Добромирово

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Добромирово
Главната манастирска црква и конакот
Информации
Манастир на:МПЦ - ОА
Посветен наИсточен Петок
ЕпархијаПреспанско-пелагониска
Цркви„Пресвета Богородица Балаклија“
Личности
Место
МестоСлепче, Општина Демир Хисар, Македонија Македонија
Координати41°14′18.3″N 21°09′02.8″E / 41.238417° СГШ; 21.150778° ИГД / 41.238417; 21.150778Координати: 41°14′18.3″N 21°09′02.8″E / 41.238417° СГШ; 21.150778° ИГД / 41.238417; 21.150778
Видливи остатоци1 црква, 2 конаци, археолошки локалитет, гробови, лековита вода
Оторен за јавностда
Други информации(Слепченска парохија)

Добромирово — македонски православен манастир во демирхисарското село Слепче.[1] Манастирот е сместен во источните падини на Илиница, огранок на Бигла на само 3 км од познатиот Слепченски манастир. До него води тампониран пат.

Манастирот е возобновен во средината на XX век . Манастирската црква е посветена на Пресвета Богородица Балаклија. Манастирот е идеален за ловен туризам, затоа кај населението е познат како манастир на ловџиите и располага со сместувачки капацитети.

Според легендите, манастирот Добромирово е поврзан со војсководецот Добромир на Самоиловата војска. Во неговите конаци низ вековите свој одмор наоѓале и македонските самостојни владетели Добромир Хрс и Добромир Стрез. По нивното име манастирот го добило името „Добромирово“. Слава на манастирот е Источен Петок, по Велигден и Илинден. Во непосредна близина на манастирскиот двор се подигнати нови конаци. .

Објекти[уреди | уреди извор]

Црква

Денешната манастирска црква е изградена на помал дел од старите темели во 1970 г. Според археолошките наоѓалишта тука постоела црква од средниот век.

Конаци

Манастирот располага со два конака.

Други
  • Добромирово — археолошки локалитет од типот на црква и некропола од средниот век[2]
  • Самоилова Чешма — се наоѓа во близина на манастирот. Таа кај народот е позната по нејзината лековита вода.

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска. уред. Карта на верски објекти во Македонија. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7. 
  2. Коцо, Димче (1996). „Археолошка карта на Република Македонија“. Скопје: МАНУ. ISBN 9789989101069

Галерија[уреди | уреди извор]