Киро Атанасовски

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Киро Атанасовски
[[Податотека:Kiro Atanasovski.jpg|200п|center]]
Киро Атанасовски
Роден на 1923
Роден во Кавадарци, Кралство СХС
Починал на 7 април 1944
Починал во Кавадарци,
Македонија
Професија ковач

Член на КПЈ од 1941.
Учество во војни НОБ

Народен херој од 20 декември 1951

Киро Крстов Атанасовски Налбатот познат по псевдонимот Страшо (Кавадарци, 1923Кавадарци, 7 април 1944) — македонски партизан, учесник во Народно-ослободителната борба и народен херој на Југославија.[1][2]

Биографија[уреди | уреди извор]

Атанасовски е роден е во 1923 година во Кавадарци. По завршувањето на основното училиште, завршил три класа во граѓанското училиште. Поради паралелната работа во ковачницата на неговиот татко Крсто, Киро морал да го прекине школувањето. Тоа го работел се до пред Втората светска војна. Прв пат бил апсен на 17 години, кога веќе бил член на СКОЈ. Се дружел со напредна младина. Потоа се придружил на младинското револуционерно движење и во 1940 година станал член Сојузот на комунистичката младина на Југославија. Полицијата го воочила неговото дејствување, па затоа бил брзо уапсен и по некое време бил пуштен. Станал член на Сојузот на комунистичката младина на Југославија во пролтта, 1941 година.

По започнувањето на окупацијата, ковачката работилница на неговиот татко му служела како одржување на врски со селаните преку кои го растурал илегалниот материјал. Учесник во Народно-ослободителната борба станал во 1941 година. Во 1942 станал член на Месниот комитет на КПЈ за Кавадарци. Од летото, 1942, до крајот на 1943 година делувал како професионален партиски работник. Поради успехот на организирањето на Народно-ослободителното движење и одржувањето на врските со Тиквешкиот партизански одредДобри Даскалов“, во почетокот на 1943 година станал член на Областниот комитет на КПЈ за Тиквеш.

Во почетокот на април 1944 година, по директива на КПЈ, кога илегално заминал за Кавадарци заедно со Димче Мирчев, секретар на Срескиот комитет на КПЈ за Кавадарци, успеал да организира излез од градот на шеесет нови борци за Втората македонска ударна бригада. Вечерта на 7 април, 1944 година, бугарската полиција ја опколила куќата во источниот дел на градот, во која се наоѓале Киро и Димче Мирчев. Поради тоа што одлучиле да не се предадат, пружале отпор на непријателите 7 часа додека имале муниција, а потоа извршиле самоубиство.

По укажување на Президиумот на собранието на Федеративна Народна Република Југославија на 20 декември, 1951 година, бил прогласен за народен херој на Југославија.[3]


Песна за Киро и Димче[уреди | уреди извор]

Димче и Киро,Налбатот,стурија долу во градот
куќичка една крај паркот,пролетна вечер мирисна

Загрме збабна престрелка,го смршти сиот Кавадар
стотина пртив два мина,одбор на шака јунака
Цел ноќ во огин пливаја,зверот го смртно биеја
завет во пламен дадоа,душмански раце сал мртви

В зори се итро јурнаа,да скршат синѓир куршуми
да летнат в гора зелена,кај својте мили другари
Киро далеку излезе,од обрач тој се извлече
го дочу гласот на Димче,па се поврати кај него

Враце му умре другарот,огин го смртно погоди
гради му машки пронижа,падна и Киро Налбатот
Низ град се песна разлеа,во тие гори ридишта
по тије лозја,ровови,напред во борба неравна.[4]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. „Народни херои од Македонија“, Наша книга, Скопје, 1973
  2. Македонска енциклопедија (книга прва). «МАНУ», Скопје, 2009.
  3. 'Народни херои на Југославија. „Младост“, Белград 1975 година.
  4. Мелографски записи на песните на Никола Бадев. Бадева, Роска