Синопа (месечина)

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Синопа
Sinopé.jpg
Синопа фотографирана од опсерваторијата во От Прованс на 14 август 1998
Откривање [1]
ОткривачСет Барнс Николсон
Откриено21 јули 1914
Ознаки
Наречена по
Σινώπη Синопа
Орбитални особености [3]
23.939.000 км
Занесеност0,250
−724,5 дена
168,4°
Наклон158,1°
303,1°
346,4°
Месечина наЈупитер
Физички особености
Маса7,5⋅1016 кг[се бара извор]
Средна густина
2,6 г/см3 (претпоставена)[4]
~ 0,014 m/s2 (0,001 g)
~ 0,023 км/с
13,16 ± 0,10 ч[5]
Албедо0,042 ± 0,006[6]
Температура~ 124 K
18,2[4]
11,1[7]

Синопа – најдалечна позната Јупитерова месечина. Според старогрчката митологија, Синопа била жена за која се верува Зевс неуспешно се обидел да ја заведе. Оваа месечина ја открил во 1914 година.[8] Ананка, Карма, Пасифаја и Синопа можеби се остатоци од еден астероид кого го привлека Јупитеровата гравитација, после што се распаднал. Пречникот на оваа месечина е 36 km, а од Јупитера е оддалечена околу 23.700.000 km.[9]

Поврзано[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Nicholson, S. B. (1914). „Discovery of the Ninth Satellite of Jupiter“. Publications of the Astronomical Society of the Pacific. 26 (1): 197–198. Bibcode:1914PASP...26..197N. doi:10.1086/122336. PMC 1090718. PMID 16586574.
  2. Sergey Vnukov (2010) "Sinopean Amphorae of the Roman Period", Ancient Civilizations from Scythia to Siberia 16
  3. S.S. Sheppard (2019), Moons of Jupiter, Carnegie Science, on line
  4. 4,0 4,1 „Planetary Satellite Physical Parameters“. JPL (Solar System Dynamics). 19 February 2015. Посетено на 28 февруари 2020.
  5. Luu, Jane (September 1991). „CCD photometry and spectroscopy of the outer Jovian satellites“. Astronomical Journal. 102: 1213–1225. Bibcode:1991AJ....102.1213L. doi:10.1086/115949. ISSN 0004-6256.
  6. Grav, T.; Bauer, J. M.; Mainzer, A. K.; Masiero, J. R.; Nugent, C. R.; Cutri, R. M.; и др. (August 2015). „NEOWISE: Observations of the Irregular Satellites of Jupiter and Saturn“. The Astrophysical Journal. 809 (1): 9. arXiv:1505.07820. Bibcode:2015ApJ...809....3G. doi:10.1088/0004-637X/809/1/3. S2CID 5834661. 3.
  7. „M.P.C. 111777“ (PDF). Minor Planet Circular. Minor Planet Center. 25 September 2018. Посетено на 28 February 2020.
  8. „Sinope“. solarsystem.nasa.gov. Архивирано од изворникот на 14. 08. 2019. Посетено на 16. 1. 2020. Проверете ги датумските вредности во: |accessdate=, |archive-date= (help)
  9. „Sinope, satélite de Júpiter“. Planète Astronomie. Посетено на 4. 2. 2020. Проверете ги датумските вредности во: |accessdate= (help)

Надворешни врски[уреди | уреди извор]