Мирковци

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Мирковци
Мирковци is located in Македонија
Мирковци
Местоположба на Мирковци во Македонија
Координати 42°5′39″N 21°24′23″E / 42.09417° СГШ; 21.40639° ИГД / 42.09417; 21.40639Координати: 42°5′39″N 21°24′23″E / 42.09417° СГШ; 21.40639° ИГД / 42.09417; 21.40639
Општина Coat of arms of Čučer Sandevo Municipality.svg Чучер-Сандево
Население 969 жит.
(поп. 2002)
Надм. вис. 465 м
Мирковци на општинската карта
Мирковци во Општина Чучер-Сандево.svg

Атарот на Мирковци во рамките на општината
Commons-logo.svg Мирковци на Ризницата


Мирковци — село во Општина Чучер-Сандево, во околината на градот Скопје.

Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Жители на Мирковци во почетокот на XX век

Селото се наоѓа на јужната страна до падините на Скопска Црна Гора на рамен полски простор, југозападно од село Бањани и југоисточната страна од село Кучевиште, одалечено од Скопје на 9-10км. Има надморска височина од 480 до 500 метри. На јужната страна од селото во непосредна близина се наоѓа излетничко место „Чардак“ и манастирот Св. Илија. Источно, близу селото тече Кучевска Река. Селото има свој центар, мал плоштад, со убава чешма. Куќите се разделени на стари и нови. Старите куќи се изградени пред Втората светска војна, а некои и за време на турското владеење. Селото Мирковци е поделено на два дела: горно и долно Мирковци. Во горно Мирковци се наоѓа црквата Св. Петка изградена во 1874 година, а во долно Мирковци се наоѓа црквата Св. Никола изградена во 1873 година. Други помали цркви кои се наоѓаат на овој простор се Св.Богородица, Св. Маркулија и Св.Ѓорѓија кои се изградени во периодот по ослободувањето од турската власт.

Историja[уреди | уреди извор]

Според податоците на бугарскиот етнограф Васил К'нчов, селото во 1900 година имало 720 жители христијани (Македонци).[1]

По втората светска војна еден број од куќите се реновирани и оспособени за современо живеење, мал број се напуштени и служат за сместување на земјоделски производи. За името наречено Мирковци се претполага дека е добиено по месната положба за разлика од другите села, сместено на рамница. Селото е староседелско, по преданијата, можеби, се населиле уште во времето кога се населувале Словените со Скопје и околијата. Има остатоци на стари градби на локалитетот „Развраниче“, „Шумарица“ и тоа: гробови, камен, покривна керамика, остатоци од стара црква, најверојатно ранохристијанска базилика.

Манастирот „Св. Илија“ во Мирковци
Куполата на манастирот „Св. Илија“ во Мирковци
Во внатрешноста на манастирот „Св. Илија“ во Мирковци

Демографија[уреди | уреди извор]

Манастирот „Св. Илија“ во Мирковци
Манастирот „Св. Никола“ во Мирковци

Според статистиката на Васил К'нчов („Македониja, Етнографиja и статистика“) од 1900 година, во Мирковци живееле 720 жители, сите Македонци.[2]

Според секретарот на бугарската егзархија Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Мирковци имало 896 жители Македонци, од кои 456 патријаршисти и 440 егзархисти и во селото функционираат бугарско и српско училиште.[3]

Според последниот попис на населението на Македонија од 2002 година, селото има 969 жители. Следува табела на народносната структура на населението[4]

Народ Вкупно
Македонци 883
Албанци 0
Турци 0
Роми 9
Власи 0
Срби 72
Бошњаци 0
други 4

На табелата е прикажан националниот состав на населението низ сите пописни години:[5]

Години Македонци Албанци Турци Роми Власи Срби Бошњаци Ост. Вкупно
1948 1.039
1953 977 93 ... 3 1.073
1961 819 ... ... 9 ... 10 838
1971 710 1 9 ... 41 ... 34 795
1981 935 13 7 ... 3 958
1991 880 10 33 18 941
1994 797 50 19 866
2002 883 9 72 4 969

Родови[уреди | уреди извор]

Според истражувањата од 1960тите родови во селото се: Новковци (6 к.), Вучковци (4 к.), Копчаровци (3 к.), Каровци или Костиќевци (2 к.), Кимовци (2 к.), Зотевци (4 к.) и Урумовци (5 к.) староседелски родови; Смоковци (9 к.), Каскаровци (4 к.) и Тоскинчевци (2 к.) доселени се од денес албанското селото Блаце кај Качаник; Вучовци (8 к.) доселени се од денес албанското село Ѓургевдол кај Качаник; Шолиовци (4 к.) доселени се од селото Дробњак кај Качаник; Дабовци (2 к.) доселени се од денес албанското село Паливоденица кај Качаник; Ковачевци (3 к.) доселени се од селото Чагловица во Косово, лежи на патот Приштина-Липљан; Шишковци (14 к.) доселени се од селото Матејче, кумановско; Кајсторовци (12 к.) доселени се од селото Сливовиќ денес раселено село во атарот на Мирковци. Меѓутоа некои од овој род имаат предание дека се доселени од прилепско, што е помалку веројатно; Курбалијевци (5 к.) и они се доселени од раселеното село Сливовиќ; Јанковци (4 к.) доселени се од раселеното село Сенокос на планината Скопска Црна Гора; Зотевци (4 к.) доселени се од селото Бардовци, таму се викале Туневци; Кумановци (2 к.) доселени се од околината на Куманово; Левајковци (9 к.), Шолиовци (3 к.), Темковци (2 к.), Шутевци (1 к.), Зивисовци (6 к.), Грујовци (4 к.), Инглизовци (3 к.), Манџуковци (1 к.), Врсаќевци (8 к.), Бундевци (4 к.), Балшиќевци (3 к.), Беличевци (3 к.), Цангаревци (2 к.), Калемџиовци (1 к.), Вучовци (7 к.), Цимбаровци (5 к.), Пијаковци (4 к.), Бајевци (7 к.) и Шкрипчевци (3 к.) доселени се, но не знаат од каде се доселени.[6]

Личности[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Кънчов, Васил. Македония. Етнография и статистика, София, 1900, стр. 206.
  2. Кънчов, Васил. Македония. Етнография и статистика, София, 1900, стр. 206.
  3. Brancoff, D.M. La Macedoine et sa Population Chretienne, Paris, 1905, рp. 114-115.
  4. http://www.stat.gov.mk/publikacii/knigaX.pdf Попис во Македонија 2002. - Книга 10.
  5. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година) *Државен завод за статистика http://makstat.stat.gov.mk.
  6. Трифуноски, Јован (1971). Скопска Црна Гора. Скопје: Универзитет Кирил и Методиј. 

Поврзано[уреди | уреди извор]

Надворешни врски[уреди | уреди извор]