Шуто Оризари

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Шуто Оризари
Shuto Orizari - P1090563.JPG

Улица во Шуто Оризари

Шуто Оризари is located in Македонија
Шуто Оризари
Местоположба на Шуто Оризари во Македонија
Координати 41°51′42.3″N 20°50′18.7″E / 41.861750° N; 20.838528° E / 41.861750; 20.838528Координати: 41°51′42.3″N 20°50′18.7″E / 41.861750° N; 20.838528° E / 41.861750; 20.838528
Регион Скопски
Општина Шуто Оризари
Население 15.353 жит.
(поп. 2002)
Шифра на КО
Надм. вис. 303 м
Шуто Оризари на општинската карта
Шуто Оризари во Општина Шуто Оризари.svg

Атарот на Шуто Оризари во рамките на општината
Commons-logo.svg Шуто Оризари на Ризницата
Бараки во населбата Шуто Оризари по Скопскиот земјотрес, подарок од САД, 1964

Шуто Оризари или Шутка — населба во северниот дел на Скопје и седиште на истоимената општина. Населена е главно со Роми.

Историја[уреди | уреди извор]

Кон крајот на XIX век Шуто Оризари било мало македонско село во Скопската каза на Отоманското Царство. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. населението на Шуто Оризари се состоело од 84 Македонци христијани.[1][2]

На етничката карта од 1927 . Леонард Шулце Јена го укажува Оризаре (Orizare) како село со нејасен ентички состав.[3]

На етничката карта на Северозападна Македонија од 1929 г. Афанасиј Селишчев го обележал Оризари како македонско село.[1][4]

Шуто Оризари почнало да расте и коренито да го менува етничкиот состав по Скопскиот земјотрес од 1963 година. Со обновата на градот во местото се населиле претежно Роми. На грбот на населбата стои чакрата (тркалото) од ромското знаме.

Според пописот од 2002 година Шуто Оризари има 15.353 жители.[5]

Народ Вкупно
Македонци 481
Албанци 1205
Турци 49
Роми 13.201
Власи 0
Срби 34
Бошњаци 138
останати 245

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 Како што е општопознато, Македонците во бугарските извори се присвојуваат и водат како Бугари, и покрај признанието дека самите отсекогаш се изјаснувале како Македонци.
  2. Кѫнчовъ, Василъ (1900). Македония. Етнография и статистика. София: Българското книжовно дружество. стр. 208. ISBN 954430424X.
  3. Leonhard Schultze Jena. "Makedonien, Landschafts- und Kulturbilder", Jena, G. Fischer, 1927
  4. Афанасий Селищев. „Полог и его болгарское население. Исторические, этнографические и диалектологические очерки северо-западной Македонии“. – София, 1929.
  5. Министерство за Локална Самоуправа. База на општински урбанистички планови