Албиорикс (месечина)
 Слика од Албиорикс од набљудувањата на вселенското летало WISE во 2010 | |
| Откривање[1] | |
|---|---|
| Откривач | Метју Џ. Холман и други. |
| Откриено | 19 декември 2000 |
| Ознаки | |
Наречена по | Марс Албиорикс |
| S/2000 S 11 | |
| Орбитални особености[2] | |
| Епоха 2000 февруари. 26.00 | |
| 16.182 гигаметри | |
| Занесеност | 0.4770 |
| 783 дена (2.15 години) | |
| Наклон | 34.207° |
| Месечина на | Сатурн |
| Физички особености | |
Среден пречник | 28,6 ± 5,4 km[3] |
| 13,33 ± 0,03 часа[4] | |
| Албедо | 0,062 ± 0,028[3] |
Спектрален тип | светло црвена (варира) B−V=0.89, R−V=0.50[5] |
Албиорикс е напредна неправилна месечина на Сатурн. Бил откриен од Холман и неговите колеги во 2000 година, и му била дадена привремена ознака S/2000 С 11.[6][7][8]
Албиорикс е најголемиот сателит од галската група на неправилни сателити.
Име
[уреди | уреди извор]Именуван е како Албиорикс во август 2003 година,[9] „галски џин кој се сметал за крал на светот“.[10] Ова име се наоѓа на натписот пронајден во близина на францускиот град Саблет на кој тој се изедначува со римскиот бог Марс.[11]
Орбита
[уреди | уреди извор]
Албиорикс кружи околу Сатурн на растојание од околу 16 милиони км и пречникот му се проценува на 32 километри, со претпоставено албедо од 0,04. Вртежниот период, измерен со ИСС камерата на вселенското летало Касини, изнесува 13 часа и 19 минути.[12]
Дијаграмот ја илустрира орбитата на Албиорикс во однос на другите напредни неправилни сателити на Сатурн. Орбиталната занесеност е претставена со жолти делови кои се протегаат од перицентарот до апоцентарот .
Со оглед на сличноста на орбиталните елементи и хомогеноста на физичките одлики со другите членови од галската група, било предложено дека овие сателити би можеле да имаат заедничко потекло од распаѓање на поголема месечина.[8]
Физички одлики
[уреди | уреди извор]Неодамна откриените различни бои укажуваат дека може да има голем кратер, по што произлегла друга претпоставка дека Еријапо и Тарвос би можеле да бидат делови од Албиорикс по негов судар (по кој речиси се распаднал) со друго тело.[13]
Наводи
[уреди | уреди извор]- ↑ Discovery Circumstances (JPL)
- ↑ from JPL
- 1 2 Grav, T.; Bauer, J. M.; Mainzer, A. K.; Masiero, J. R.; Nugent, C. R.; Cutri, R. M.; и др. (August 2015). „NEOWISE: Observations of the Irregular Satellites of Jupiter and Saturn“ (PDF). The Astrophysical Journal. 809 (1): 9. Bibcode:2015ApJ...809....3G. doi:10.1088/0004-637X/809/1/3. S2CID 5834661. 3.
- ↑ Denk, T.; Mottola, S. (2019). Cassini Observations of Saturn's Irregular Moons (PDF). 50th Lunar and Planetary Science Conference. Lunar and Planetary Institute.
- ↑ Grav, T.; Holman, M. J.; Gladman, B. J.; Aksnes, K.; Photometric survey of the irregular satellites, Icarus, 166 (2003), pp. 33–45
- ↑ IAUC 7545: S/2000 S 11 19 December 2000 (discovery)
- ↑ MPEC 2000-Y13: S/2000 S 11 19 December 2000 (discovery and ephemeris)
- 1 2 Gladman, B. J.; Nicholson, P. D.; Burns, J. A.; Kavelaars, J. J.; Marsden, B. G.; Holman, M. J.; Grav, T.; Hergenrother, C. W.; Petit, J.-M.; Jacobson, R. A.; and Gray, W. J.; Discovery of 12 satellites of Saturn exhibiting orbital clustering, Nature, 412 (July 12, 2001), pp. 163–166
- ↑ IAUC 8177: Satellites of Jupiter, Saturn, Uranus August 8, 2003 (naming the moon)
- ↑ „Planet and Satellite Names and Discoverers“. Gazetteer of Planetary Nomenclature. USGS Astrogeology. Архивирано од изворникот на 27 May 2010. Посетено на 2010-05-01.
- ↑ Maier, Bernhard, Dictionary of Celtic religion and culture (1997), p. 11.
- ↑ T. Denk, S. Mottola, et al. (2011): Rotation Periods of Irregular Satellites of Saturn.
- ↑ Grav, T.; and Bauer, J.; A deeper look at the colors of Saturnian irregular satellites
Надворешни врски
[уреди | уреди извор]
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||