Илинден (населба)

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
За други значења на поимот Илинден видете на појаснителната страница
Илинден
Ilinden(Belimbegovo)MK.jpg

Поглед на дел од нас. Илинден крај железничката станица

Илинден се наоѓа во Republic of Macedonia
Илинден
Местоположба на Илинден во Македонија
Координати 41°59′45″ СГШ 21°34′55″ ИГД / 
Општина Општина Илинден
Население 4.931 жит.
(поп. 2002)
Commons-logo.svg Илинден на Ризницата


Илинден (до 1951 г. Белимбегово) населба во Општина Илинден и нејзин административен центар.

Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Поглед на населбата Илинден

Илинден е сместено во средишниот дел на Скопската Котлина, односно во средишниот дел на областа Блатија на допирод помеѓу две зони на почви, влажни под селото и суви над селото[1]. Населбата е рамничарска, расположена на 245 метри надморска височина и од градот Скопје е оддалечена 10 километри во источен правец. Веднаш крај Илинден поминуваат автопатот „Александар Македонски“ кој е дел од меѓународниот патен правец Е-75 и коридорот 10, а исто така и железничката пруга кон Куманово и Белград дел од истиот паневропски сообраќаен коридор. Населбата има разбиен тип, а поради големиот број на население и доселеници, како и спојувањето со соседното место Марино, таа има се повеќе урбани каркатеристики и важи за градска населба. На југ од Илинден води патниот правец на кој се наоѓа Јурумлери и води кон Драчево, на североисток се Ајватовци и Бунарџик, на северозапад е Арачиново, на исток и југоисток од Илинден се наоѓа Марино низ кој водат 2 локални патни правци кон Кадино и Мралино и кон Миладиновци, на запад е градот Скопје со населбите Хиподром и Маџари.

Историја[уреди | уреди извор]

Покрај селото Илинден, некогашно Белимбегово, се до заминувањето на турските власти, на месноста Маркова Колепка се познавале стар гробови, кои не припаѓале на населението, кое пак врз основа на нивното постоење имало предание дека на местото на денешното село постоело друго село кое подоцна било уништено[2]. Денешната населба настанала за време на турското владеење, кога на ова место бил основан чифлик од страна на некој си Белим-бег кој се грижел и за производството на барут во соседното Јурумлери, а по кого селото го добило и името[3]. Во месноста Требоши, на 1 километар јужно од селото селаните често откопувале ќерамиди, ќупчиња, јазови, бунари и остатоци од мостови, при што постоело преданието дека некогаш таму постоело посебно чифлигарско македонско христијанско село, кое било заграбено и раселено од белимбеговските чифликсајбии, при што дел од населението преминало во Белимегово, а остантиот дел се раселил на разни места[4]. До крајот на турското владеење во Белимбегово постоеле 7 чифлици на скопски бегови и сите македонски семејства, освен родот Аџиовци кои имале своја земја, работеле како чифчии и момоци[5]. Од чифлигарството жителите Македонци започнале да се ослободуваат со аграрната реформа во 1927 година и со подоцнежната во 1946 година, кога започнале да добиваат и откупуваат земја во свој посед[6]. Во 1928 година во селото се доселило семејството Калкус (три брата) од Чешка, кои за кратко време створиле посед простран од 150 до 200 хектари, кој по Втората светска војна било одземено и национализирано за основање на земјоделското стопанство[7]. По Првата светска војна во Белимбегово масовно почнале да се доселуваат Македонци од селата на Скопска Црна Гора, при што тие го основале Плац Маалото[8]. Вториот голем бран на доселувања, започнал кон крајот на шеесетите години на ХХ век, кога во Илинден се доселиле голем број на Македонци од селата во околината на Крива Паланка. Се до 1996 населбата Илинден припаѓала во рамките на скопската градска општина Гази Баба, по што била основана истоимена општина со седиште во оваа населба.

Економија[уреди | уреди извор]

Поволната географска положба и одличната сообраќајна поврзаност на населбата Илинден и овозможува одлична економска развиеност. Во непосредна близина на Илинден се наоѓаат индустриската зона „Илинден“, слободната економска зона „Бунарџик“ и рафинеријата „ОКТА“, каде што работат голем број на фабрики, производствени погони, стоваришта во кои работат жители на Илинден. Поголемиот дел на жители се занимаваат со секундарни стопански гранки како работа во индустријата, градежништвото, трговијата, угостителство. Во близината на Илинден се наоѓа и скопскиот Аеродром „Александар Велики“ на кој работат дел од жителите на Илинден. Значаен дел од населението, посебно постарите селски родови со поголем земјишен посед, се занимава со земјоделство. Најзастапено е полјоделството односно одгледување на житни растенија - највеќе пченица, јачмен и пченка. Во голема мера е застапено и градинарството и одгледувањето на кромид, марула, пиперки, домати, зелка и моркови. Сточарството и живинарството се доста застапени и голем број на домаќинства одгледуваат свињи, крави и живина. Во минатото како дел од земјоделското стопанство „Белимбегово“ постоела голема живинарска фарма, а денес во Илинден работат неколку приватни живинарски фарми кои произведуваат јајца и пилешко месо. Во непосредната близина на Илинден се наоѓа и млекарницата „Сведмилк“, а во населбата работат голем број на продавници и салони за бела техника, мебел, книжарници, фризерски салони, ресторани и кафеани.

Демографија[уреди | уреди извор]

Според послениот Попис на населението на Македонија од 2002 година, селото има 4.931 жители. Следува табела на националната структура на населението[9]

Националност Вкупно
Македонци 4 285
Турци 2
Роми 31
Албанци 0
Власи 1
Срби 176
Бошњаци 0
Други 96

Како привлечно место за доживување, во Илинден се доселуваат голем број на луѓе, па така бројот на населението бележи постојан пораст. Во 1981 година во Илинден живееле 4.077 жители, а во 1994 година 4.321 жител од кои 3702 (85,67%) Македонци, 224 Албанци, 194 Срби, 10 Роми и 190 жители се изјасниле како други[10].

Родови[уреди | уреди извор]

Од секогаш најголемиот доминантен мнозински дел на населението во Илинден, го сочинувале Македонците со православна христијанска вероисповед. Постари македонски родови се:Арсови, Аџиовци (старинци), Божинови и Аврамови од с.Ајватовци, Риклевци (од маалото Чаир во Скопје), Аџаларци (од с. Миладиновци, некогашно Аџалари), Савевци, Нацевци, Пиличкови (од с. Сушица крај реката Пчиња), Пурчеви (од с. Дивље), Бејтовци или Бошковци (од с. Карабуниште - велешко), Дончевци, Пејовци, Пројковци (од с. Горно Лисиче), Џиковци, Најдовци или Пагарушани (од с. Пагаруша), Стојанови (од с. Дељадровци), Роглевци (од с. Бунарџик), Деспатови, Бушевци (од с. Трубарево и Идризово), Костадиновци во Илинден, Шкодреви (од с. Ајватовци и Јурумлери)[11]. Македонски родови доселени по заминувањето на турската власт се: Караџови, Шарковци, Зајчеви, Чанкуловци, Бостанџиеви, Крстевски, Љошевци, Милошеви, Спасовски, Димови, Мерџанови, Радевски, Петровски, Крушкарови, Ушлиновци (сите од с. Бродец на Скопска Црна Гора), Раевци, Кошарчеви или Видинци, Ниничи, Каевци (сите од с. Кучевиште на Скопска Црна Гора), Секуловци, Крковци, Јаневци, Јовевци (сите од с. Сопиште), Нешовци (од с. Љуботен на Скопска Црна Гора), Паланчани (од с. Трново кај Крива Паланка), Паликуровци (од с. Паликура - тиквешко), Романовци (од с. Романовце - кумановско)[12].

Општествени институции[уреди | уреди извор]

Во населбата Илинден, на самиот нејзин крај кон селото Марино, работи основното училиште „Гоце Делчев“ и првото средно модуларно училиште во Општина Илинден[13].

Администрација и политика[уреди | уреди извор]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Црквата „Св. Константин и Елена“ во Илинден

Цркви[уреди | уреди извор]

Редовни настани[уреди | уреди извор]

Личности[уреди | уреди извор]

Култура и спорт[уреди | уреди извор]

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Во минатото се забележани следните иселувања: еден род по име Пакошево се доселил од селото Пакошево, па се иселил во Скопје уште во XIX век. Најголем број иселеници имало во градот Скопје и некогашните села, денес негови населби Кисела Вода и Тафталиџе, потоа во Драчево и Инџиково[14]. Во поново време има иселеници во странство, посебно во Германија, САД и Канада.

Поврзано[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Трифуноски, Ф. Јован. „Скопско поле“. Скопје, 1955, стр.130-131
  2. Трифуноски, Ф. Јован. „Скопско поле“. Скопје, 1955, стр.131
  3. Трифуноски, Ф. Јован. „Скопско поле“. Скопје, 1955, стр.131
  4. Трифуноски, Ф. Јован. „Скопско поле“. Скопје, 1955, стр.131
  5. Трифуноски, Ф. Јован. „Скопско поле“. Скопје, 1955, стр.131
  6. Трифуноски, Ф. Јован. „Скопско поле“. Скопје, 1955, стр.131
  7. Трифуноски, Ф. Јован. „Скопско поле“. Скопје, 1955, стр.132
  8. Трифуноски, Ф. Јован. „Скопско поле“. Скопје, 1955, стр.132
  9. http://www.stat.gov.mk/publikacii/knigaX.pdf Попис во Македонија 2002. - Книга 10.
  10. Панов Митко. „Енциклопедија на селата во Република Македонија“. Патрија, Скопје, 1998. стр.136
  11. Трифуноски, Ф. Јован. „Скопско поле“. Скопје, 1955, стр.132-133
  12. Трифуноски, Ф. Јован. „Скопско поле“. Скопје, 1955, стр.133-134
  13. http://www.ilinden.gov.mk/en/node/639
  14. Трифуноски, Ф. Јован. „Скопско поле“. Скопје, 1955, стр.134-135

Надворешни врски[уреди | уреди извор]