Радово (Демирхисарско)

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето

Радово — село во Општина Демир Хисар, во областа Железник, во околината на градот Демир Хисар.

Радово
Радово is located in Македонија
Радово
Местоположба на Радово во Македонија
Координати 41°19′19″N 21°10′6″E / 41.32194° СГШ; 21.16833° ИГД / 41.32194; 21.16833Координати: 41°19′19″N 21°10′6″E / 41.32194° СГШ; 21.16833° ИГД / 41.32194; 21.16833
Општина Демир Хисар
Население 13 жит.
(поп. 2002)
Слава Арангел[1]


Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Селото се наоѓа во областа Железник, на падините на планината Лубен. Оддалечено е 13 километри северно од Демир Хисар. Околни села се: Брезово и Кочиште од северозапад и север, Растојца и Ракитница од исток, и Суво грло и Сопотница од југ.

Историja[уреди | уреди извор]

Стопанство[уреди | уреди извор]

Демографија[уреди | уреди извор]

Според статистиката на Васил К'нчов („Македониja, Етнографиja и статистика“) од 1900 година, во Радово живееле 250 жители, сите Македонци.[2]

Според секретарот на бугарската егзархија Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Радово имало 216 Македонци, егзархисти.[3]

Според пописот од 2002 година, во селото Радово живеат 13 жители, сите Македонци.[4]

На табелата е прикажан бројот на население низ сите пописни години:[5]

Година 1900 1905 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 250[2] 216[3] 218 222 179 141 98 26 28 13

Родови[уреди | уреди извор]

Радово е македонско село.

Според истражувањата на Бранислав Русиќ во 1951 година родови во селото:[6] year=|isbn=|location=|pages=}}</ref>

  • Староседелци: Ѓоревци (4 к.), Велевци (4 к.), Петревци (2 к.), Цветановци (4 к.), Митановци (5 к.), Дупчевци (3 к.) од овој род потекнува Алексо Стефанов, и Анѓелевци (6 к.).
  • Доселеници: Мијаковци (4 к.) основачот на родот дошол како домазет од некое село во мијачкиот крај, ја знаат следната генеологија Толе (жив на 65 год. во 1951 година) Блаже-Јанкула, дошол некој дедо негов.

Општествени установи[уреди | уреди извор]

Администрација и политика[уреди | уреди извор]

Изборно место[уреди | уреди извор]

Во селото постои изборното место бр. 653 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.[7]

На претседателските избори во 2019 година, на ова изборно место биле запишани вкупно 8 гласачи.[8]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Археолошки наоѓалишта[9]

Редовни настани[уреди | уреди извор]

Личности[уреди | уреди извор]

Култура и спорт[уреди | уреди извор]

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Од родовите поединечно се знае за следните иселеници до 1951 година:

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Димитров, Никола В. (2017). Географија на населби: општина Демир Хисар (PDF). Битола. p. 102. ISBN 978-608-65616-4-2.
  2. 2,0 2,1 Кѫнчовъ, Василъ. Македония. Етнография и статистика. София, Българското книжовно дружество, 1900. ISBN 954430424X. с. 240.
  3. 3,0 3,1 D.M.Brancoff. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, р.172-173.
  4. http://www.stat.gov.mk/publikacii/knigaX.pdf Попис во Македонија 2002. - Книга 10.
  5. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година) *Државен завод за статистика http://makstat.stat.gov.mk.
  6. 6,0 6,1 Русиќ, Бранислав. фондот „Бранислав Русиќ“. Архивски фонд на МАНУ, к-5, АЕ 97.
  7. "Описи на ИМ". Посетено на 3 ноември 2019.
  8. "Претседателски избори 2019". Посетено на 3 ноември 2019.
  9. Коцо, Димче (1996). „Археолошка карта на Република Македонија“. Скопје: МАНУ. ISBN 9789989101069
  10. Јасмина Дамјановска; Ленина Жила; Филип Петровски (2016). Илинденски сведоштва том I, дел I. Скопје: Државен архив на Република Македонија.
  11. Јасмина Дамјановска; Ленина Жила; Филип Петровски (2017). Илинденски сведоштва том III, дел I. Скопје: Државен архив на Република Македонија.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]