Љубанци

Од Википедија, слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Љубанци
Ljubanci.JPG

Поглед на селото Љубанци

Љубанци се наоѓа во Македонија
Љубанци
Љубанци (Македонија)
Координати 42°06′30″ СГШ 21°27′16″ ИГД / 
Општина Општина Бутел
Население 928 жители жит.
Надм. височина 749 метри м
Flag of Macedonia.svg Портал „Македонија“

Љубанци е село во Општина Бутел, во околината на градот Скопје.

Географиja и местоположба[уреди]

Поширок поглед на селото Љубанци и планината Водно во позадина

Селото Љубанци е ридско село кое се наоѓа на јужните падини во подножјето на Скопска Црна Гора на надморска височина од 749 метри. Љубанци е оддалечено 18 километри северно од градот Скопје. Атарот кој зафаќа 24,1 км² и се издигнува преку планината Скопска Црна Гора се до Општина Липково, а на него шумите зафаќаат 1166 ха, пасиштата 627 ха и обработливото земјиште 546 ха[1]. Низ селото протекува Љубанската Река која е притока од која настанува реката Серава. Соседни села се Љуботен на исток и Побожје на запад, со кои е поврзано со асфалтен пат. Над самото село Љубанци во шумовиот предел веднаш до манастирот Свети Никола, постои детското одморалиште „Страхил Андасаров“ во кое повремено се згрижуваа бездомници.

Историja[уреди]

Селото Љубанци е една од постарите населби на Скопска Црна Гора за што сведочат повеќето цркви и манастири во неговата околина кои датираат од 11 и 12 век. За разлика од останатите околни и соседни села на Скопска Црна Гора во кои е силно изразено србоманството , Љубанци и неговото население се одликуваат со висока македонска национална свест, голема приврзаност и свест за припадност кон Македонија, како и изразен македонски патриотизам и преданост на идеалите на ВМРО. Поради овие одлики, жителите на Љубанци од остантите претежно србомански села се нарекувани бугари. Во непосредна близина на Љубанци, во соседното село Љуботен, на почетокот на месец август 2001 година, се водеа тешки борби помеѓу македонските безбедносни сили и албанските терористи при што на нагазна мина загинаа 8 припадници на македонската војска. Дел од населението на ова село учествуваше во одбраната на Љубанци, главниот град Скопје и Македонија.

Економија[уреди]

Стари куќи - чардаклии во Љубанци

Населението во најголем дел се бави со земјоделство, најмногу со одгледување на полјоделски култури (житни и градинарски). Во Љубанци работат три продавници и уште неколку дуќани со угостителско-услужна дејност, како и мелница-млин за жито и производство на брашно.

Демографија[уреди]

Според пописот од 2002 година, во селото Љубанци живеат 928 жители, од кои:

Општествени институции[уреди]

Поглед на Љубанци од патот Радишани - Побожје

Во селото Љубанци работи основното училиште „Гоце Делчев“, а постои и црквата Света Богородица.

Цркви и манастири[уреди]

Администрација и политика[уреди]

Културни и природни знаменитости[уреди]

Во селото Љубанци постои познатиот Љубански манастир посветен на Свети Никола, а исто така подигнат е и споменик во чест на загинатите македонски бранители од воениот конфликт во 2001 година, кои загинаа во близина на селото во борбите со албанските терористи во соседното село Љуботен.

Редовни настани[уреди]

  • Карневал за Прочка - По повод празникот Прочка, во Љубанци се одржува карневал под маски.
  • Меморијално хуманитарен турнир во мал фудбал - секоја година во Љубанци се одржува во чест на бранителите од конфликтот во 2001 г.

Личности[уреди]

  • Јохан Тарчуловски - припадник на македонските полициски сили во воениот конфликт од 2001 година, обвинет од Хашкиот трибунал
  • Јове Кекеновски - поранешен градоначалник на Скопје, професор на универзитетот ФОН, еден од основачите на ВМРО-ДПМНЕ и ВМРО-ВМРО (Вистинска)
  • Љубомир Кекеновски - професор по економски науки и декан на Економскиот факултет во Скопје и Беркли во САД, голем познавач на античката македонска историја особено на нејзиниот економски и финансиски систем
  • Коце Тапчановски Претседател на Советот на Општина Бутел

Култура и спорт[уреди]

Иселеништво[уреди]

Наводи[уреди]

  1. Панов Митко. „Енциклопедија на селата во Република Македонија“. Патрија, Скопје, 1998. стр.184-185

Надворешни врски[уреди]