Илија Јовановски

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Илија Јовановски (1921-1944) народен херој

Илија Јовановски - Цветан (познат и како Илија Игески – Цветан) (с. Топлица, Прилепско, јули 1921 – с. Здуње, Македонски Брод, 28 август 1944) − македонски комунист, учесник во НОВ. Прогласен е за народен херој на Југославија на 2 август 1952 година.[1] Од неговите соборци, поради својата храброст, бил нарекуван „Чапаев“, по името на рускиот командант во Црвената Армија Василиј Иванович - Чапаев.[2]

Биографија[уреди | уреди извор]

Роден е во јули 1920[3] или 1921 година во село Топлица. Неговата мајка починала рано, по што неговиот татко Иге во 1925 година со своите деца се преселил во Прилеп.[4] Основното училиште го завршил во Прилеп, а потоа ги изучувал опинчарскиот и фурнаџискиот занает. Летото 1937 година заминал да работи во Србија, каде останал речиси две години. Во Србија станал член на УРС-овите синдикати. Во 1939 година станал член на СКОЈ. Учествувал во илинденските демонстрации во Прилеп во 1940 година, а потоа станал и член на КПЈ (по август 1940).

По Априлската војна во 1941 година, по повикот за служење на воениот рок во бугарската војска, преминал во илегалство. Toj е еден од првите седум прилепски партизани, кои на 12 септември 1941 година, во месноста Бидимаш на Селечка Планина, ја формирале првата партизанска чета, составена од борците: Јоска Јорданоски-Сандански, Трајко Бошкоски - Тарцан, Борка Велески - Левата, Лазо Филипоски - Лавски, Ѓорe Велкоски – Стрелката и Киро Крстески - Платник. Набрзо потоа станал борец на Прилепскиот партизански одред „Гоце Делчев“.

Во 1942 година бил на илегална работа во Преспа. Бил борец на Битолско-преспанскиот партизански одред „Даме Груев“ и заменик-командант на баталјон на Првата македонско-косовска бригада. Главниот штаб на НОВ и ПОМ го користел и за курирски врски.

На 2 август 1944 година бил поставен за заменик командант на новоформираната Петта македонска бригада, позната како Прилепска. Загинал набрзо потоа, на 28 август 1944 година, во борба со бугарската војска во село Здуње, Македонски Брод. Бил смртно ранет откако разурна бугарски бункер од непосредна близина.

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. „Македонска енциклопедија“, МАНУ, Скопје, 2009, 643 стр.
  2. „Илија Игески – Цветан“, oldprilep
  3. Рубин Белчески, Македонскиот Чапаев“, „Зенит“, 26 август 2010.
  4. Љубен Георгиевски-Љупта, „Македонски Чапаев: монографија за народниот херој Илија Игески-Цветан“, Скопје, 2005, 6-7 стр.