Лесково

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Лесково
Лесково is located in Македонија
Лесково
Местоположба на Лесково во Македонија
Координати 41°13′19″N 21°07′14″E / 41.22194° СГШ; 21.12056° ИГД / 41.22194; 21.12056Координати: 41°13′19″N 21°07′14″E / 41.22194° СГШ; 21.12056° ИГД / 41.22194; 21.12056
Регион Пелагониски
Општина Демир Хисар
Население нема жит.
(поп. 2002)
Надм. вис. 1.000 м
Слава Илинден[1]
Лесково на општинската карта
Лесково во Општина Демир Хисар.svg

Атарот на Лесково во рамките на општината


Лесково — напуштено село во Општина Демир Хисар,[2] во областа Железник. Денес во него има остатоци од неколку куќи, црква и селска чешма.[3]

Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Ова е типично планинско и село, сместено на тешко пристапна положба на ридот Илиница. Атарот му зафаќа површина од 8,4 км2 и лежи на надморска височина од 1.000 м.[4]

Историja[уреди | уреди извор]

Во XIX век Лесково било наполно македонско село во Демирхисарската нахија на Битолската каза. Црквата „Св. Илија“ е од XIX век.[5] Според статистиката на Васил К’нчов („Македония. Етнография и статистика“) од 1900 г. Лесково (Лѣсково) имало 260 жители, сите Македонци христијани.[6][7]

Целото население на селото било под врховенството на Бугарската егзархија. По данни на секретаря на екзархията Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. во Лесково живееле 280 Македонци под егзархијата.[6][8]

При избувнувањето на Првата балканска војна во 1912 г. четворица лесковчани се земени во Македонско-одринските чети.[9]

Во 1953 г. селото броело 320 жители, за во 1971 г. да се намали на само 67.[3] Напуштено е некаде по 1981 г., кога, според пописот од таа година, имало само еден жител.[10]

Население[уреди | уреди извор]

Еве преглед на населението на Лесково низ времето:[10]

Година 1900[11] 1905[12] 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 260 280 322 320 215 67 1 0 0 0

Културни знаменитости[уреди | уреди извор]

  • Св. Илија“ — селска црква од XIX век[3]
  • селска чешма, обновена во 1991 г.
  • Споменик на паднатите борци од НОБ[3]

Археолошки наоѓалишта[уреди | уреди извор]

Околу селото можат да се сретнат следниве археолошки наоѓалишта кои сведочат за неговото средновековно минато:

  • Илиница — остатоци од старата средновековна црква посветена на Св. Илија, 1,5 км источно од селото
  • Ѓурѓа — остатоци од средновековна црква посветена на Св. Ѓорѓи, 1 км западно од селото
  • Манастириште — грамадни остатоци од средновековна црква, 1,5 км јужно од селото

Личности[уреди | уреди извор]

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Димитров, Никола В. (2017). Географија на населби: општина Демир Хисар. Битола. стр. 102. ISBN 978-608-65616-4-2. http://eprints.ugd.edu.mk/18749/1/Никола%20В.%20Димитров%2CГЕОГРАФИЈА%20НА%20НАСЕЛБИ-Општина%20Демир%20Хисар.pdf. 
  2. „Демографија“. Општина Демир Хисар. конс. 19 јануари 2016. 
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 „Лесково“. Мој Роден Крај. конс. 18 август 2018. 
  4. Панов, Митко (1998). Енциклопедија на селата во Република Македонија: географски, демографски, и аграрни обележја (I издание). Скопје: Патрија. стр. 176. ISBN 9989-862-00-1. 
  5. Николовски, Дарко. Иконите од црквата Св. Троица од селото Мождивњак, Крива Паланка. „Патримониум.mk“ том  7 (12): 195. http://www.kalamus.com.mk/pdf_spisanija/patrimonium_7/013%20=%20031_2%20Patrimonium%202014%20Darko%20Nikolovski.pdf. 
  6. 6,0 6,1 Како што е општопознато, Македонците во бугарските извори се присвојуваат и водат како Бугари, и покрај признанието дека самите отсекогаш се изјаснувале како Македонци.
  7. Кѫнчовъ, Василъ (1900). Македония. Етнография и статистика. София: Българското книжовно дружество. стр. 240. ISBN 954430424X. http://www.promacedonia.org/vk/vk_2_36.htm. 
  8. Brancoff, D.M. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, р.172-173.
  9. „Македоно-одринското опълчение 1912-1913 г. Личен състав“, Главно управление на архивите, 2006, стр.859.
  10. 10,0 10,1 „Табела: Население по возраст и по пол, по населени места, според пописите спроведени во Република Македонија по Втората светска војна“. Државен завод за статистика. конс. 19 јануари 2016. 
  11. Кънчов, Васил. „Македония. Етнография и статистика“. София, 1900, стр.240.
  12. Brancoff, D.M. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, р.172-173.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]