Вили Брант

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Вили Брант
Bundesarchiv B 145 Bild-F057884-0009, Willy Brandt.jpg
Брант насликан во 1980 година

Во служба
21 октомври 1969 – 7 мај 1974
Претседател Густав Хајнеман
Заменик Валтер Шел
Претходник Курт Георг Кизингер
Наследник Хелмут Шмит

Заменик канцелар на Германија
Во служба
1 декември 1966 – 20 октомври 1969
Канцелар Курт Георг Кизингер
Претходник Ханс-Кристоф Зебом
Наследник Валтер Шел

Министер за надворешни работи
Во служба
1 декември 1966 – 20 октомври 1969
Канцелар Курт Георг Кизингер
Претходник Герхард Шредер
Наследник Валтер Шел

Во служба
3 октомври 1957 – 1 декември 1966
Претходник Ото Зур
Наследник Хајнрих Алберц
Лични податоци
Роден(а) Херберт Ернст Карл Фрам
18 декември 1913(1913-12-18)
Слободен Град Либек, Германско царство
Починал(а) 8 октомври 1992(1992-10-08) (на 78 год.)
Ункел, Рајнска област-Пфалц, Германија
Партија Социјалдемократска партија
(1930–1931, 1948–1992)
Социјалистичка работничка партија
1931–1946
Сопружник Карлота Торкилдсен
 (в. 1941; раз. 1948)

Рут Хансен
 (в. 1948; раз. 1980)

Бригите Зебахер
 (в. 1983–92)
Деца 4
Вероисповед лутеранство

Вили Брант (германски: Willy Brandt; роден како Херберт Ернст Карл Фрам; 18 декември 19138 октомври 1992) — германски државник и политичар, претседател на Социјалдемократската партија на Германија (SPD) од 1964 до 1987 година и канцелар на Сојузна Република Германија од 1969 до 1974 година. Добитник е на нобеловата награда за мир во 1971 година за неговите напори за постигнување помирување помеѓу Западна Германија и државите на источниот блок, а како канцелар се поклонил на жртвите на фашизмот во Варшава во 1970 година. Бил првиот социјалдемократски канцелар од 1930 година.

Иако контроверзна во Западна Германија, „источната политика“ на Брант може да биде сметана за негово најзначајно наследство и имала за цел подобрување на односите со Источна Германија, Полска и Советскиот Сојуз. Од слично значење, извештајот „Брант“, пишуван од независни стручњаци, станал признаена мерка за опишување на општата поделеност на светот на Север-Југ.

Брант дал отказ како канцелар во 1974 година, откако Гинтер Гијом, еден од неговите блиски соработници, бил откриен како агент на Штази, источногерманската тајна полиција.

Биографии[уреди]

Надворешни врски[уреди]

Политички функции
Претходник
Ото Зур
Претседател на Претставничкиот дом на Берлин
1955–1957
Наследник
Курт Ландсберг
Претходник
Ото Зур
Владејачки градоначалник на Берлин
1957–1966
Наследник
Хајнрих Алберц
Претходник
Герхард Шредер
Сојузен министер за надворешни работи
1966–1969
Наследник
Валтер Шел
Претходник
Курт Георг Кизингер
Канцелар на Германија
1969–1974
Наследник
Хелмут Шмит
Претходник
Ханс-Кристоф Зебом
Заменик канцелар на Германија
1966–1969
Наследник
Валтер Шел
Партиски функции
Претходник
Ерих Оленхауер
Претседател на Социјалдемократската партија на Германија
1964–1987
Наследник
Ханс-Јохен Фогел
Претходник
Бруно Питерман
Претседател на Социјалистичката интернационала
1976–1992
Наследник
Пјер Морој