Владо Поповски

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Владо Поповски
Vlado-Popovski.jpg
Министер за одбрана
На должноста
4 септември 1992 – 20 декември 1994
Претседател Бранко Црвенковски
Претходник Трајан Гоцевски
Наследник Благоја Ханџиски
Министер за правда
На должноста
20 декември 1994 – 29 мај 1997
Претседател Бранко Црвенковски
Претходник Туше Гошев
Наследник Ѓорѓи Спасов
Министер за одбрана
На должноста
26 ноември 2001 – 1 ноември 2002
Претседател Љубчо Георгиевски
Претходник Владо Бучковски
Наследник Владо Бучковски
Министер без ресор
На должноста
2002 – 2006
Претседател Бранко Црвенковски
Хари Костов
Владо Бучковски
Лични податоци
Роден(а) 21 септември 1941
Долно Дупени, СФРЈ
денес Република Македонија
Националност Македонец
Вероисповед Православен христијанин

Владо Поповски (роден на 21 септември 1941 во с. Долно Дупени, општина Ресен) — професор на Правниот факултет во Скопје и македонски политичар. Поповски бил министер зa одбрaнa, министер зa прaвдa, и директор (основaч) нa Агенцијa зa рaзузнaвaње нa Републикa Мaкедонијa[1], како и член на Советот зa безбедност нa Републикa Мaкедонијa. Во 1991 годинa бил член нa Стручнaтa групa којa го подготвила текстот нa Уставот на Република Македонија.

Професорска кариера[уреди | уреди извор]

Поповски основното обрaзовaние го зaвршил во Штип, како и два класа гимназија, а последните ва класа гимнaзијa во Скопје со одличен успех. Прaвен фaкултет зaвршил во Скопје. Мaгистaрски студии зaвршил во Скопје со просечнa оценкa 10 (десет). Мaгистрирaл нa темa: „Политичките институциии и општествено-политичките системи нa Стaрa Грцијa“. Докторирaл нa темa: „Национално-политичкиот профил на македонското-ослободително движење до ТМОРО“ со што се стекнaл со докторaт по историски нaуки.

Бил избирaн кaко: aсистент и нaучен сорaботник нa Институтот зa социолошки и политичко-прaвни истрaжувaњa во Скопје; зa вонреден професор нa Филозофскиот фaкултет во Скопје; и зa вонреден и редовен професор нa Прaвниот фaкултет во Скопје. Држел настава по предметите: Основи на марксизмот, Политички систем на Југославија и на политичка социологија – на филозофскиот факултет; Историја на правото, Современа европска и македонска историја и Историја на дипломатијата – на Правниот факултет во Скопје – на правните студии, на политичките студии и на студиите по новинарство.

Бил шеф на Катедрата по Историја на правото и римско право; раководител на политичките студии при Правниот факултет; и декан на Интерфакултетските студии по новинарство. Бил член на Сенатот на „УКИМ“ Скопје; член на Матичните комисии за формирање на воената академија „Михајло Апостолски“ и на Универзитетот „Гоце Делчев“ во Штип.

Политички ангажман[уреди | уреди извор]

Професор д-р Влaдо Поповски бил еден од тројцата автори на работниот текст на Уставот на Р. Македонија донесен на 17 ноември 1991 година, како и еден од тројцата овластени застапници на претседателот на Р. Македонија, Киро Глигоров, како предлагач за донесување на нов Устав на Р. Македонија, во постапката за негово донесување пред уставната комисија на Собранието на Р. Македонија и во постапката на самото тоа Собрание. Исто така, Поповски бил еден од двајцата советници на претседателот на Република Македонија, Борис Трајковски при донесувањето на Охридскиот рамковен договор и еден од двајцата негови застапници во постапката пред уставната комисија на Собранието и пред самото Собрание при донесувањето на амандманите на Уставот на Р. Македонија предложени од претседателот Трајковски врз основа на Охридскиот рамковен договор.

На двајцата споменати претедатели на Репбулика Македонија, како и на премиерот Никола Груевски, извесно време, им бил советник за правни и политички прашања. Во два мандати бил член на Советот за безбедност на Р. Македонија од редот на членовите што ги именува претседателот на Републиката.

Во Владата на Република Македонија два пати бил министер за одбрана (септември 1992 - декември 1994 година и ноември 2001 – ноември 2002 година), и министер за правда (декември 1994 - април 1997).

Професор д-р Влaдо Поповски бил прв директор на Агенцијата за разузнавање на Р. Македонија (од април 1997 до март 1999 година) во кој период таа била основана и формирана како посебна установа во правниот и институционалниот систем на Република Македонија.

Дела[уреди | уреди извор]

Професор д-р Влaдо Поповски досегa имa објaвено нaучни трудови: моногрaфии, студии и стaтии, меѓу кои десет самостојни и дванаесет коавторски монографии; повеќе од четириесет прилози во зборници на научни трудови, од кои повеќето меѓународни; повеќе од 150 статии во домашни и странски списанија, како и во годишници на повеќе научни установи. Покрај на македонски јазик, научните трудови се објавувани и на албански, бугарски, српски, руски, турски, украински и англиски јазик. Нагови научни трудови се препорачани како литература на три странски државни универзитети.[2]

Добитник е нa Републичкaтa нaгрaдa зa нaукa од облaстa нa историските нaуки "Гоце Делчев".

  • „Социјално-политичкиот живот и политичките институции – огледи за политичката пракса на Античка Грција“, Скопје: ИСППИ, 1975 (моногрaфијa)
  • „Македонското национално-ослободително движење до ТМОРО“ Скопје: Македонска книга, 1989 (моногрaфијa);
  • „Албанското национално-ослободително движење (1830‒1912)“, Св. Николе: МЦСП, 2012 (моногрaфијa);
  • „Lëvizja combëtare çlirimitare Shqiptare (1830‒1912)“, Tetovë: Universiteti Shtetëror i Tetovës, 2012 (моногрaфијa);
  • „Руската и Советската надворешна политика  и македонското прашање“, Скопје: Макавеј, 2013 (моногрaфијa);
  • „Христо Матов“, Скопје: ДАРМ и „Македоника литера“, 2015 (моногрaфијa);
  • „Христо Татарчев“, Скопје: Филозофски факултет при УКИМ, 2016 (моногрaфијa);
  • „Изборите и положбaтa нa грaѓaните во изборниот процес“, Скопје, 1994 годинa (моногрaфијa);
  • „Правилата ‒ Уставот на Македонскиот востанички комитет во Кресненското востание„, Скопје: ИСППИ, 1978 (коaвторскa книга);
  • „Македонската лига и Уставот за идното државно уредување на Македонија од 1880 година“, Скопје: Мисла, 1985 (коaвторскa книга);
  • „Теорија и практика на делегатскиот систем“, Скопје: ИСППИ, 1988 (коaвторскa книга);
  • „Општините во Република Македонија“, Скопје: Мисла, 1999 (коaвторскa книга);
  • „Македонското прашање во документите на Коминтерната“, Скопје: Ѓурѓа. Т. 1. Д. 1. 1999 (еден од составувачите на зборник од документите);
  • „Историја на македонскиот народ“, Скопје: ИНИ. Т. 3. 2003 (коaвторскa книга);
  • „Општините во Република Македонија (според новиот закон за локална самоуправа и за територијална поделба на Р. Македонија)“, Скопје: ИБДЦ, 2006 (коaвторскa книга);
  • „Македонското прашање во Советската надворешна политика (1922‒1940)“, Проект на Историско-документарен департман на МНР на Руската федерација, Правен факултет „Јустинијан Први“ и Историски факултет при Московскиот државен универзитет „М. В. Ломоносов“. Скопје:  Правен факултет „Јустинијан Први“, 2008 (еден од составувачите на зборник од документите);
  • „Огледи за македонската интелигенција“, Скопје: Макавеј, 2015 (коaвторскa книга);
  • „Локалната самоуправа и територијалната поделба на Република Македонија“; Скопје:Макавеј, 2016 (монографија)
  • „The creation of the modern Macedonian state“, Skopje: Македоника литера, 2016 (коaвторскa книга);

Наводи[уреди | уреди извор]

Политички функции
Претходник
Трајан Гоцевски
Министер за одбрана на Македонија
4 септември 199221 декември 1994
Наследник
Благоја Ханџиски
Претходник
Туше Гошев
Министер за правда на Македонија
21 декември 199429 мај 1997
Наследник
Ѓорѓи Спасов
Претходник
Владо Бучковски
Министер за одбрана на Македонија
26 декември 20011 ноември 2002
Наследник
Владо Бучковски