Ерфурт

Од Википедија, слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Ерфурт
Катедралата и Северикирхе во Ерфурт
Катедралата и Северикирхе во Ерфурт
Знаме на Ерфурт
Грб на Ерфурт
Ерфурт се наоѓа во Германија
Ерфурт
Управа
Земја Германија
Покраина Тирингија
Округ Урбан округ
Градски единици 53 окрузи
Градоначалник Андреас Баузевајн (SPD)
Владејачки партии SPDЛевицаЗелени
Основни податоци
Површина 269,17 км2
Надм. височина 200 м
Население 206.384 (31 декември 2011)[1]
 - Густина 767 жит/км2
Други информации
Часовен појас CET/CEST (UTC+1/+2)
Рег. табл. EF
Пошт. бр. 99001-99198
Повик. бр. 0361
Портал www.erfurt.de
Местоположба на градот Ерфурт во Тирингија
Местоположба на градот Ерфурт во Тирингија
Координати 50°59′00″ СГШ 11°02′00″ ИГД / 

Ерфурт (германски: Erfurt[2]) е главен град на Тирингија и е еден од поголемите градови блиску до географскиот центар на Германија, сместен на 100 километри југозападно од Лајпциг, 150 километри северно од Нирнберг и 180 километри југоисточно од Хановер. Заедно со соседните градови Вајмар и Јена ја создава средишната метрополитенска област на Тирингија со над половина милион жители. Познати институции во Ерфурт се Сојузниот суд за труд на Германија, Универзитетот Ерфурт и Високата школа Ерфурт, како и Римокатоличната бискупија Ерфурт со Ерфуртската катедрала како една од главните знаменитости. Други познати згради се Кремербрике (Krämerbrücke), мост целосно покриен со градби и најстарата синагога, која сè уште постои во Европа, изградена во 11 век. Средновековниот центар на градот се состои од стари фахверк куќи и околу 25 готски цркви.

Ерфурт бил прв пат споменат во 742, кога Свети Бонифациј ја основал Бискупијата. Иако политички градот не припаѓал на една од тирингиските држави, брзо станал економски центар на регионот. До времето на Наполеон бил дел од Електоратот Мајнц, а потоа припаѓал на Прусија до 1945. Универзитетот бил основан во 1392, затворен во 1816 и повторно основан по повторното обединување на Германија во 1994. Кога бил отворен бил трет универзитет во Германија, но некои документи посочуваат дека постоел од 1379 и поради помеѓу историчарите се води дебата дали универзитетот е најстар во Германија. Мартин Лутер бил најпознат студент на универзитетот.

Економијата на градот се состои од администрацијата, услугите и индустријата за микроелектроника. Поради средишната положба во Германија, Ерфурт станал важно место за логистика во Германија и Средна Европа во текот на последниве години. Друга традиционална стопанска гранка е хортикултурата. Ерфурт го поседува вториот најголем саем (по Лајпциг) во источна Германија и е важен јазол во железничкиот и патниот сообраќај. Јавниот телевизиски канал за деца KiKa е сместен во Ерфурт.

Градот се наоѓа во јужниот дел на Тирингискиот басен, во рамките на долината на реката Гера.

Содржина

Историја [уреди]

Ерфурт, извадок од Нирнбершка хроника, 1493
Стара синагога (најстара во Европа)
Стариот универзитет (1392)

Среден век [уреди]

Ерфурт е стара германска населба. Најстариот доказ за човечка населба датира од предисториската ера; археолошките наоди од северниот дел на Ерфурт откриваат човечки траги во палеолитскиот период, околу 100.000 години п.н.е. Ископината Ерфурт-Мелхендорф покажува населба од неолитскиот период. Турингиите први ја населиле областа на Ерфурт, околу 450 и му го дале нивното име Тирингија, околу 500 година.

Градот, првпат е спомнат во 742 под името „Erphesfurt“: во таа година, Свети Бонифациј му напишал на папата Захариј, за да му каже дека тој основал три бискупии во Тирингија, една од нив „во место наречено Erphesfurt, кој долго време било населено со пагански староседелци.“ Сите три бискупии (другите две биле во Вирцбург и Бурабург) биле потврдени од Захариј следната година, иако подоцна Ерфурт бил пренесен во бискупијата во Мајнц.[3] Дека местото било население, произлегува од археолошките докази, кои вклучуваат 23 гроба и шест гроба на коњи од шестиот и седмиот век.[4]

Во текот на средниот век, тој бил важен трговски град, поради неговата локација, во близина на речен премин, минувајќи низ реката Гера. Заедно со другите пет тириншки сини градови на Гота, Тенштет, Арнштат и Лангензалца биле центар на германската дрвна трговија.

Во 1349, за време на бранот на погроми кои следеле по црната смрт низ Европа, Евреите од Ерфурт биле уапсени, со повеќе од 100 убиени, а остатокот депортирани од градот. Неодамна, средновековна синагога беше откриена под понови згради и се очекува да биде обновена (обновувањето заврши во 2009). Во 1392, Универзитетот во Ерфурт, каде Мартин Лутер бил запишан, бил основан. Еден од водечките германски универзитети многу векови, западна во тешки времиња во раниот 19 век и бил принуден да се затвори во 1816. Бил повторно основан во 1994 од страна на покраинскиот парламент на Тирингија и го поврати неговиот статус на водечка германска академска и истражувачка институција.

Ран модерен период [уреди]

Во 1664, градот и околината биле ставени под власта на Електоратот Мајнц. Ерфурт станал дел од Кралството Прусија во 1802. Во текот на капитулацијата на градот градот, неговите 12.000 бранители и тврдината Петерсбург биле предадени на Французите на 16 Октомври 1806. Градот станал дел од Првата француска империја во 1806 како кнежество Ерфурт, но било вратено на Прусија во 1815 по Наполеонските војни. Иако опграден со тириншка територија од запад, југ и исток, градот останал дел од пруската провинција Саксонија до 1944.

Од 1815 [уреди]

Градот бил на страната на поранешната Ерфуртска Унија на германски држави во 1850. Ерфуртската програма била усвоена од Социјалдемократската партија на Германија за време на нивниот Конгрес во Ерфурт во 1891.

Бомбардирана како цел на нафтената кампања во Втората светска војна, Ерфурт претрпел само ограничена штета и бил освоен на 12 април 1945, од единиците на Патоновата Трета Американска Армија. На 3 јули, американските трупи го напуштиле градот и градот станал дел од советската окупациска зона и Источна Германија. На 19 март 1970 источниот и западниот германски канцелари Вили Штоф и Вили Брант се сретнаа во Ерфурт, прв ваков состанок од поделбата на Германија. По повторното обединување, градот станал главен град на повторно воспоставената сојузна покраина Тирингија.

Географија и демографија [уреди]

Реката Гера во центарот на градот

Топографија [уреди]

Ерфурт се наоѓа јужно од Тирингискиот басен, плодна земјоделска област помеѓу планините Харц 80 километри на север и Тирингиската Шума 30 километри во југозапад. Додека северните делови на градот се рамни, јужните се состојат со ридови до 430 метри надморска височина. Исто така, во овој дел постои општинската шума Штајгервалд (Steigerwald) со букова и дабова шума. На исток и на запад постојат голи непошумени ридови, каде поминува и реката Гера. Северно од градот постојат неколку наоѓалишта на чакал и песол, додека неколку се напуштени, поплавени и користени како области за рекреација од граѓаните на Ерфурт.

Клима [уреди]

Ерфурт има влажна континентална или океанска клима според Кепеновиот систем за класицикација на климите.[5][6] Летата се топли и понекогаш влажни со просечни високи температури од 23°С степени и ниски од 12°С. Зимите се релативно студени со просечни високи температури од 2°С и ниски до -3°С. Градската топографија создава микроклима поради неговата местоположба, осовено во зимите (прилично студени ноќи и под -20°С) и недоволно движење на воздухот во летата. Годишните врнежи се само 502 mm со умерени врнежи во текот на годината. Мала количина на снежни врнежи паѓа во текот од декември до февруари, но снежната покривка обично не се задржува многу долго.

Клима на Ерфурт (1971-2000)
Показател Јан Фев Мар Апр Мај Јун Јул Авг Сеп Окт Ное Дек Годишно
Просечна максимална (°C) 2,2 3,2 7,8 12,2 17,5 20,1 22,5 22,7 18,3 12,7 6,4 3,4 12,4
Просечна минимална (°C) −3,1 −2,9 0,3 2,8 7,1 10,2 12,1 12,0 9,1 5,1 0,9 −1,5 4,3
Просечно кол. врнежи (мм) 24,7 23,8 35,5 40,3 54,8 60,8 62,5 52,8 40,5 36,8 37,5 31,5 501,5
Врнежливи денови (≥ 2,0 мм) 7,0 6,7 8,3 7,9 8,5 10,0 8,7 8,3 7,4 6,9 7,8 7,6 95,1
Извор: Светска метеоролошка организација[7]

Административна поделба [уреди]

Окрузи во Ерфурт

Ерфурт се граничи со окрузите Земерда (општините Витерда, Елкслебен, Валшлебен, Ритнордхаузен, Неда, Алперштет, Гросрудештет, Удештет, Клајнмелзен и Гросмелзен) на север, Вајмар (општините Нидерцимерн, Нора, Менхенхолцхаузен и Клетбах) на исток, Илм (општините Кирхајм, Рокхаузен и Амт Ваксенбург) на југ и Гота (општините Несе-Апфелштет, Нотлебен, Цимернзупра и Бинштет) на запад.

Самиот град е поделен на 53 окрузи. Центарот е создаден од округот Алтштат и окрузите Андреасфорштат на северозапад, Јоханесфорштат на североисток, Кремпферфорштат на исток, Даберштет на југоисток, Леберфорштат на југозапад и Брилерфорштат на запад. Поранешни индустриски окрузи се Илферсгехофен (припоен во 1911), Хоенвинден и Зулцер Зидлунг на север. Друга група на окрузи со еднолични станбени блокови изграден во времето на Источна Германија се: Берлинер Плац, Москауер Плац, Рит, Ротер Берг и Јоханесплац во северниот дел, како и Мелхендорф, Визенхигел и Херенберг во јужниот дел.

Другите окрузи, главно се рурални подрачја со околу 1.000 жители, кои биле припоени во текот на 20 век, но сепак останале рурални до денес.

Демографија [уреди]

Околу 1500 година, градот имал 18.000 жители и спаѓал меѓу најголемите градови во Светото римско царство. Потоа, населението не се менувало до 19 век. Во 1820, Ерфурт имал население од 21.000, кое се зголемило до 32.000 жители во 1847, годината кога градот се поврзал железницата и кога почнала индустрализацијата. Во следните децении, населението се зголемило до 130.000 на почетокот на Првата светска војна и 190.000 жители во 1950. Максимумот бил достигнат во 1988 со 220.000 жители. Поради лошата економска состојба во источна Германија по повторното обединување, населението до 2002 се намалило до 200.000 за повторно да се зголеми во 206.000 година во 2011. Просечниот раст на населението во последните години бил околу 0,5%, но затоа населението во пограничните рурални области се намалува.

Како другите источногермански градови, Ерфурт има само мал број на странци: околу 3,6% немаат германско државјанство и вкупно 7% се мигранти. За разлика од националниот просек, најголеми групи на мигранти во Ерфурт се Виетнамците, Русите и Украинците. Во текот на последниве години, економската состојба во градот се подобрува: стапката на невработеност е намалена од 21% во 2005 на 9% во 2012. Сепак, околу 14.000 домаќинства со 24.500 лица (12% од населението) се зависни од државната социјална помош. Поради атеистичкото убедување во поранешната Источна Германија, поголемиот дел од населението не се припадници на ниту една вера. 13% се членови на Евангелистичката црква во Средна Германија и 6% се католици. Еврејската заедница се состои од 500 лица. Поголемиот дел од нив се мигранти од Русија и Украина, кои дошле во градот во 1990-тите.

Култура, знаменитости и пејзаж [уреди]

Познати жители во историјата [уреди]

Поглед на Ерфурт

Мартин Лутер студирал Универзитетот Ерфурт и тука ги стекнал неговите дипломи по теологија. Лутер живеел тука како студент од 1501 до 1511 и како монах од 1505 до 1511.

Градот е родно место на еден од братучедите на Јохан Себастијан Бах, Јохан Бернхард Бах, како и на таткото на Јохан Себастијан Бах, Јохан Амброзиус Бах. Родителите на Бах се венчале во 1668 во малата црква, Kaufmannskirche („Трговска црква“), која сè уште постои на главниот плошта, Ангер.

Социологот Макс Вебер е роден во Ерфурт,[8] додека теологот и философот Мајстор Екхарт бил игумен на Доминиканскиот ред во Ерфурт.

Јохан Пахелбел бил оргулист во црквата Предигер во Ерфурт. Искомпонирал скоро седумдесет дела за оргули додека бил во Ерфурт. По 1906, композиторот Рихард Вец живеел во Ерфурт и станал водечки претставник во музичкиот живот на градот. Неговите главни дела биле напишани тука, вклучувајќи три симфонии, реквиум и ораториум за Божиќ.

Познати современи музичари од Ерфурт се Clueso, Boogie Pimps, Northern Lite и Yvonne Catterfeld.

Музеи [уреди]

Градски музеј (Stadtmuseum)

Ерфурт има голем број на музеи. Дел од нив се:

  • Градскиот музеј (Stadtmuseum) прикажува неколку делови од историјата на Ерфурт со фокус на средновековниот период, раната модерна историја, Мартин Лутер и Универзитетот. Други делови на градскиот музеј се Новата воденица (Neue Mühle), стара воденица сè уште во употреба и складиштето Бенари (Benaryspeicher) со изложба за старите печатарски преси.
  • Angermuseum е уметнички музеј во Ерфурт, именуван по самиот плоштад каде се наоѓа музејот. Насочен е кон современите графички дела, скулптури и разни ракотворби.
  • Природниот музеј Ерфурт (Naturkundemuseum Erfurt) се наоѓа во средновековно дрвено складиште и прикажува дел од флората и фауната на Тирингија, работи поврзани со геологија и екологија.
  • Германскиот музеј за градини (Deutsches Gartenbaumuseum) е сместен во тврдина од 17 век (Cyriaksburg) и ја прикажува историјата на германската хортикултура, во која Ерфурт бил самиот центар.
  • Музејот за културата на Тирингија (Museum für Thüringer Volkskunde) го прикажува обичниот живот на луѓето во Тирингија во минатото и прикажува изложба со селски и занаетски традиции.
  • Старата синагога (Alte Synagoge) била отворена во 2009 и го прикажува Ерфуртското богатство заедно со неколку хебрејски ракописи.
  • Електромузејот (Elektromuseum) ја покажува историјата на електричните мотори, што е важен дел од економијата на Ерфурт.
  • Erinnerungsort Topf & Söhne (меморијално место за Топф и синовите) прикажуба изложба за компанијата Тоф и Синовите, која ги правела крематориумите за Аушвиц и другите концентрациони кампови.
  • Уметничка галерија Ерфурт (Kunsthalle Erfurt) прикажува разновидни изложби на современа уметност.
  • Црква Свети Петар (Peterskirche) прикажува дела од конкретизмот.
  • Замокот Молсдорф (Schloss Molsdorf) во округот Молсдорф е барокен дворец со изложба за сликарот Ото Кнепфер.

Театар Ерфурт [уреди]

Од 2003, новата модерна оперска куќа е дом на театарот во Ерфурт и филхармонијата. „Големата сцена“ има 800 седишта, а „студиската сцена“ може да одржи до 200 гледачи. Во септември 2005, операта Чекајќи ги варварите од Филип Глас се одржа премиерно во оперската куќа. Театарот Ерфурт, неодамна, беше извор на контроверзии. Во 2005 настапот на операта на Енгелберт Хумпердинк Ивица и Марица го дигна на нозе локалниот печат, кога во настапот имаше елементи на педофилија и инцест. Операта била рекламирана во програмата со додаток „само за возрасни“.

На 12 април 2008, верзија на операта на Верди Бал под маски режирана од Јохан Кресник, го најави отворањето на Ерфуртскиот театар. Продукцијата предизвика длабоки контроверзии со покажување на голи настапувачи во маски на Мики Маус, танцувајќи на урнатините на Светскиот трговски центар и пејачка со насликана четка за заби со Хитлер, изведувајќи го и нацистичкиот поздрав, заедно со злобни портрети на американските војници и имитатори на Вујко Сем и Елвис Пресли. Режисерот ја опишал продукцијата како популистичка критика на американското општество, чија цел е прикажувањето на разликата меѓу богатите и сиромашните. Контроверзијата ја предизвика еден локален политичар, кој ги повикал жителите да го бојкотираат настапот, но ова во голема мера било игнорирано и премиерата била распродадена.[9]

Спорт [уреди]

Арена Гунда Ниман-Штирнеман

Познати спортови во Ерфурт се атлетиката, лизгањето на мраз, велосипедизмот (со најстариот велодром во употреба во светот, отворен во 1885), пливањето, ракометот, одбојката, тенисот и фудбалот. Фудбалскиот клуб во градот ФК Црвено-Бели Ерфурт е член на третата Бундеслига и се наоѓа на стадионот Штајгервалд со капацитет од 20.000. Арената Гунда Ниман-Штирнеман била втора затворена арена за брзо лизгање во Германија.

Главни знаменитости [уреди]

Цркви, манастири и синагоги [уреди]

Во центарот на градот се наоѓаат околу 25 цркви и манастири, поголемиот дел од нив во готски стил, некои исто така во романескнен стил или мешавина на овие два елемента и подоцна во други стилови. Некои важни цркви и манастири се:

  • Ерфуртската катедрала која се наоѓа до црквата Севери на ридот Домберг како најпрепознатлив симбол на Ерфурт.
  • Црквата Св. Петар (порано бенедиктански манастир) како најважна романескна градба во Ерфурт на ридот Петерсберг.
  • Предигеркирхе како главна лутеранска црква во градот.
  • Руини на Barfüßerkirche, поранешен францискански манастир, затворен во 1525 и уништен во бомбардирањето во 1944.
  • Августински манастир каде живеел Лутер како монах помеѓу 1505 и 1512.
  • Kaufmannskirche Св. Григориј како една од најголемите користени парохиски цркви.
  • Црква Св. Михаил, црквата на стариот универзитет.
  • Урсулински манастир кој е сè уште активен и во употреба.
  • Поранешниот манастир, сега парохиски цркви на Светиот Крст (Neuwerkskirche), Св. Августин (Reglerkirche) и Св. Јаков и Никола (Schottenkirche) со нивните импресивни градби.

Двете постоечки историски синагоги се Ерфуртската синагога (на германски наречена „стара синагога“) и синагогата од 19 век Kleine Synagoge („мала синагога“). Во употреба е само новата синагога од 1952.

Секуларна архитектура [уреди]

Најпозната секуларна знаменитост е мостот Кремербрике, мост целосно покриен со градби и тврдината Петерсберг, огромна барокна тврдина на ридот Петерсберг над центарот. Исто така има многу интересни раномодернистички куќи, особено околу главните плоштади.

Економија и инфраструктура [уреди]

Земјоделство, индустрија и услуги [уреди]

Поранешна фабрика за оптика
Anger 1, голема стоковна куќа во центарот

Земјоделството има голема традиција во Ерфурт: обработката на дрвото го направила градот богат во текот на средниот век. Денес, хортикултурата и производството на семиња за цвеќиња се сè уште важен бизнис во Ерфурт. Покрај нив, тука влегува и овоштарството (јаболка, јагоди и црешни), градинарството (карфиол, компири, зелка и шеќерна репка) и житните култури посадени на 60% од територијата на градот.

Индустријализацијата во Ерфурт започнала околу 1850. До Првата светска војна, многу фабрики биле основани во различни сектори. По 1945, компаниите биле национализирани од владата на Источна Германија, што довело до извесно намалување на нивниот број. По повторното обединување на Германија, скоро сите фабрики биле затворени, дали поради потфрлувањето во прифаќањето на пазарната економија или поради нивната продажба на западногермански бизнисмени, кои ги затвориле со цел избегнување на конкуренцијата од нивните сопствени претпријатија. Од друга страна, сојузната влада започнала во 1990-тите да го потпомага отворањето нови компании, но требало долго време пред да се стабилизира економската состојба, не пред 2006. Оттогаш, невработеноста се намалила и биле отворени нови работни места. Денес постојат многу мали и средни компании во Ерфурт насочени во електротехниката, полупроводници и фотоволтажата. Исто така, сè уште е присутна индустријата за мотори, како и производството на храна.

Сообраќај [уреди]

Главната железничка станица

Железница [уреди]

Ерфурт е поврзан преку Тирингиската железница до Лајпциг на исток и до Франкфурт/Касел на запад. Исто така, постојат некои регионални железници од Ерфурт до Магдебург преку Зангерхаузен, до Нордхаузен, до Гетинген преку Милхаузен, до Вирцбург, Илменау и Залфелд преку Арнштат и до Гера преку Вајмар и Јена. Главната железничка станица била повторно изградена во 2000-тите поради поврзување со новата брза железница Ерфурт-Лајпциг/Хале (се предвидува отворање во 2015) и со новата брза железница Нирнберг-Ерфурт (се предвидува отворање во 2017). Со довршувањето на обете две железници, Ерфурт ќе добие втора ICE рута, од Берлин до Минхен на веќе постоечката од Франкфурт до Дрезден.

Во товарниот сообраќај постои посебен терминал во округот Физелбах (Güterverkehrszentrum/GVZ) поврзан со железница и автопатот.

Патишта [уреди]

Два автопата се сечат во близина на Ерфурт, А4 (ФранкфуртДрезден) и А71 (ШвајнфуртЗангерхаузен). Заедно со источната тангента, обата автопата создаваат обиколница околу градот и го носат меѓуградскиот сообраќај надвор од центарот. А4 бил изграден уште во 1930-тите, додека А71 започнал со изградба по обединувањето на Германија во 1990-тите и 2000-тите. Покрај двата автопати постојат и два сојузни автопати: Б7 кој го поврзува Ерфурт со Гота на запад и Вајмар на исток, додека Б4 е врската помеѓу Ерфурт и Нордхаузен на север. Неговиот јужен дел до Кобург бил прекинат кога бил завршен А71. Пристапот до градот е забранет за некои возила од 2012, бидејќи градот е прогласен за зона со ниска емисија на гасови (Umweltzone). Големи делови од централното подрачје се пешачки зони, до кои не може да се пристапи со автомобил (освен за жителите).

Воздухопловство [уреди]

Аеродромот Ерфурт-Вајмар се наоѓа околу 3 километри западно од центарот на градот/ Бил проширен во 1990-тите, но очекувањата не се оствариле, па така има многу мал сообраќај, најмногу до медитеранските градови за време на летото. Другите летови се одвиваат преку Аеродромот Франкфурт, до кој може да се стигне за два и пол часа и во иднина преку Аеродромот Берлин-Бранденбург, кој ќе биде отворен во 2014 и може да се стигне за три часа.

Велосипедизам [уреди]

Велосипедизмот станува сè повеќе популарен по изградбата на квалитетните велосипедски патеки, започнати уште од 1990-тите. За туристички цели постојат посебни патеки, како што се патеката Гера и патеката низ тирингиските градови. Обете патеки ги поврзуваат туристичките места, првата води долж долината на Гера од Тирингиската Шума до реката Уншрут, а втората близу средновековниот пат Вија Регија од Ајзенах преку Гота, Ерфурт, Вајмар и Јена до Алтенбург. За секојдневниот сообраќај постојат велосипедски патеки долж главните улици. Сепак, во споредба со останатите германски градови, недостигаат патеки, поради што велосипедскиот сообраќај е недоволно застапен во Ерфурт. Исто така, како причина за некористење на велосипедот како превозно средство може да биде и самиот терен во Ерфурт, кој во некои делови на градот е ридест.

Трамваи и автобуси [уреди]

Трамвај близу плоштадот Ангер

Јавниот превоз во Ерфурт е покриен преку широка трамвајска мрежа, создадена во 1883 и проширувана низ годините, најмногу од 2000 година. Денес, постојат шест линии кои возат на секои десет минути. Дополниелно постои и автобуски превоз, кој ги поврзува останатите окрузи на градот. Обата система се управувани од SWE EVAG, компанија поседувана од градот. Биле користени тролејбуси во периодот од 1948 до 1975.

Универзитети [уреди]

Универзитет за применети науки Ерфурт [уреди]

Универзитетот за применети науки Ерфурт бил основана во 1991. Тој се карактеризира со комбинација на научна обука и негова практична примена. Во зимскиот семестар 2008/09 студирале околу 4600 студенти.

Факултети [уреди]

  • Факултет за социјални работи
  • Факултет за бизнис, логистика и транспорт
  • Факултет за пејзажна архитектура, хортикултура и шумарство
  • Факултет за архитектура
  • Факултет за градежништво и конзервација/реставрација
  • Факултет за услужен станбен инжинеринг и компјутерски науки

Универзитет Ерфурт [уреди]

Универзитетот бил основан во 1994 и со тоа тој најмладиот јавен универзитет во Германија. Тој се гледа себеси во традицијата на историскиот Универзитет, кој постоел од 1392 до 1816. Историскиот универзитет се смета за трет најстар универзитет во Германија (по Хајделберг (1386) и Келн (1388)). Во зимскиот семестар 2008/09 студирале околу 4700 студенти.

Факултети [уреди]

  • Факултет за филозофија
  • Факултет за политички науки
  • Ликовна академија
  • Факултет за образование
  • Факултет за католичка теологија
  • Школа Макс Вебер

Збратимени градови [уреди]

Поврзано: Список на збратимени градови во Германија

Ерфурт е збратинет со:

Наводи [уреди]

  1. „Население по општини, надлежни општини и општински заедници“ (на германски). „Статистичка служба на Тирингија“. 2 јули 2012. http://www.statistik.thueringen.de/datenbank/TabAnzeige.asp?tabelle=gg000102%7C%7C. 
    1. пренасочување Шаблон:Наведена книга
  2. Хајнемајер, Карл (2004). „Бонифациј во централна Германија“. Харди Ајдам, Марина Мориц, Герд-Рајнер Ридел, Кај-Уве Ширц (на германски). „Бонифациј: Хајденопфер, Христускројц, Ајхенкулт“. Штатфервалтунг Ерфурт. стр. 73–87. 
  3. Шмит, Христоф Г. (2004). „Во посета на Меровинзите: Политичка и општествена структура во Тирингија од 6 до 8 век“. Харди Ајдам, Марина Мориц, Герд-Рајнер Ридел, Кај-Уве Ширц (на германски). „Бонифациј: Хајденопфер, Христускројц, Ајхенкулт“. Штатфервалтунг Ерфурт. стр. 39–56. 
  4. Kottek, M.; J. Grieser, C. Beck, B. Rudolf, and F. Rubel (2006). „World Map of the Köppen-Geiger climate classification updated“. „Meteorol. Z.“ 15 (3): 259–263. doi:10.1127/0941-2948/2006/0130. http://www.schweizerbart.de/resources/downloads/paper_free/55034.pdf. проверено на 22 јануари 2013. 
  5. Peel, M. C. and Finlayson, B. L. and McMahon, T. A. (2007). „Updated world map of the Köppen–Geiger climate classification“. „Hydrol. Earth Syst. Sci.“ 11: 1633–1644. doi:10.5194/hess-11-1633-2007. ISSN 1027-5606. http://www.hydrol-earth-syst-sci.net/11/1633/2007/hess-11-1633-2007.html.  (direct: Final Revised Paper)
  6. „Светска метеоролошка информативна служба - Ерфурт“. Светска метеоролошка организација. http://worldweather.wmo.int/016/c01344.htm. проверено на 22 јануари 2013.  (англиски)
  7. Lehmann, Hartmut. "Weber's Protestant Ethic". Cambridge University Press, 1995. 118.
  8. Германска поставка на вердиевиот Бал под Маски на 11 Септемвери со голи учесници во маски на Мики Маус“, „Дејли Телеграф“, 11 април 2008 (проверено на 2 мај 2010).
  9. „Калиш службена страница - збратимени градови“ (на полски). http://www.kalisz.pl/_portal/118951340446e688bcd9fee/Miasta_partnerskie.html. проверено на 2008-11-29. 

Надворешни врски [уреди]