Стругово

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Стругово
Стругово is located in Македонија
Стругово
Местоположба на Стругово во Македонија
Координати 41°11′58″N 21°10′53″E / 41.19944° N; 21.18139° E / 41.19944; 21.18139Координати: 41°11′58″N 21°10′53″E / 41.19944° N; 21.18139° E / 41.19944; 21.18139
Општина Демир Хисар
Население 286 жит.
(поп. 2002)
Шифра на КО 10034
Надм. вис. 659 м
Стругово на општинската карта
Стругово во Општина Демир Хисар.svg

Атарот на Стругово во рамките на општината

Стругово — село во Општина Демир Хисар.

Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Стругово — село во областа Железник, одалечено само 4 км јужно од градот Демир Хисар. Соседни села се: Загориче од јужната страна, Боиште од запад, Слепче од север, Лесково од северозапад, а исто така граничи и со градот Демир Хисар.

Историja[уреди | уреди извор]

Стопанство[уреди | уреди извор]

Демографија[уреди | уреди извор]

Според пописот од 2002 година во Стругово живееле 286 жители, од кои:

Родови[уреди | уреди извор]

Стругово е македонско село.

Според истражувањата на Бранислав Русиќ во 1952 година родови во селото:[1] year=|isbn=|location=|pages=}}</ref>

  • Староседелци: Богдановци (1 к.), Апостоловци (36 к.), Зулумовци со Гавазовци (4 к.), Пашовци со Трајковци (7 к.), Доцевци (11 к.), Милевци (6 к.), Илијовци (5 к.), Стамевци (1 к.), Маслинковци (1 к.), Гавевци (2 к.) и Петковци (1 к.).
  • Доселеници: Ивановци или Балуловци (3 к.) доселени се од селото Лева Река, ресенско, го знаат следното родословие: Цветан (жив на 90 г. во 1952 година) Ѓоргија-Иван, кој се доселил од Лева Река; Чомаковци (3 к.) доселени се од селото Лопатица, битолско. Го знаат следното родословие: Доне (жив на 50 г. во 1952 година) Ацко-Нечо, кој се доселил; Чоревци (1 к.) потекнуваат од домазет доселен од селото Црновец, битолско. Го знаат следниот родослов: Крсте (жив на 38 г. во 1952 година) Коле-Диме, кој се доселил; Чавкаровци (4 к.) доселени се од селото Вирово; Голгановци (1 к.) доселени се од селото Обедник; Шамевци (2 к.) и тие се доселени од селото Обедник околу 1903 година; Зеленковци (4 к.) доселени се од селото Утово околу 1921 година; Димовци (1 к.) доселени се од селото Лесково.

Општествени установи[уреди | уреди извор]

Самоуправа и политика[уреди | уреди извор]

Изборно место[уреди | уреди извор]

Во селото постои изборното место бр. 637 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.[3]

На претседателските избори во 2019 година, на ова изборно место биле запишани вкупно 201 гласачи.[4]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Редовни настани[уреди | уреди извор]

Личности[уреди | уреди извор]

Култура и спорт[уреди | уреди извор]

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Од родовите поединечно се знае за следните иселеници до 1952 година:

  • Од Апостоловци во: Вардино (како домазет од 1935 година), Загориче (како домазет од 1951 година), Граиште (како домазет од 1939 година), и во Утово (како домазет од 1912 година).
  • Од Зулумовци во: Ново Змирново (едно семејство од 1920 година).
  • Од Милевци во: Граиште (како домазет од 1940 година), и во Битола (едно семејство од 1951 година).
  • Од Чоревци во: Битола (едно семејство од 1947 година).
  • Од Илијовци во: Битола (едно семејство од 1947 година), и во Крушево (едно семејство од 1947 година).
  • Од Стамевци во: Утово (како домазет од 1920-тите).
  • Од Чавкаровци во: Осиек во Хрватска (едно семејство од 1948 година).
  • Од Шатевци во: Смилево (како домазет од 1931 година).
  • Од Димовци во: Црновец (едно семејство од 1931 година)
  • Од Петковци во: Романија (едно семејство од 1908 година).

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Русиќ, Бранислав. фондот „Бранислав Русиќ“. Архивски фонд на МАНУ, к-5, АЕ 97.
  2. „Основно образование“. македонски: Општина Демир Хисар. Посетено на 26 јули 2016.
  3. „Описи на ИМ“. Посетено на 3 ноември 2019.
  4. „Претседателски избори 2019“. Посетено на 3 ноември 2019.
  5. Јасмина Дамјановска; Ленина Жила; Филип Петровски (2016). Илинденски сведоштва. том II, дел II. Државен архив на Република Македонија.
  6. Јасмина Дамјановска; Ленина Жила; Филип Петровски (2017). Илинденски сведоштва том III, дел II. Скопје: Државен архив на Република Македонија.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]