Бојанчиште

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Бојанчиште
Поглед на Бојанчиште.jpg

Поглед на селото

Бојанчиште се наоѓа во Republic of Macedonia
Бојанчиште
Местоположба на Бојанчиште во Македонија
Координати 41°15′45″ СГШ 22°01′45″ ИГД / 
Регион Logo of Vardar Region.svg Вардарски
Општина Coat of arms of Kavadarci Municipality.svg Кавадарци
Население 45[1] жит.
(поп. 2002)
Пошт. бр. 1437
Повик. бр. 043
Надм. вис. 900 м
Слава Свети Врачи (во минатото)
Свети Архангел Михаил (денес)
Commons-logo.svg Бојанчиште на Ризницата


Бојанчиште — село во Општина Кавадарци, во околината на градот Кавадарци.

Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Сретселото во Бојанчиште

Селото се наоѓа во јужниот дел од Општина Кавадарци, чиј атар лежи на водоразделот помеѓу Црна Река и Бошавица.[2] Селото е планинско, на надморска височина од 900 метри. Од градот Кавадарци, селото е оддалечено околу 25 километри.[2]

Има мошне голем атар, што зафаќа простор од 31,8 км2. На него преовладуваат шумите на површина од 2.292,6 хектари, потоа следат пасиштата на површина од 429,1 хектар, а на обработливото земјиште отпаѓаат 418,3 хектари.[2]

Селото е од збиен карактер со разредени краеви. Било поделено на Горно Маало (или Старо Село) и Долно Маало (или Зборштани).[3]

Историја[уреди | уреди извор]

Селото било христијанско од чифлички тип. Само мал дел од родовите се староседелци.[3]

Во XIX век, Бојанчиште било село во нахијата Рожден во Тиквешката каза на Отоманското Царство.

Стопанство[уреди | уреди извор]

Куќи во селото

Селото има мешовита земјоделска функција, но таа денес не е толку искористена.[2]

Селаните повеќе живееле од сточарство, отколку од земјоделство.[3]

Население[уреди | уреди извор]

Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Бојанчиште имало 390 жители.[4] По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Бојанчиште имало 400 жители.[5]

Од селото се иселил значителен дел од населението и тоа преминало од средно во мало село. Во 1961 година броело 448 жители, а во 1994 година бројот се намалил на 60 жители македонско население.[2]

Според пописот од 2002 година, во селото Бојанчиште имало 45 жители, сите Македонци.[1]

Во табелата во продолжение е направен преглед на населението во сите пописни години:

Година 1900[6] 1905[7] 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 390 400 545 508 448 282 93 59 60 45
Извор за 1948-2002 г.: Државен завод за статистика на РМ.[8]

Родови[уреди | уреди извор]

Како родови во Бојанчиште се споменуваат:[3]

  • Старинци: Ризовци (Долно М. 2 и Горно М. 1) 3 к.; Каракашовци (Горно М.) 4 к.; Лајчаровци (Долно М.) 3 к.; Марковци (Долно М.) 1 к. и Богевци (Долно М. 3 и Горно М. 1) 4 к..
  • Постари доселеници: Парапанци (Долно М.) 3 к.; Стојановци (Горно М.) 1 к.; Тодоровци (Горно М.) 2 к.; Пејовци (Горно М. 3 и Долно М. 3) 6 к.; Атанасовци-Ѓошовци (Горно М. 1 и Долно М. 2) 3 к.; Аралинци (Долно М.) 2 к. и Гацовци (Горно М.) 1 к..
  • Понови доселеници: Оцковци (Долно М.) 1 к.; Бошковци (Долно М.) 1 к.; Лазовци (Горно М.) 1 к.; Видевци-Колевци (Горно М.) 2 к.; Ацовци (Долно М.) 3 к.; Богевци (Горно М.) 1 к.; Пројчевци (Долно М.) 1 к.; Угриновци (Долно М.) 1 к.; Бошковци (Горно М.) 1 к. и Божиновци (Горно М.) 1 к..
  • Доселени од Зборско во 1916 година: Кајчевци (Долно М.) 1 к.; Џамбазовци (Горно М.) 4 к.; Чипковци (Горно М. 2 и Долно М. 1) 3 к.; Гицаловци (Горно М.) 1 к.; Шикуревци (Долно М.) 1 к.; Кабрановци (Долно М.) 2 к.; Палиќовци (Долно М.) 1 к.; Чакревци-Дарамановци (Долно М. 5 и Горно М. 1) 6 к.; Чоклевци (Долно М.) 1 к.; Гоџомановци (Долно М.) 1 к.; Ѓорѓевци (Долно М.) 1 к.; Димковци (Долно М.) 1 к.; Рашевци (Долно М.) 1 к.; Лапчевци (Долно М.) 1 к.; Ѓуновци (Долно М.) 1 к.; Афковци (Долно М.) 1 к.; Самарџијовци (Долно М.) 2 к. и Рускуфци (Горно М. 2 и Долно М. 2) 4 к..
  • Доселени од Тушин во 1916 година: Мечовци (Долно М.) 1 к.; Чечковци-Волчевци (Долно М.) 2 к. и Црпковци (Долно М.) 1 к..

Општествени установи[уреди | уреди извор]

  • Поранешно основно училиште
  • Месна заедница

Самоуправа и политика[уреди | уреди извор]

Селото влегува во рамките на Општина Кавадарци, која била променета со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година, при што кон нејзе била придодадена поранешната општина, Конопиште. Во периодот од 1996-2004 година, селото било во рамките на некогашната Општина Конопиште.

Во периодот 1950-1952, селото било седиште на некогашната општина Бојанчиште, во која се наоѓале селата Бојанчиште, Конопиште и Куманичево.

Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната општина Мрежичко, во која покрај селото Бојанчиште се наоѓале селата Клиново, Мрежичко и Рожден.

Во периодот 1955-1965, селото било дел од тогашната општина Конопиште.

Во периодот 1965-1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата Општина Кавадарци.

Изборно место[уреди | уреди извор]

Главната селска црква „Св. Богородица“

Селото е опфатено во склоп на изборното место бр. 0710 според Државната изборна комисија, кое ги опфаќа селата Бојанчиште, Клиново и Куманичево, кое е сместено во зграда на општината, поранешно основно училиште во селото Бојанчиште.[9]

На локалните избори во 2017 година, на ова изборно место биле запишани вкупно 21 гласач.[10]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Цркви[11][12]
Манастири
Спомен-чешми
  • Спомен-чешма за партизаните од селото

Галерија[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 „Попис на Македонија“. Завод за статистика на Македонија. 2002. http://www.stat.gov.mk/Publikacii/knigaX.pdf. посет. 4 февруари 2018 г. 
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Панов, Митко (1998) (на македонски). Енциклопедија на селата во Република Македонија. Скопје: Патрија. стр. 33-34. https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%D0%95%D0%BD%D1%86%D0%B8%D0%BA%D0%BB%D0%BE%D0%BF%D0%B5%D0%B4%D0%B8%D1%98%D0%B0_%D0%BD%D0%B0_%D1%81%D0%B5%D0%BB%D0%B0%D1%82%D0%B0_%D0%B2%D0%BE_%D0%A0%D0%B5%D0%BF%D1%83%D0%B1%D0%BB%D0%B8%D0%BA%D0%B0_%D0%9C%D0%B0%D0%BA%D0%B5%D0%B4%D0%BE%D0%BD%D0%B8%D1%98%D0%B0.pdf. посет. 4 февруари 2018 г. 
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 Радовановиќ, Воислав. Тиквеш и Рајец. стр. 417-419. 
  4. Васил К’нчов. „Македонија. Етнографија и статистика“. Софија, 1900, стр. 156.
  5. D.M.Brancoff. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, р. 104-105.
  6. К’нчов, Васил. „Македонија. Етнографија и статистика“. Софија, 1900
  7. Brancoff, D.M. „La Macédoine et sa Population Chrétienne“. Paris, 1905.
  8. „Население по возраст и по пол, по населени места, според пописите спроведени во Република Македонија по Втората светска војна“. Државен завод за статистика. http://makstat.stat.gov.mk/PXWeb/pxweb/mk/MakStat/MakStat__Popisi__PopisNaNaselenie__PopisiNaseleniMesta/Popisi_nm_1948_2002_NasPoVozrPol_mk.px/?rxid=46ee0f64-2992-4b45-a2d9-cb4e5f7ec5ef. 
  9. „Описи на ИМ“. http://mojotizbor.mk/arhiva/parlamentarni-izbori-2011/9-uncategorised/194-opisi-na-izbiracki-mesto.html. посет. 4 февруари 2018 г. 
  10. „Локални избори 2017“. https://rezultati.sec.mk/Local/Results?cs=mk-MK&r=r&rd=r1&eu=All&m=35&ps=889#. посет. 4 февруари 2018 г. 
  11. Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска. уред (на македонски). Карта на верски објекти во Македонија. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7. 
  12. „Цркви во Ваташката парохија“ (на македонски). Повардарска епархија. http://www.povardarska-eparhija.org.mk/pe//index.php?option=com_content&task=view&id=170&Itemid=55. посет. 4 фверуари 2018 г. 

Надворешни врски[уреди | уреди извор]