Атанас Забазноски

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Atanas Zabaznoski.jpg
Роден 7 јануари 1926
Прилеп, Кралство Југославија, денес Македонија
Починал 17 мај 2013(2013-05-17) (воз. 87 г.)
Скопје, Македонија Македонија
Занимање учесник во НОБ, народен херој


Атанас Прокопиев Забазноски - Руски (Прилеп, 7 јануари 1926 - Скопје, 17 мај 2013[1]) бил македонски комунист, учесник во НОВ. Одликуван бил со орденот „Народен херој“ и носител на признанието „Партизанска споменица 1941“.

Биографија[уреди | уреди извор]

Забазноски е роден на 7 јануари 1926 година во Прилеп. Во 1941 година станал член на СКОЈ. Во октомври 1943 година се приклучил на Првата македонско-косовска ударна бригада. Прекарот „Руски“ го добил по тоа што неговиот татко имал руско потекло.[2]

По војната, Забазноски работел во КОС, а на Четвртиот пленум на СКЈ во 1966 година, по смената на Александар Ранковиќ, ја напуштил службата.[3] До пензионирање работел во Државниот секретаријат на Министерството за внатрешни работи. Во 1975 година бил исклучен од Сојузот на комунистите на Македонија.

Бил близок пријател со македонскиот писател Венко Марковски. Впрочем, тој го придружувал Венко по патот за Голи Оток.[4]

Во разговор со новинарот Виктор Цветаноски, тој проговорил за спомените од војната:

Прво, јас бев многу издржлив и јак човек. Можев да носам митралез полн со куршуми, барабан и плус уште реденици со 350 куршуми и по неколку стотици километри, а во борбите никогаш непотребно не сум се повлекувал, ниту, пак, ме фаќала паника во тешки ситуации.[5]

—Утрински Весник, 2006 год.

Кога нашите борци го зазедоа Витачево, дојдоа кај мене двајца прилепчани и ме извлекоа од долот. Бев во кома. Подоцна разбрав дека околу мене имало расправија. Се двоумеле што да прават со мене, дали да ме убијат за да не им бидам на товар во понатамошните борби или да ме носат и да ме лекуваат. За среќа, имаше една медицинска сестра, која им рекла дека можеби ќе биде добро да ме испратат во Грција додека заздравам. Ме качија на коњ, ме однесоа во Грција и таму ме излекуваа.[6]

—Утрински Весник, 2006 год.

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. „Почина народниот херој Атанас Забазноски - Руски“ (на македонски). NetPress. 18.05.2013 - 10:41:57. http://www.netpress.com.mk/mk/vest.asp?id=128878&kategorija=1. конс. 18 мај 2013 г. 
  2. „Почина народниот херој Атанас Забазноски - Руски“ (на македонски). Нет Прес. 18 мај 2013. http://www.netpress.com.mk/mk/vest.asp?id=128878&kategorija=1. конс. 18 мај 2013 г. 
  3. „Почина народниот херој Атанас Забазноски-Руски“ (на македонски). Плус Инфо. 18 мај 2013. http://www.plusinfo.mk/vest/92473/Pochina-narodniot-heroj-Atanas-Zabaznoski-Ruski. конс. 18 мај 2013 г. 
  4. „Јас го спроведов Венко Марковски до Голи Оток“ (на македонски). Нова Македонија. 21 мај 2013. http://www.novamakedonija.com.mk/NewsDetal.asp?vest=52113857576&id=9&setIzdanie=22884. конс. 22 мај 2013 г. 
  5. „Почина Атанас Забазноски-Руски, народен херој“ (на македонски). Утрински Весник. 17 мај 2013. http://www.utrinski.com.mk/?ItemID=F6DF7FE6D7F669428133146C96CBFAFC. конс. 18 мај 2013 г. 
  6. „Почина Атанас Забазноски-Руски, народен херој“. Утрински Весник. 17 мај 2013. http://www.utrinski.com.mk/?ItemID=F6DF7FE6D7F669428133146C96CBFAFC. конс. 18 мај 2013 г. 

Надворешни врски[уреди | уреди извор]