Панче Попоски

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Биста на Панче Попоски во Дебар
Панче Попоски (1924-1944) народен херој

Панче Попоски (Гостивар, 1924 - Татар Елевци, Дебарско, август 1944)[1] бил македонски комунист, учесник во НОВ, народен херој.

Биографија[уреди | уреди извор]

Роден е во 1924 година во Гостивар, во сиромашна фамилија. Основно училиште завршил во Гостивар, два класа гимназија во Скопје, а третиот клас во Ниш. Во Ниш се приклучил на напредното младинско движење. Кога се вратил во Гостивар, продолжил да работи во револуционерното движење.

Окупацијата на земјата го затекнала во Гостивар, како член на СКОЈ. Во неговата куќа се одржувале состаноци на комунистите. Во почетокот на 1942 година примен е во членството на Комунистичката партија на Југославија. Истата година станал член на Месниот комитет на КПЈ во Гостивар. Често посетувал разни села за да ги придобие младинците за НОБ и да го организира нивното заминување во партизанските одреди.

Во август 1943 година преминал во партизанските единици. Особено се истакнал во борбите за одбрана на Дебарца при крајот на 1943 година, после што пораснала неговиот углед помеѓу борците на Првата македонско-косовска бригада. Бил испратен како делегат на Првиот конгрес на Антифашистичката младина на Македонија, одржан во селото Фуштани на 22 декември 1943 година. На конгресот е избран за член на Главниот одбор на НОМСМ.

Рано пролетта во 1944 година со Првата македонско-косовска бригада се вратил во Дебарца. За време на формирањето на Првата македонска бригада, на 8 јули 1944 година во село Локов кај Струга, поставен е за заменик на политичкиот комесар на баталјонот. На крајот на истиот месец, во тешки борби за ослободување на Дебар, херојски загинал од непријателска граната кај селото Татар Елевци на 20-годишна возраст.

Со указ на претседателот на Федеративна Народна Република Југославија, Јосип Броз - Тито, на 9 октомври 1953 година, прогласен е за народен херој на Југославија.

Во негова чест, гостиварската гимназија го носи неговото име.

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. „Македонска енциклопедија“, МАНУ, Скопје, 2009, 1196 стр.

Литература[уреди | уреди извор]

  • „Народни хероји Југославије“, „Младост“, Београд 1975.