација ISBN 86-7712-046-7
- ↑ „Argentina, como Chile y Uruguay, su población está formada casi exclusivamente por una población blanca e blanca mestiza procedente del sur de Europa, más del 90% E. García Zarza, 1992, 19.“. http://revistas.ucm.es/ghi/02119803/articulos/AGUC0202110079A.PDF.
|
||||||||||||||||||||||||||||||||
