Киро Атанасовски

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Киро Атанасовски
Kiro Atanasovski.jpg
Киро Атанасовски
Роден на 1923
Роден во Кавадарци, Кралство СХС
Починал на 7 април 1944
Починал во Кавадарци,
Македонија
Професија ковач

Член на КПЈ од 1941.
Учество во војни НОБ

Народен херој од 20 декември 1951

Киро Атансаовски Налбатот (19231944) бил учесник во Народно-ослободителната борба, кој станал народен херој на Југославија.

Биографија[уреди | уреди извор]

Роден е во 1923 година во Кавадарци. По завршувањето на основното училиште, завршил три класа во граѓанското училиште. Пред Втората светска војна работел како ковачки работник, во работилницата на својот татко Крсте. Наскоро се придружил на младинското револуционерно движење и во 1940 година станал член Сојузот на комунистичката младина на Југославија. Полицијата го воочила неговото дејствување, па затоа бил брзо уапсен и по некое време бил пуштен. Станал член на Сојузот на комунистичката младина на Југославија во пролтта, 1941 година.

По започнувањето на окупацијата, ковачката работилница на неговиот татко му служела како одржување на врски со селаните преку кои го растурал илегалниот материјал. Учесник во Народно-ослободителната борба станал во 1941 година. Во 1942 станал член на Месниот комитет на КПЈ за Кавадарци. Од летото, 1942, до крајот на 1943 година делувал како професионален партиски работник. Поради успехот на организирањето на Народно-ослободителното движење и одржувањето на врските со Тиквешкиот партизански одредДобри Даскалов“, во почетокот на 1943 година станал член на Областниот комитет на КПЈ за Тиквеш.

Во почетокот на април 1944 година, по директива на КПЈ, кога илегално заминал за Кавадарци заедно со Димче Мирчев, секретар на Срескиот комитет на КПЈ за Кавадарци, успеал да организира излез од градот на шеесет нови борци за Втората македонска ударна бригада. Вечерта на 7 април, 1944 година, бугарската полиција ја опколила куќата во источниот дел на градот, во која се наоѓале Киро и Димче. Поради тоа што одлучиле да не се предадат, пружале отпор на непријателите додека имале мониција, а потоа извршиле самоубиство.

По укажување на Президиумот на собранието на Федеративна Народна Република Југославија на 20 декември, 1951 година, бил прогласен за народен херој на Југославија.

Литература[уреди | уреди извор]