Дија (месечина)

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Дија
Откривање
ОткривачСкот Шепард (2000)

Дејвид Џуит (2000)
Јанга Фернандес (2000)

Јуџин Магниер (2000)
Откриено5 декември 2000
Орбитални особености
Главна орбита полупречник
12,1 милиони км
Занесување0,210[1]
274 д
Наклон28,2°[1]
Месечина наЈупитер
Физички особености
Среден полупречник
≈2 км
≈23[1]

Дија (позната и како Јупитер LIII) — втора најоддалечена проградна неправилна месечна на Јупитер. Првично била позната како S/2000 J 11, а своето име го добила на 7 март 2015 година.[2] Била именувана по Дија, ќерка на Дејон. Според Хомер, била заведена од Зевс.

Месечината е единствено познато мало тело во Хималиината група.[3]

Дија се верува дека има дијаметар од 4 километри.[4] Орбитира околу Јупитер за 274 денови.[1]

Откривање[уреди | уреди извор]

Дија била откриена од група на астрономи од Хавајскиот универзитет предводена од Скот Шепард во 2000 година.[5][6]

Првичните откритија не биле обновувани и Дија не била набљудувана повеќе од една деценија по 2000 година. Ова наводно исчезнување довело некои астрономи да ја сметаат месечината за изгубена.[7] Една теорија била дека се срушила во Хималија, создавајќи прстен околу Јупитер.[8] Меѓутоа, на крајот била повторно откриена во набљудувањата направени во 2010 и во 2011 година.[1]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Williams, Gareth V. (2012-09-11). „MPEC 2012-R22 : S/2000 J 11“. Minor Planet Center. конс. 2012-09-11. 
  2. CBET (Central Bureau Electronic Telegram) 4075: 20150307: Satellites of Jupiter, March 7, 2015
  3. Sheppard, S. S.; Jewitt, D. C.; An abundant population of small irregular satellites around Jupiter Архивирано August 13, 2006, во Wayback Machine., Nature, 423 (May 2003), pp. 261–263
  4. Sheppard, S. S.; Jewitt, D. C.; Porco, C.; Jupiter's outer satellites and Trojans Архивирано June 14, 2007, во Wayback Machine., in Jupiter: The planet, satellites and magnetosphere, edited by Fran Bagenal, Timothy E. Dowling, William B. McKinnon, Cambridge Planetary Science, Vol. 1, Cambridge, UK: Cambridge University Press, , 2004, pp. 263-280
  5. Daniel W. E. Green (January 5, 2001). „IAUC 7555: Satellites of Jupiter“. Меѓународен астрономски сојуз. 
  6. Brian G. Marsden (January 15, 2001). „MPEC 2001-A29: S/2000 J 7, S/2000 J 8, S/2000 J 9, S/2000 J 10, S/2000 J 11“. International Astronomical Union Minor Planet Center. 
  7. „FAQ: Why don't you have Jovian satellite S/2000 J11 in your system?“. JPL Solar System Dynamics. конс. 2011-02-13. 
  8. "Lunar marriage may have given Jupiter a ring", New Scientist, March 20, 2010, p. 16.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]