Славчо Стојменски

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Славчо Стојменски (1921-1943) народен херој

Славчо Стојменски (16 октомври 1921 - 17 август 1943) — учесник во НОВ, народен херој на Југославија. Загинал во борба против бугарската фашистичка полиција на 17 август 1943 година, кога во Штип се одржувал состанок на Обласниот комитет на КПМ.

Биографија[уреди | уреди извор]

Славчо Стојменски е роден 1921. година во Штип, во сиромашно семејство. Основно училиште и гимназија завршува во Штип. Поради тоа што бил одличен ученик, неговото семејство успеало со големи напори да му обезбеди школување.

Неговото политичко формирање поврзано е со неговото дружење со Ванчо Прке. Двајцата се вклучиле во напредно младинско движење. Таму читале марксистичка литература и се собирале на состаноци. Уште како ученик, Славчо и бил познат на полицијата. Повеќе пати прозиван во полиција и советуван да се откаже од револуционерните работи. Меѓутоа, тој и понатака учествува во работничкото движење и се формира како комунист.

Во првите денови на окупацијата, Славчо успева во Штип да формира повеќе групи на СКОЈ. Нивните членови ги спрема да се повикаат на Комунистичката партија на Југославија во партизанските редови.

Славчо се истакнал на еден конкурс за математика, па поради тоа добил стипендија од бугарското министерство за просвета и станал студент на Софискиот универзитет. Меѓутоа, тој и понатака се ангажира во Народноослободителната борба. Есента 1941. година се враќа во Штип и станува член на Месниот комитет на СКОЈ.

Бугарската полиција му влегла во трагата, па 1942. година е уапсен. Спроведувајќи го во затвор успеал да побегне и од тогаш живее и работи како илегалец. Полицијата постојано го гони и настојува да го фати. Тој како илегалец, ја обиколува цела Источна Македонија и работи на организирање на Народноослободителното движење. Повремено се враќал навечер во Штип како би поднел извештај за извршените задачи и како би добил нови.

Во почетокот на 1943 година станал член на Околниот комитет на Комунистичката партија на Македонија. За да ја проучат ситуацијата и за да ги координираат акциите во смисла на распламтување на Народноослободителните борби, членовите на Околниот комитет во август 1943 година се собрале на состанок во Штип. Полицијата дознала за тоа и на 17 август ја опколиле куќата во која се одржувал состанокот. Во борбата која настанала, некои членови на Околниот комитет успеале да се пробијат и да избегаат, но Славчо е смртно погоден.

Со одлука на претседателот на Федеративна Република Југославија Јосип Броз Тито, на 11 октомври 1953 година е прогласен за народен херој.