Штралзунд

Од Википедија, слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Штралзунд
Стариот град на Штралзунд погледнат од црквата Св. Богородица
Стариот град на Штралзунд погледнат од црквата Св. Богородица
Грб на Штралзунд
Штралзунд се наоѓа во Германија
Штралзунд
Управа
Земја Германија
Покраина Мекленбург-Западна Померанија
Округ Западна Померанија-Риген
Градоначалник Александар Бадров (CDU)
Основни податоци
Површина 38,97 км2
Надм. височина 13 м
Население 57.357 (31 декември 2012)[1]
 - Густина 1.472 жит/км2
Основано 1234
Други информации
Часовен појас CET/CEST (UTC+1/+2)
Рег. табл. HST
Пошт. бр. 18435, 18437, 18439
Повик. бр. 03831
Портал www.stralsund.de
Местоположбата на градот Штралзунд во рамките на округот Западна Померанија-Риген
Карта
Координати 54°18′00″ СГШ 13°05′00″ ИГД / 

Штралзунд (германски: Stralsund) — град во Мекленбург-Западна Померанија, Германија, се наоѓа на јужниот брег од Штрелазунд (мореуз во Балтичкото Море, кој го раздвојува островот Риген од копното).[2]

Двата моста (Rügendamm и од октомври 2007 новиот мост) и неколку фериботски услуги го поврзуваат Штралзунд со островот Риген.[2] Поранешниот слободен град, тој е главен град на новиот округ Западна Померанија-Риген од административната реформа во септември 2011.

Од 2002, стариот град на Штралзунд е прогласен за светско културно наследство, заедно со Визмар. Заедно со Грајфсвалд, Штралзунд создава еден од четирите високоурбани центри на Мекленбург-Западна Померанија.

Главни индустрии на Штралзунд се бродоградбата, рибарството, машинската индустрија и со растечко ниво, туризмот, бионауките, услугите и информатичката технологија.

Географија[уреди]

Местоположба[уреди]

Градот Штралзунд се наоѓа во североисточна Германија во областа Западна Померанија, во сојузната покраина Мекленбург-Западна Померанија.

Клима[уреди]

Неговите годишни врнежи се 656 мм и споредено со останатиот дел од Германија, ова претставува помалку. Само една третина од сите метеоролошки станици на Германската временска служба забележуваат пониски вредности. Најсув месец е февруари, додека најмногу врнежи има во јули: во овој месец има 2,1 пати повеќе врнежи отколку во февруари. Врнежите се движат умерено низ целата година.

Пејзаж[уреди]

Штралзунд погледнат од Алтефер. Стариот град на Штралзунд бил прогласен за светско културно наследство од УНЕСКО во 2002. Поседува многу важни историски градби од различни векови, враќајќи се во готски времиња.
Ригенскиот мост, најголем мост во Германија, го поврзува Штралзунд со островот Риген

Градот се наоѓа на протокот Штрелазунд, проток во Балтичкото Море. Неговата географска близина до островот Риген, чија единствена цврста врска до копното, Ригенскиот мост, кој води помеѓу Штралзунд и селото Алтефер, поради кој Штралзунд го добил прекарот „Портата до Островот Риген“ (Tor zur Insel Rügen). Штралзунд се наоѓа близу Западнопомерански лагуни.

Градската шума и трите градски езера (Книпертајх, Франкентајх и Мортајх) влегуваат во рамките на градските граници. Трите езера и Штрелазунд го одделуваат Стариот град, првичната населба и историскиот центар на градот, заштитен остров.

Највисока точка во градот е Галгенберг (Galgenberg) на западниот влез на градот.

Градски единици[уреди]

Поглед на Штралзунд од кулата на Св. Богородица
Вообичаен уличен поглед на Штралзунд: Трговски куќи со високи калкани од различни векови, вклучувајќи и готски стил со тули

Територијата на градот се простира на 38,97 км², кој го прави Штралзунд, со неговите 57.670 жители (до 31 декември 2010), е еден од најгусти населените градови во Мекленбург-Западна Померанија (1.480 жители на км²). Излегувајќи од денешниот центар на градот, Стариот град, околината била населена по отстранувањето на шумата на градот во 1869.

Ханзеатскиот град Штралзунд е поделен на следните градски единици:

Бр. Округ Единица Население
(до 2008[3])
01 Алтштат (Стар град) 4.844
011 Алтштат Алтштат 4.668
012 Алтштат Хафенинзел (Пристаништен Остров) 24
013 Алтштат Бастионенгиртел 152
02 Книпер 26.184
021 Книпер Книперфорштат 6.071
022 Книпер Книпер Норд 6.977
023 Книпер Книпер Вест 13.136
03 Трибзер 9.418
031 Трибзер Трибзер Форштат 4.939
032 Трибзер Трибзер Зидлунг 3.557
033 Трибзер Трибзер Визен 827
034 Трибзер Шрамше Миле 95
04 Франкен 5.869
041 Франкен Франкенфорштат 4.642
042 Франкен Денхолм 123
043 Франкен Франкен Мите 338
044 Франкен Франкензидлунг 766
05 Зид 3,854
051 Зид Андерсхоф 1.345
052 Зид Девин 619
053 Зид Фојгдехаген 90
06 Лисовер Берг 234
07 Лангендорфер Берг 290
08 Гринхуфе 6.388
081 Гринхуфе Штаткопел 292
082 Гринхуфе Фогелзанг 2.545
083 Гринхуфе Гринтал-Фирморген 3.471
084 Гринхуфе Фрајенланде 80

Градот исто така поседува имоти на островите, Хидензе и Уманц.

Соседни општини[уреди]

Поголеми градови во областа се Грајфсвалд и Росток. Во околината околу Штралзунд се наоѓаат градовите Барт и Рибниц-Дамгартен.

Многу помало села во близината, како Прон или Негаст, пораснале многу по 1990 како последица на оние кои живеат или работат во Штралзунд.

Историја[уреди]

Воздушен поглед на Штралзунд и неговиот стар град

Во средниот век, областа во Штралзунд била дел од западнословенското Кнежевство Риген. Во тоа време, островот Денхолм и рибарското село, на местото на подоцнежниот град, биле именувани Страле / Стралов (Strale / Stralow; полапски за „стрела“). Стрелата е сè уште зачувана на градскиот грб. Целосното полапско име е Стшалув (Strzałów).[4]

Селото исто така имало ферибот до островот Риген.[5] Во 1168, Кнежевството Риген станало дел од Кралството Данска.

Во текот на германското источно населување, многу германски доселеници, благородници и трговци биле повикани во кнежевството и на крајот ја населиле населбата Страле (Strale). Трговците од другите држави како и локалното население биле привлечени во областа и сочинувале една третина од градското население. Данската морнарица исто така го користела островот. Кога населбата пораснала во градска големина, принцот Визлав I на Риген му обезбедил градски права со написот на нашиот град Стралов во 1234, иако населбата постоела многу пред формалното основање.[5] Во 1240, кога принцот му дал дополнителна земја на градот, го нарекол Стралезунд (Stralesund).

Успехот на населбата го предизвикал моќниот Слободен град Либек, кој го опожарил Штралзунд во 1249. Потоа, градот бил обновен со масивни градски ѕидини имајќи 11 градски порти и 30 караули. Новиот град (Neustadt), предградие на постоечкиот град, бил споен со Штралзунд во 1361. Шадегард (Schadegard), збратимен град на Штралзунд исто така го основал Визлав I во близина, но не добил градски права, служел како кнежевско упориште и ограден како тврдина. Бил уништен и урнат во 1269 под притисок на граѓаните на Штралзунд.

Во 1293, Штралзунд станал член на Ханзата.[2] Вкупно 300 бродови пловеле под знамето на Штралзунд низ Балтичкото Море во XIV век. Во 1325, Кнежевството Риген станало дел од Војводството Померанија, меѓутоа Штралзунд задржал значителна независност.

Во XVII век, Штралзунд станал сцена на главните борби во Триесетгодишната војна. Во битката кај Штралзунд, градот бил под опсада од Албрехт фон Валенштајн, откако Советот одбил да ја прифати капитулацијата на Францбург.[6] Штралзунд давал отпор со данска и шведска поддршка.[6] Шведскиот гарнизон во Штралзунд бил првиот на германската почва во историјата.[6] Со Штетинскиот договор, градот станал една од двете главни шведски тврдини во Војводството Померанија, покрај Штетин (сега Шчеќин).[7]

По војната, со Вестфалскиот мир (1648) и Штетинскиот договор (1653) Штралзунд станал дел од Шведска Померанија. Шведска го загубила од Бранденбург во битката кај Штралзунд (1678), но бил вратен на Шведска со Сенжерменскиот мир. Во Големата северна војна во 1715, Карл XII ја предводел одбраната на Штралзунд против обединетите европски армии. Штралзунд останал под шведска контрола до битката кај Штралзунд (1807), кога бил завземен од трупите на Наполеон. Заземен од трупите на Фердинанд фон Шил во 1809, бил повторно повратен од Французите, откако Шил загинал во битката. Со Виенскиот конгрес (1815), Штралзунд станал дел од пруската Провинција Померанија и седиште на административниот округ, кој се простирал на територијата на поранешната Шведска Померанија.

Од 1949 до повторното обединување на Германија во 1990, Штралзунд бил дел од Германската Демократска Република.

Историските центри на Штралзунд и Визмар*
Светско наследство на УНЕСКО

Штралзунд: Стариот плоштад со Градското собрание и Црквата Св. Никола
Држава Германија
Тип културно
Критериуми ii, iv
Навод 1067
Регион** Европа и Северна Америка
Записно минато
Запис 2002  (26. заседание)
* Име според официјален запис на списокот.
** Регион според класификацијата на УНЕСКО.

Култура и знаменитости[уреди]

Главни знаменитости[уреди]

  • Историскиот центар во готски стил изграден со тули е светско културно наследство на УНЕСКО.
  • Срцето на стариот град е Стариот плоштад (Alter Markt), со готското Градско собрание (XIII век). Позади Градското собрание се наоѓа, импозантната црква Св. Никола (Nikolaikirche), изградена во 1270-1360. Плоштадот е опкружен од куќи од различни периоди, вклучувајќи ја готската Вулфламхаус (Wulflamhaus; благородничка куќа од XIV век, денес ресторан) и барокната Командантенхаус (Commandantenhaus), седиште на шведската команда.
  • Црквата Св. Јаков (Jakobikirche), изградена во средината на XIV век. Била уништена неколку пати, н.п. од Валенштајн и во Втората светска војна.
  • Црквата Св. Богородица (Marienkirche), изградена во 1383-1473 во готски стил, е најголемата црква во Штралзунд и од 1625—1647 била највисока градба во светот. Нејзината осмоаголна кула (104 метри висока) нуди величествен поглед на Штралзунд и соседните острови Риген и Хидензе.
  • Манастирот Св. Катарина (Katharinenkloster), изграден во XV век, вдомува два музеи: историски музеј и океанографски музеј. Стариот рефлекториј на манастирот е еден од најспектакуларните готски внатрешности во Германија.
  • Францисканскиот манастир (Johanniskloster, 1254), е една од најстарите градби во градот.
  • Штралзунд е пристаниште на регистарот за поранешната германска кралска морнарица и бродовите Горх Фок 1. Сега е пловечки музеј.
  • Штралзунд има неколку музеи посветени на морскиот живот и човечкото присуство во морето. Најголемиот е Германскиот океанографски музеј и новиот Оцеанеум. Има исто така и Наутинеум. Има и морски музеј, кој ја содржи историјата на германската морнарица. Се наоѓа на островот Денхолм, во поранешната историска поморска база. Овој музеј е седиште на еден од последните останати ГДР торпедо-бродови.

Градби и споменици[уреди]

Стариот плоштад (северна страна)
Горх Фок I
Фонтана во Штралзунд
Стариот град (Altstadt)

Центарот на Штралзунд нуди многубројни историски градби. Од 1990, големи делови на историскиот стар дел на градот биле обновени од приватни лица и од државата и со поддршка на различни организации. Како последица на односот на историските градби во Источна Германија многу куќи биле под закана за рушење. Стариот град во целина, нуди богата разновидност на историски градби, каде има многубројни поранешни трговски куќи, цркви, улици и плоштади. Од нешто повеќе од 800 заштитени градби во Штралзунд, повеќе од 500 се наоѓаат во Стариот град. Во изминативе дваесет години, од Мирната револуција во 1990 до ноември 2010, 588 од повеќе од 1.000 стари градби биле целосно обновени, вклучувајќи 363 посебни единици.[8] Поради неговото историско и архитектонско значење, во 2002, Стариот град на Штралзунд заедно со Стариот град на Визмар биле додадени кон списокот на светско културно наследство како „Историски центри на Штралзунд и Визмар“.

Стариот плоштад (Alter Markt)

Збирот на градби на Стариот плоштад, вклучувајќи ја црквата Св. Никола, Градското собрание, една од најважните секуларни градби во северногерманската готска архитектура со тули, Артусхоф, Вулфламхаус, Командатенхаус, Геверкшафтсхаус и новите станбени блокови, ја претставуваат архитектонската историја на градот.

Градски куќи

Градските куќи со нивните разновидни калкани, често обновени со високи финансиски трошоци, преовладуваат низ уличниот пејзаж во Стариот град. Поранешната Шведска палата, денес е дом на градската служба за градење. Културно-историскиот музеј во Менхштрасе (Mönchstraße) е обновен со средства од германското здружение за заштита на спомениците и сега нуди изложби и ја претставува историја низ седум векови како една од најважните преостанати првични куќи од времето на Ханзата во Северна Европа.

Цркви

Трите големи средновековни градби во готски стил изградени со тули – Црквата Св. Богородица, Црквата Св. Никола и Црквата Св. Јаков, посочуваат на средноковното значење на Штралзунд. Денес Св. Јаков се користи само како културна црква, неговата парохија сега е опслужувана од Црквата на Светиот Дух, користена како општоприфатена црква, која потекнува од XIV век. Другите две цркви на Стариот плоштад и Новиот плоштад сè уште се користат како цркви и се користат како верски објекти. Од кулата на Св. Богородица на Новиот плоштад се нуди панорамски поглед на Штралзунд и на островот Риген. Помеѓу поновите црквени градби се Црквата на Воскреснувањето, Црква Св. Троица, Црквата на Мирот и Лутеранската црква.

Манастири

Манастирот Св. Јован (Johanniskloster), францискански манастир од 1254, денес дом на Градскиот архив. Вообичаени се одржуваат културни настани во него, како театарски претстави на отворена сцена.

Готскиот манастир Св. Ана и Св. Бригита (Kloster St. Annen und Brigitten) во Шилштрасе (Schillstraße) бил основан околу 1560 со спојување на манастирите Св. Ана (St. Anne, 1480) и двојниот манастир Маријакрон (Mariakron, 1421).

Манастирот Св. Јирген (Kloster St. Jürgen am Strande) на Менхштрасе бил споменат по прв пат во 1278. Во XIV век служел како дом за стари лица. Во 1632 црквата и објектите биле уништени. Во 1743 била изградена нова градба кај Портата Книпер (Kniepertor) и местото било проширено во 1754 со цел да се направи место за повеќе станови за стари лица, а во 1841 и апартмани за вдовици.

Манастирот Св. Катарина (Katharinenkloster) постоел од 1251 до околу 1400, како и Црквата Св. Катарина, осветена во 1287. Денес се дел од Германскиот поморски музеј.

Прв пат споменат во 1256 како Heilgeistkloster е Болница на Светиот Дух. Тука биле згрижувани сиромашни и болни лица. Денес, сите станови и куќи се обновени и областа вреди да се посети.[9]

Пристаништето

На пристаништето се нудат фериботите до Хидензе и Алтефер, како и туристичките тури низ самото пристаниште. Во летните месеци, пристаништето е преполно со речни крстосувачи. Во близина на Стариот град постојат неколку пристаништа за јахти и марини. Стотици јахти и бродови се врзани долж северниот дел во лето. Едрелицата, Горх Фок е уште една туристичка атракција во пристаништето.

Градски ѕидини

Од градските порти на Штралзинд се преостанати само Портата Книпер (Kniepertor) и Портата Китер (Kütertor).

Сообраќај[уреди]

Штралзунд е поврзан со автопатотот А20 (кон Берлин и Хамбург), преку сојузниот автопат Б96. Други главни патишта се сојузниот автопат Б105 (почнувајќи од центарот на градот и продолжува кон Росток) и Б96 (главен пат кон Риген) и Б194 до Гримен.

Главната железничка станица Штралзунд е на линијата до Берлин, Росток, Ангерминде и Берген.

Кога се патува преку воздух, патниците обично го користат Аеродромот Росток-Лаге, кој има летови со Минхен. Малиот аеродром, Штралзунд Барт, исто така го опслужува градот.

Градските автобуси се управувани од SWS (Stadtwerke Stralsund).

Меѓународни односи[уреди]

Поврзано: Список на збратимени градови во Германија

Збратимени градови[уреди]

Штралзунд е збратимен со следниве градови:

Галерија[уреди]

Панорама на Штралзунд.

Познати жители[уреди]

Наводи[уреди]

  1. „Населеност на окрузите, општините и месните заедници во Мекленбург-Западна Померанија на 31 декември 2012“. „Статистичка служба на Мекленбург-Западна Померанија“. 14 август 2013. http://service.mvnet.de/statmv/daten_stam_berichte/e-bibointerth01/bevoelkerung--haushalte--familien--flaeche/a-i__/a113__/2012/daten/a113-2012-00.xls.  (германски)
  2. 2,0 2,1 2,2 Britannica Online Encyclopedia, "Stralsund" (city), 2007, webpage: EB-Stralsund.
  3. www.stralsund.de, 25 април 2009 (pdf)
  4. S. Kozierowski, 1934. Atlas nazw geograficznych Słowiańszczyzny Zachodniej. Poznań: Nauka i Praca.
  5. 5,0 5,1 „Два града - Едно наследство“. „Историја“. Историски центри на Штралзунд и Визмар. http://www.wismar-stralsund.de/en/the_cities/history. конс. 7 април 2013. 
  6. 6,0 6,1 6,2 Лангер, Херберт (2003). „Die Anfänge des Garnisionswesens in Pommern“. Асмус, Ивор; Дросте, Хајко; Олезен, Јенс Е. (на германски). „Gemeinsame Bekannte: Schweden und Deutschland in der Frühen Neuzeit“. Берлин-Хамбург-Минстер: LIT Verlag. стр. 402–403. ISBN 3825871509. http://www.google.de/books?id=nI9dItT816kC&pg=PA397. 
  7. Лангер, Херберт (2003). „Die Anfänge des Garnisionswesens in Pommern“. Асмус, Иво; Дросте, Хајко; Олезен, Јенс Е. (на германски). „Gemeinsame Bekannte: Schweden und Deutschland in der Frühen Neuzeit“. Берлин-Хамбург-Минстер: LIT Verlag. стр. 397. ISBN 3825871509. http://www.google.de/books?id=nI9dItT816kC&pg=PA397. 
  8. 64 Häuser in der Altstadt auf der Missstands-Liste, in: Ostsee-Zeitung Stralsund 4 ноември 2010
  9. Hansestadt Stralsund und SES (pub.) and Christine Peters (ed.: Klöster und Spitäler in der Altstadt). 2010.
  10. „Malmö stads vänortssamarbete“ (на шведски). © 2004-2009 Malmö stad, 205 80 Malmö, Organisationsnummer: 212000-1124. http://www.malmo.se/faktaommalmopolitik/internationelltsamarbete/vanortssamarbetet.4.33aee30d103b8f15916800032874.html. конс. 27 јуни 2009. 

Надворешни врски[уреди]